મહાભારત · અધ્યાય 3.212
સ તુ વિપ્રમથોવાચ ધર્મવ્યાધો યુધિષ્ઠિર ।
યદહં હ્યાચરે કર્મ ઘોરમેતદસંશયમ્ ॥
વિધિસ્તુ બલવાન્બ્રહ્મન્દુસ્તરં હિ પુરા કૃતમ્ ।
પુરા કૃતસ્ પાપસ્ય કર્મદોષો ભવત્યયમ્ ॥
દોપસ્યૈતસ્ય વૈ બ્રહ્મન્વિઘાતે યત્નવાનહમ્ ।
વિધિના હિ હતે પૂર્વં નિમિત્તં ઘાતકો ભવેત્ ॥
નિમિત્તભૂતા હિ વયં કર્મણોઽસ્ય દ્વિજોત્તમ ॥
યેષાં હતાનાં માંસાનિ વિક્રીણીમો વયં દ્વિજ । તેષામપિ ભવેદ્ધર્મ ઉપયોગેન ભક્ષણાત્ ।
દેવતાતિથિભૃત્યાનાં પિતૃણાં ચાપિ પૂજનાત્ ॥
ઓષધ્યો વીરુધશ્ચૈવ પશવો મૃગપક્ષિણઃ ।
અન્નાદ્યભૂતા લોકસ્ય ઇત્યપિ શ્રૂયતે શ્રુતિઃ ॥
આત્મમાંસપ્રસાદેન શિબિરૌશીનરો નૃપઃ ।
સ્વર્ગં સુદુર્લભં પ્રાપ્તઃ ક્ષમાવાન્દ્વિજસત્તમ ॥
રાજ્ઞો મહાનસે પૂર્વં રન્તિદેવસ્ય વૈ દ્વિજ । [દ્વે સહસ્રે તુ પચ્છેતે પશૂનામન્વહં તદા.]
અહન્યહનિ પચ્યેતે દ્વે સહસ્રે ગવાં તથા ॥
સ માસં દદતો હ્યન્નં રન્તિદેવસ્ય નિત્યશઃ ।
અતુલા કીર્તિરભવન્નૃપસ્ય દ્વિજસત્તમ ॥
ચાતુર્માસ્યે ચ પશવો વધ્યન્ત ઇતિ નિત્યશઃ ।
અગ્નયો માંસકામાશ્ચૈત્યપિ શ્રૂયતે શ્રુતિઃ ॥
યજ્ઞેષુ પશવો બ્રહ્મન્વધ્યન્તે સતતં દ્વિજૈઃ ।
સંસ્કૃતાઃ કિલ મન્ત્રૈશ્ચ તેઽપિ સ્વર્ગમવાપ્નુવન્ ॥
યદિ નૈવાગ્નયો બ્રહ્મન્માંસકામાઽભવન્પુરા ।
ભક્ષ્યં નૈવાભવન્માંસં કસ્યચિદ્દ્વિજસત્તમ ॥
અત્રાપિ વિધિરુક્તશ્ મુનિભિર્માંસભક્ષણે ॥
દેવતાનાં પિતૃણાં ચ શુઙ્ક્તે દત્ત્વાઽપિયઃ સદા ।
યથાવિધિ યથાશ્રદ્ધં ન સ દુષ્યેત ભક્ષણાત્ ॥
અમાંસાશી ભવત્યેવમિત્યપિ શ્રૂયતે શ્રુતિઃ ।
ભાર્યાં ગચ્છન્બ્રહ્મચારી ઋતૌ ભવતિ બ્રાહ્મણઃ ॥
સત્યાનૃતે વિનિશ્ચિત્ય અત્રાપિ વિધિરુચ્યતે । સૌદાસેન તદા રાજ્ઞા માનુષા ભક્ષિતા દ્વિજ ।
શાપાભિભૂતેન ભૃશમત્ર કિં પ્રતિભાતિ તે ॥
સ્વધર્મ ઇતિકૃત્વા તુ ન ત્યજામિ દ્વિજોત્તમ ।
પુરા કૃતમિતિ જ્ઞાત્વા રજીવામ્યેતેન કર્મણા ॥
સ્વધર્મં ત્યજતો બ્રહ્મન્નધર્મ ઇહ દૃશ્યતે ।
સ્વકર્મનિરતો યસ્તુ ધર્મઃ સ ઇતિ નિશ્ચયઃ ॥
કુલે હિ વિહિતં કર્મ દેહી તં ન વિમુઞ્ચતિ ।
ધાત્રા વિધિરયં દૃષ્ટો બહુધા કર્મનિર્મયે ॥
દ્રષ્ટવ્યસ્તુ ભવેદ્બ્રહ્મન્ધર્મો ધર્મવિનિશ્ચયે ।
કથં કર્મ શુભં કુર્યાં કથં મુચ્યે પરાભવાત્ ॥
કર્મણસ્તસ્ય ઘોરસ્ વસુધા નિર્ણયો ભવેત્ । દાને ચ સત્યવાક્યે ચ ગુરુશુશ્રૂણે તથા ।
દ્વિજાતિપૂજને ચાહં ધર્મે ચ નિરતઃ સદા ॥
અતિમાનાતિવાદાભ્યાં નિવૃત્તોસ્મિ દ્વિજોત્તમ ।
કૃષિં સાધ્વીતિ મન્યન્તે તત્ર હિંસા પરા સ્મૃતા ॥
કર્ષન્તો લાઙ્ગલૈરુર્વીં ઘ્નન્તિ ભૂમિશયાન્બહૂન્ ।
જીવાનન્યાંશ્ચ બહુશસ્તત્રકિં પ્રતિભાતિ તે ॥
ધાન્યબીજાનિ યાન્યાહુર્વ્રીહ્યાદીનિ દ્વિજોત્તમ ।
સર્વાણ્યેતાનિ જીવા હિ તત્ર કિં પ્રતિભાતિ તે ॥
અધ્યાક્રમ્ પશૂંશ્ચાપિ ઘ્નન્તિ વૈ ભક્ષયન્તિ ચ ।
વૃક્ષાંસ્તથૌષધીશ્ચાપિ છિન્દન્તિ પુરુષા દ્વિજ ॥
જીવા હિ બહવો બ્રહ્મન્વૃક્ષેષુ ચ ફલેષુ ચ ।
ઉદકે બહવશ્ચાપિ તત્રકિં પ્રતિભાતિ તે ॥
સર્વં વ્યાપ્તમિદં બ્રહ્મન્પ્રાણિભિઃ પ્રાણિજીવનૈઃ ।
મત્સ્યાન્ગ્રસન્તે મત્સ્યાશ્ચ તત્રકિં પ્રતિભાતિ તે ॥
સત્વૈઃ સત્વાનિ જીવન્તિ બહુધા દ્વિજસત્તમ ।
પ્રાણિનોઽન્યોન્યભક્ષાશ્ચ તત્રકિં પ્રતિભાતિ તે ॥
ચઙ્ક્રમ્યમાણા જીવાંશ્ચ ધરણીસંશ્રિતાન્બહૂન્ ।
પદ્ભ્યાં ઘ્નન્તિ નરા વિપ્ર તત્ર કિં પ્રતિભાતિ તે ॥
ઉપવિષ્ટાઃ શયાનાશ્ચ ઘ્નન્તિ જીવાનનેકશઃ ।
અજ્ઞાનાદથવા જ્ઞાનાત્તત્રકિં પ્રતિભાતિ તે ॥
જીવૈર્ગ્રસ્તમિદં સર્વમાકાશં પૃથિવી તથા ।
અવિજ્ઞાનાચ્ચ હિંસન્તિ તત્ર કિં પ્રતિભાતિ તે ॥
અહિંસેતિ યદુક્તં હિ પુરુષૈર્વિસ્મિતૈઃ પુરા ।
કે ન હિંસન્તિ જીવાન્વૈ લોકેઽસ્મિન્દ્વિજસત્તમ્ ॥
બહુ સઞ્ચિન્ત્ય ઇહ વૈ નાસ્તિ કશ્ચિદહિંસકઃ ॥
અહિંયાસાં તુ નિરતા યતયો દ્વિજસત્તમ ।
કુર્વન્ત્યેવ હિ હિંસાં તે યત્નાદલ્પતરા ભવેત્ ॥
આલક્ષ્યાશ્ચૈવ પુરુષાઃ કુલે જાતા મહાગુણાઃ ।
મહાઘોરાણિ કર્માણિ કૃત્વા લજ્જન્તિ વૈ ન ચ ॥
સુહૃદઃ સુહૃદોઽન્યાંસ્ચ દુર્હૃદશ્ચાપિ દુર્હૃદઃ ।
સમ્યક્પ્રવૃત્તાન્પુરુષાનન સમ્યગનુપશ્યતિ ॥
સમૃદ્ધૈશ્ચન નન્દન્તિ બાન્ધવા બાન્ધવૈરપિ ।
ગુરૂંશ્ચૈવ વિનિદન્તિ મૂઢા નિશ્ચિતમાનિનઃ ॥
બહુ લોકે વિપર્યસ્તં દૃશ્યતે દ્વિજસત્તમ ।
ધર્મયુક્તમધર્મં ચ તત્ર કિં પ્રતિભાતિ તે ॥
વક્તું બહુવિધં શક્યં ધર્માધર્મેષુ કર્મસુ । સ્વકર્મનિરતો યો હિ સ યશઃ પ્રાપ્નુયાન્મહત્ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0