મહાભારત · અધ્યાય 3.171

તતોઽહં સ્તૂયમાનસ્તુ તત્રતત્ર સુરપિભિઃ ।
અપશ્યમુદધિં ભીમમપામ્પતિમથાવ્યયમ્ ॥

ફેનવત્યઃ પ્રકીર્ણાશ્ચ સંહતાશ્ચ સમુચ્છિતાઃ ।
ઊર્મયશ્ચાત્ર દૃશ્યન્તે ચલન્તૈવ પર્વતાઃ ॥

નાવઃ સહસ્રશસ્તત્ર રત્નપૂર્ણાઃ સમન્તતઃ ।
નભસીવ વિમાનાનિ વિચરન્ત્યો વિરેજિરે ॥

તિમિઙ્ગિલાઃ કચ્છપાશ્ તથા તિમિતિભિઙ્ગિલાઃ ।
મકરાશ્ચાત્ર દૃશ્યન્તે જલે મપ્રા ઇવાદ્રયઃ ॥

શઙ્ખાનાં ચ મહબાણિ મગ્રાન્યપ્સુ મમન્તતઃ ।
દૃશ્યન્તે સ્મ યથા રાત્રૌ તારાસ્તન્વભ્રમંવૃતાઃ ॥

તથા સહસ્રશસ્તત્રરત્નસઙ્ઘાઃ પ્લવન્ત્યુત ।
વાયુશ્ ઘૃર્ણતે ભીમસ્તદદ્ભુતમિવાભવત્ ॥

તમતીત્ય મહાવેગં સર્વામ્ભોનિધિમુત્તમમ્ ।
અપશ્યં દાનવાકીર્ણં તદ્દૈત્યપુરમન્તિકાત્ ॥

તત્રૈવ માતલિસ્તૃણં નિપાત્ય પૃથિવીતલે ।
દાનવાન્રથઘોપેણ તન્પુરં સમુપાદ્રવત્ ॥

રથઘોષં તુ તં શ્રુત્વા સ્તનયિત્નોગ્વિમ્બરે ।
મન્વાના દેવરાજં મામાવિગ્ના દાનવાઽભવન્ ॥

સર્વે સમ્ભ્રાન્તમનસઃ શગ્ચાપધરાઃ સ્થિતાઃ ।
તથાઽસિશૂલપરશુગદામુસલપાણયઃ ॥

તતો દ્વારાણિ પિદધુર્દાનવાસ્ત્રસ્તચેતસઃ ।
સંવિધાય પુરે રક્ષાં ન સ્મ કશ્ચન દૃશ્યતે ॥

તતઃ શઙ્ખમુપાદાય દેવદત્તં મહાસ્વનમ્ ।
પરમાં મુદમાશ્રિત્ય પ્રાધમં તં શનૈરહમ્ ॥

સ તુ શબ્દો દિવં સ્તબ્ધ્વા પ્રતિશબ્દમજીજનત્ ।
વિત્રેસુશ્ચ નિલિલ્યુશ્ચ ભૂતાનિ સુમહાન્ત્યપિ ॥

તતો નિવાતકવચાઃ સર્વ એવ સમન્તતઃ ।
દંશિતા વિવિધૈસ્ત્રાણૈર્વિચિત્રાયુપાણયઃ ॥

આયસૈશ્ર મહાશૂલૈર્ગદાભિર્મુસલૈરપિ ।
પટ્ટસૈઃ કરવાલૈશ્ચ રથચક્રૈશ્ચ ભારત ॥

શતઘ્નીભિર્ભુશુણ્ડીભિઃ ખઙ્ગૈશ્ચિત્રૈઃ સ્વલન્કૃતૈઃ ।
પ્રગૃહીતૈર્દિતેઃ પુત્રાઃ પ્રાદુરાસન્સહસ્રશઃ ॥

તતો વિચાર્ય બહુશો રથમાર્ગેષુ તાન્હયાન્ ।
પ્રાચોદયત્સમે દેશે માતલિર્ભરતર્ષભ ॥

તેન તેષાં પ્રણુન્નાનાસાશુત્વાચ્છીઘ્રગામિનામ્ ।
નાન્વપશ્યત્તદા કશ્રિત્તન્મેઽદ્ભુતમિવાભવત્ ॥

તતસ્તે દાનવાસ્તત્રયોધવાતાન્યનેકશઃ ।
વિકૃતસ્વરરૂપાણિ ભૃશં સર્વાણ્યચોદયન્ ॥

તેન શબ્દેન સહસા સમુદ્રે પર્વતોપમાઃ ।
આપ્લવન્ત ગતૈઃ સત્વૈર્મત્સ્યાઃ શતસહસ્રશઃ ॥