મહાભારત · અધ્યાય 3.166
તતઃ કદાચિદ્ધરિસમ્પ્રયુક્તં મહેન્દ્રવાહં સહસોપયાતમ્ ।
વિદ્યુત્પ્રભં પ્રેક્ષ્ય મહારથાનાં હર્ષોઽર્જુનં ચિન્તયતાં બભૂવ ॥
સ દીપ્યમાનઃ સહસાઽન્તરિક્ષં પ્રકાશયન્માતલિસન્ગૃહીતઃ ।
બભૌ મહોલ્કેવ ઘનાન્તરસ્થા શિખેવ ચાગ્નેર્જ્વલિતા વિધૂમા ॥
તમાસ્થિતઃ સન્દદૃશે કિરીટી સ્રગ્વી નવાન્યાભરણાનિ બિભ્રત્ ।
ધનઞ્જયો વજ્રધરપ્રભાવઃ શ્રિયા જ્વલન્પર્વતમાજગામ્ ॥
સ શૈલમાસાદ્ય કિરીટમાલી મહેન્દ્રવાહાદવરુહ્ય તસ્માત્ ।
ધૌમ્યસ્ય પાદાવભિવાદ્ય પૂર્વ- મજાતશત્રોસ્તદનન્તરં ચ ॥
વૃકોદરસ્યાપિ ચ વન્દ્ય પાદૌ માદ્રીસુતાભ્યામભિવાદિતશ્ચ ।
સમેત્ય કૃષ્ણાં પરિસાન્ત્વ્ય ચૈનાં પ્રહ્વોઽભવદ્ભ્રાતુરુપહ્વરે સઃ ॥
બભૂવ તેષાં પરમઃ પ્રહર્ષ- સ્તેનાપ્રમેયેણ સમેત્ય તત્ર ।
સ ચાપિ તાન્પ્રેક્ષ્ય કિરીટમાલી નનન્દ રાજાનમભિપ્રશંસન્ ॥
યમાસ્થિતઃ સપ્ત જઘાન પૂગાન્ દિતેઃ સુતાનાં નમુચેર્નિહન્તા ।
તમિન્દ્રવાહં સમુપેત્ય પાર્થાઃ પ્રદક્ષિણં ચક્રુરદીનસત્વાઃ ॥
તે માતલેશ્ચક્રુરતીવ હૃષ્ટાઃ સત્કારમગ્ર્યં સુરરાજતુલ્યમ્ ।
સર્વં યથાવચ્ચ દિવૌકસઙ્ઘં પપ્રચ્યુરેનં કુરુરાજપુત્રાઃ ॥
તાનપ્યસૌ માતલિરભ્યનન્દ- ત્પિતેવ પુત્રાનનુશિષ્ય પાર્થાન્ ।
યયૌ રથેનાપ્રતિમપ્રભેણ પુનઃ સકાશં ત્રિદિવેશ્વરસ્ય ॥
ગતે તુ તસ્મિન્વરદેવવાહે શક્રાત્મજઃ સર્વરિપુપ્રમાથી ।
સાક્ષાત્સહસ્રાક્ષ ઇવ પ્રતીતઃ શ્રીમાન્સ્વદેહાદવમુચ્ય જિષ્ણુઃ ॥
શક્રેણ દત્તાનિદદૌ મહાત્મા મહાધનાન્યુત્તમરૂપવન્તિ ।
દિવાકરાભાણિ વિભૂષણાનિ પ્રીતઃ પ્રિયાયૈ સુતસોમમાત્રે ॥
તતઋઃ સ તેષાં કુરુપુઙ્ગવાનાં તેષાં ચ સૂર્યાગ્નિસમપ્રભાણામ્ ।
વિપ્રર્ષભાણામુપવિશ્ય મધ્યે સર્વં યથાવત્કથયામ્બભૂવ ॥
એવં મયાઽસ્ત્રાણ્યુપશિક્ષિતાનિ શક્રાચ્ચ વાયોશ્ચ શિવાચ્ચ સાક્ષાત્ ।
તથૈવ શીલેન સમાધિના ચ પ્રીતાઃ સુરા મે સહિતાઃ સહેન્દ્રાઃ ॥
સન્ક્ષેપતો વૈ સ વિશુદ્ધકર્મા તેભ્યઃ સમાખ્યાય દિવઃપ્રવેશમ્ ।
માદ્રીસુતાભ્યાં સહિતઃ કિરીટી સુષ્વાપ તામાવસતિં પ્રતીતઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0