મહાભારત · અધ્યાય 3.167
[તતો રજન્યાં વ્યુષ્ટાયાં ધર્મરાજં યુધિષ્ઠિરમ્ । ભ્રાતૃભિઃ સહિતઃ સર્વૈરવન્દત ધનઞ્જયઃ ॥ ]
એતસ્મિન્નેવ કાલે તુ સર્વવાદિત્રનિઃખનઃ ।
બભૂવ તુમુલઃ શબ્દસ્ત્વન્તરિક્ષે દિવૌકસામ્ ॥
રથનેમિખનશ્ચૈવ ઘણ્ટાશબ્દશ્ચ ભારત ।
પૃથગ્વ્યાલમૃગાણાં ચ પક્ષિણાં ચૈવ સર્વશઃ ॥
રવોન્મુખાસ્તે દદૃશુઃ પ્રીયમાણાઃ કુરૂદ્વહ ।
મરુદ્ભિરન્વિતં શક્રમાપતન્તં વિહાયસા ॥
તે સમન્તાદનુયયુર્ગન્ધર્વાપ્સરસસ્તથા ।
વિમાનૈઃ સૂર્યસન્કાશૈર્દેવરાજમરિન્દમમ્ ॥
તતઃ સ હરિભિર્યુક્તં જામ્બૂનદપરિષ્કૃતમ્ ।
મેઘનાદિનમારુહ્ય શ્રિયા પરમયા જ્વલન્ ॥
પાર્થાનભ્યાજપામાશુ દેવરાજઃ પુરન્દરઃ ।
આગત્ય ચ સહસ્રાક્ષો રથાદવરુરોહ વૈ ॥
તં દૃષ્ટ્વૈવ મહાત્માનં ધર્મરાજો યુધિષ્ઠિરઃ ।
ભ્રાતૃભિઃ સહિતઃ શ્રીમાન્દેવરાજમુપાગમત્ ॥
પૂજયામાસ ચૈવાથ વિધિવદ્ભૂરિદક્ષિણઃ ।
યથાર્હમમિતાત્માનં વિધિદૃષ્ટેન કર્મણા ॥
ધનઞ્જયશ્ચ તેજસ્વી પ્રણિપત્ય પુરન્દરમ્ ।
ભૃત્યવત્પ્રણતસ્તસ્થૌ દેવરાજસમીપતઃ ॥
આઘ્રાય તં મહાતેજાઃ કુન્તીપુત્રો યુધિષ્ઠિરઃ ।
ધનઞ્જયભિપ્રેક્ષ્યવિનીતં સ્થિતમન્તિકે ॥
જટિલં દેવરાજસ્ય તપોયુક્તમકલ્મષમ્ । હર્ષેણ મહતાઽવિષ્ટઃ ફલ્ગુનસ્યાથ દર્શનાત્ ।
બભૂવ પરમપ્રીતો દેવરાજં ચ પૂજયન્ ॥
તં તથાઽદીનમનસં રાજાનં હર્,સમ્પ્લુતમ્ ।
ઉવાચ વચનં ધીમાન્ધર્મરાજં પુરન્દરઃ ॥
ત્વમિમાં પૃથિવીં રાજન્પ્રશાસિષ્યસિ પાણ્ડવ ।
સ્વસ્તિ પ્રાપ્નુહિ કૌન્તેય કામ્યકં પુનરાશ્રમમ્ ॥
અસ્ત્રાણિ લબ્ધાનિ ચ પાણ્ડવેન સર્વાણિ મત્તઃ પ્રયતેન રાજન્ ।
કૃતપ્રિયશ્ચાસ્મિ ધનઞ્જયેન જેતું ન શક્યસ્ત્રિભિરેષ લોકૈઃ ॥
એવમુક્ત્વા સહસ્રાક્ષઃ કુન્તીપુત્રં યુધિષ્ઠિરમ્ ।
જગામ ત્રિદિવં હૃષ્ટઃ સ્તૂયમાનો મહર્ષિભિઃ ॥
ધનેશ્વરગૃહસ્થાનાં પાણ્ડવાનાં સમાગમમ્ ।
શક્રેણ ય ઇદં વિદ્વાનધીયીત સમાહિતઃ ॥
સંવત્સરં બ્રહ્મચારી નિયતઃ સંશિતવ્રતઃ । સ જીવેદ્ધિ નિરાબાધઃ સુસુખી શરદાં શતમ્ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0