મહાભારત · અધ્યાય 3.14

અસાન્નિધ્યં કથં કૃષ્ણ તવાસીદ્વૃષ્ણિનન્દન ।
ક્વ ચાસીદ્વિપ્રવાસસ્તે કિઞ્ચાકાર્ષીઃ પ્રવાસતઃ ॥
કૃષ્ણ ઉવાચ ।

સાલ્વસ્ય નગરં સૌભં ગતોઽહં ભરતર્ષભ ।
નિહન્તું કૌરવશ્રેષ્ઠ તત્ર મે શૃણુ કારણમ્ ॥

મહાતેજા મહાંવાહુર્યઃ સ રાજા મહાયશાઃ ।
દમઘોષાત્મજો વીરઃ શિશુપાલો મયા હતઃ ॥

યજ્ઞે તે ભરતશ્રેષ્ઠ રાજસૂયેઽર્હણાં પ્રતિ ।
સ રોષવશમાપન્નો નામૃષ્યત દુરાત્મવાન્ ॥

શ્રુત્વા તં નિહતં સાલ્વસ્તીવ્રરોષસમન્વિતઃ ।
ઉપાયાદ્દ્વારકાં શૂન્યામિહસ્થે મયિ ભારત ॥

સ તત્ર યુદ્ધમકરોદ્બાલકૈર્વૃષ્ણિપુઙ્ગવૈઃ ।
નિવૃત્તઃ કામગં સૌભમારુહ્યૈવ નૃશંસવત્ ॥

ચિરજીવી નૃપઃ સોઽપિ પ્રસાદાત્પદ્મજન્મનઃ । તતો વૃષ્ણિપ્રવીરાંસ્તાન્બાલાન્હત્વા બહૂંસ્તદા ।
પુરોદ્યાનાનિ સર્વાણિ ભેદયામાસ દુર્ભતિઃ ॥

ઉક્તવાંશ્ચ મહાબાહો ક્વાસૌ વૃષ્ણિકુલાધમઃ ।
વાસુદેવઃ સ મન્દાત્મા વસુદેવસુતો ગતઃ ॥

તસ્ય યુદ્ધાર્થિનો દર્પં યુદ્ધેનાશયિતાઽસ્મ્યહમ્ ।
આનર્તાઃ સત્યમાખ્યાત તત્ર ગન્તાઽસ્મિ યત્ર સઃ ॥

તં હત્વા વિનિવર્તિષ્યે કંસકેશિનિષૂદનમ્ । અહત્વા ન નિવર્તિષ્યે સત્યેનાયુધમાલભે ।

ક્વાસૌ ક્વાસાવિતિ પુનસ્તત્રતત્ર પ્રધાવતિ ।
મયા સહ રણે યોદ્ધું કાઙ્ક્ષમાણઃ સ સૌભરાટ્ ॥

અદ્યતં પાપકર્માણં ક્ષુદ્રં વિશ્વાસઘાતિનમ્ ।
શિશુપાલવધામર્ષાદ્ગમયિષ્યે યમક્ષયમ્ ॥

મમ પાપસ્વભાવેન ભ્રાતા યેન નિપાતિતઃ ।
શિશુપાલો મહીપાલસ્તં વધિષ્યે મહીતલે ॥

ભ્રાતા બાલશ્ચ રાજા ચ ન ચ સન્ગ્રામકોવિદઃ । પ્રમત્તશ્ચ હતો વીરસ્તં હનિષ્યે જનાર્દનમ્ ।

એકમાદિ મહારાજ વિલપ્યદિવમાસ્થિતઃ ।
કામગેન સ સૌભેન ક્ષિપ્ત્વા માં કુરુનન્દન ॥

તમશ્રૌષમહં ગત્વા યથા વૃત્તઃ સ દુર્મતિઃ ।
મયિ કૌરવ્ય દુષ્ટાત્મા માર્તિકાવતકો નૃપઃ ॥

તતોઽહમપિ કૌરવ્ય રોષવ્યાકુલલોચનઃ ।
નિશ્ચિત્ય મનસા રાજન્વધાયાસ્ય મનો દધે ॥

આનર્તેષુ વિમર્દં ચ ક્ષેપં ચાત્મનિ કૌરવ ।
પ્રવૃદ્ધમવલેપં ચ તસ્ય દુષ્કૃતકર્મણઃ ॥

તતઃ સૌભવધાયાહં પ્રતસ્થે પૃથિવીપતે ।
સ મયા સાગરાવર્તે દૃષ્ટ આસીત્પરીપ્સતા ॥

તતઃ પ્રધ્માપ્ય જલજં પાઞ્ચજન્યમહે નૃપ ।
આહૂય સાલ્વં સમરે યુદ્ધાય સમવસ્થિતઃ ॥

તન્મુહૂર્તમભૂદ્યુદ્ધં તત્ર મે દાનવૈઃ સહ ।
શવીભૂતાશ્ચ મે સર્વે ભૂતલે ચ નિપાતિતાઃ ॥

એતત્કાર્યં મહાબાહો યેનાહં નાગમં તદા । શ્રુત્વૈવ હાસ્તિનપુરે દ્યૂતં ચાવિનયોત્થિતમ્ ।
દ્રુતમાગતવાન્યુષ્માન્દ્રષ્ટુકામઃ સુદુઃખિતાન્ ॥