મહાભારત · અધ્યાય 2.42

ગાઙ્ગેયેનૈવમુક્તસ્તુ શિશુપાલશ્ચુકોપ તમ્ ।
ક્રુદ્ધં સુનીથં દૃષ્ટ્વાઽથ સહદેવોઽબ્રવીત્તદા ॥

મતિપૂર્વમિદં સર્વં ચેદિરાજ મયા કૃતમ્ ।
તન્મે નિગદતસ્તત્ત્વં કારણાદત્ર મે શૃણુ ॥

સ પાર્થિવાનાં સર્વેષાં ગુરુઃ કૃષ્ણોઽપરો ન હિ ।
તસ્માદભ્યર્ચિતોઽસ્માભિઃ સર્વે સમ્મન્તુમર્હથ ॥

યો વા સહતે કશ્ચિદ્રાજ્ઞાં સબલવાહનઃ ।
ક્ષિપ્રં યુદ્ધાય નિર્યાતુ તસ્ય મૂર્ધ્ન્યાહિતં પદમ્ ॥

એવમુક્તો મયા હેતુરુત્તરં પ્રબ્રવીતુ મે ।
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ॥
તતો ન વ્યાજહારૈષાં કશ્ચિદ્બુદ્ધિમતાં સતામ્ ॥

માનિનાં બલિનાં રાજ્ઞાં મધ્યે સન્દર્શિતે પદે ।
એવમુક્તે સુનીથસ્ય સહદેવેન કેશવે ॥

સ્વભાવરક્તે નયને કોપાદ્રક્તતરે કૃતે ।
તસ્ય કોપં સમુદ્ભૂતં જ્ઞાત્વા ભીષ્મઃ પ્રતાપવાન્ ॥

આચચક્ષે પુનસ્તસ્મૈ કૃષ્ણસ્યૈવોત્તરાન્ગુણાન્ ।
સ સુનીથં સમામન્ત્ર્ય તાંશ્ચ સર્વાન્મહીક્ષિતઃ ॥

ઉવાચ વદતાં શ્રેષ્ઠં ઇદં મતિમતાં વરઃ । સહદેવેન રાજાનો યદુક્તં કેશવં પ્રતિ ।
તત્તથેતિ વિજાનીધ્વં ભૂયશ્ચાત્ર વિબોધત ॥