મહાભારત · અધ્યાય 2.20
પતિતૌ હંસડિભિકૌ કંસશ્ચ સગણો હતઃ ।
જરાસન્ધસ્ય નિધને કાલોઽયં સમુપાગતઃ ॥
ન શક્યોઽસૌ રણે જેતું સર્વૈરપિ સુરાસુરૈઃ ।
પ્રાણયુદ્ધેન જેતવ્યઃ સ ઇત્યુપલભામહે ॥
મયિ નીતિર્બલં ભીમે રક્ષિતા ચાવયોર્જયઃ ।
માગધં સાધયિષ્યામ ઇષ્ટિં ત્રય ઇવાગ્નયઃ ॥
ત્રિભિરાસાદિતોઽસ્માભિર્વિજને સ નરાધિપઃ ।
ન સન્દેહો યથા યુદ્ધમેકેનાપ્યુપયાસ્યતિ ॥
અવમાનાચ્ચ લોભાચ્ચ બાહુવીર્યાચ્ચ દર્પિતઃ ।
ભીમસેનેન યુદ્ધાય ધ્રુવમપ્યુપયાસ્યતિ ॥
અલં તસ્ય મહાબાહુર્ભીમસેનો મહાબલઃ ।
લોકસ્ય સમુદીર્ણસ્ય નિધનાયાન્તકો યથા ॥
યદિ ભીમબલં વેત્સિ યદિ તે પ્રત્યયો મયિ ।
ભીમસેનાર્જુનૌ શીઘ્રં ન્યાસભૂતૌ પ્રયચ્છ મે ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ॥
એવમુક્તો ભગવતા પ્રત્યુવાચ યુધિષ્ઠિરઃ ।
ભીમાર્જુનૌ સમાલોક્ય સમ્પ્રહૃષ્ટમુખૌ સ્થિતૌ ॥
યુધિષ્ઠર ઉવાચ ।
અચ્યુતાચ્યુત મામૈવં વ્યાહરામિત્રકર્શન ।
પાણ્ડવાનાં ભવાન્નાથો ભવન્તં ચાશ્રિતા વયમ્ ॥
યથા વદસિ ગોવિન્દ સર્વં તદુપપદ્યતે ।
નહિ ત્વમગ્રતસ્તેષાં યેષાં લક્ષ્મીઃ પરાઙ્મુખી ॥
યેષામભિમુખી લક્ષ્મીસ્તેષાં કૃષ્ણ ત્વમગ્રતઃ । નિહતશ્ચ જરાસન્ધો મોક્ષિતાશ્ચ મહીક્ષિતઃ । 2-2--11ચ્ રાજસૂયશ્ચ મે લબ્ધો નિદેશે ત્વ તિષ્ઠતઃ ॥
ક્ષિપ્રમેવ યથા ત્વેતત્કાર્યં સમુપપદ્યતે । અપ્રમત્તો જગન્નાથ તથા કુરુ સમુપપદ્યતે ।
ત્રિભિર્ભવદ્ભિર્હિ વિના નાહં જીવિતુમુત્સહે ।
ધર્મકામાર્થરહિતો રોગાર્ત ઇવ દુઃખિતઃ ॥
ન શૌરિણા વિના પાર્થો ન શૌરિઃ પાણ્ડવં વિના ।
નાજેયોસ્ત્યનયોઽર્લોકે કૃષ્ણયોરિતિ મે મતિઃ ॥
અયં ચ બલિનાં શ્રેષ્ઠઃ શ્રીમાનપિ વૃકોદરઃ ।
યુવાભ્યાં સહિતો વીર કિં ન કુર્યાન્મહાયશાઃ ॥
સુપ્રણીતો બલૌઘો હિ કુરુતે કાર્યમુત્તમમ્ ।
અન્ધં બલં જડં પ્રાહુઃ પ્રણેતવ્યં વિચક્ષણૈઃ ॥
યતો હિ નિમ્નં ભવતિ નયન્તિ હિ તતો જલમ્ ।
યતશ્છિદ્રં તતશ્ચાપિ નયન્તે ધીવરા જલમ્ ॥
તસ્માન્નયવિધાનજ્ઞં પુરુષં લોકવિશ્રુતમ્ ।
વયમાશ્રિત્ય ગોવિન્દં યતામઃ કાર્યસિદ્ધયે ॥
એવં પ્રજ્ઞાનયબલં ક્રિયોપાયસમન્વિતમ્ ।
પુરસ્કૃર્વીત કાર્યેષુ કૃષ્ણકાર્યાર્થસિદ્ધયે ॥
એવમેવ યદુશ્રેષ્ઠ યાવત્કાર્યાથિસિદ્ધયે । અર્જુનઃ કૃષ્ણમન્વેતુ ભીમોઽન્વેતુ ધનઞ્જયમ્ ।
નયો જયો બલં ચૈવ વિક્રમે સિદ્ધિમેષ્યતિ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
એવમુક્તાસ્તતઃ સર્વે ભ્રાતરો વિપુલૌજસઃ ।
વાર્ષ્ણેયઃ પાણ્ડવેયૌ ચ પ્રતસ્થુર્માગધં પ્રતિ ॥
વર્ચસ્વિનાં બ્રાહ્મણાનાં સ્નાતકાનાં પરિચ્છદૈઃ ।
આચ્છાદ્ય સુહૃદાં વાક્યૈર્મનોજ્ઞૈરભિનન્દિતાઃ ॥
માધવઃ પાણ્ડવેયૌ ચ પ્રતસ્થુર્વ્રતધારિણઃ । અમર્ષાદભિતપ્તાનાં જ્ઞાત્યર્થં મુખ્યતેજસામ્ ।
રવિસોમાગ્નિવપુષાં દીપ્તમાસીત્તદા વપુઃ ॥
ઇતં મેને જરાસન્ધં દૃષ્ટ્વા ભીમપુરોગમૌ ।
એકકાર્યસમુદ્યન્તૌ કૃષ્ણૌ યુદ્ધેઽપરાજિતૌ ॥
ઈશૌ હિતૌ મહાત્માનૌ સર્વકાર્યપ્રવર્તિનૌ ।
ધર્મકામાર્થલોકાનાં કાર્યાણાં ચ પ્રવર્તકૌ ॥
કુરુભ્યઃ પ્રસ્થિતાસ્તે તુ મધ્યેન કુરુજાઙ્ગલમ્ ।
રમ્યં પદ્મસરો ગત્વા કાલકૂડમતીત્ય ચ ॥
ગણ્ડકીં ચ મહાશોણં સદાનીરાં તથૈવ ચ ।
એકપર્વતકે નદ્યઃ ક્રમેણૈત્યાવ્રજન્ત તે ॥
ઉત્તીર્ય સરયૂં રમ્યાં દૃષ્ટ્વા પૂર્વાંશ્ચ કોસલાન્ ।
અતીત્ય જગ્મુર્મિથિલાં માલાં ચર્મણ્વતીં નદીમ્ ॥
અતીત્ય ગઙ્ગાં શોણં ચ ત્રયસ્તે પ્રાઙ્મુખાસ્તદા ।
કુશચીરચ્છદા જગ્મુર્માગધં ક્ષેત્રમચ્યુતાઃ ॥
તે શશ્વદ્ગોધનાકીર્ણમમ્બુમન્તં શુભદ્રુમમ્ ।
ગોરથં ગિરિમાસાદ્ય દદૃશુર્માગધં પુરમ્ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0