મહાભારત · અધ્યાય 16.14
એવમુક્તસ્તુ રાજ્ઞા સ વિદુરો બુદ્ધિસત્તમઃ ।
ધૃતરાષ્ટ્રમુપેત્યૈવ વાક્યમાહ મહાર્થવત્ ॥
ઉક્તો યુધિષ્ઠિરો રાજા ભવદ્વચનમાદિતઃ ।
સ ચ સંશ્રુત્ય વાક્યં તે પ્રશશંસ મહાદ્યુતિઃ ॥
બીભત્સુશ્ચ મહાતેજા નિવેદયતિ તે ગૃહાન્ ।
વસુ તસ્ય ગૃહે યચ્ચ પ્રાણાનપિ ચ કેવલાન્ ॥
ધર્મરાજશ્ચ પુત્રસ્તે રાજ્યં પ્રાણાન્ધનાનિ ચ ।
અનુજાનાતિ રાજર્ષે યચ્ચાન્યદપિ કિઞ્ચન ॥
ભીમસ્તુ સર્વદુઃખાનિ સંસ્મૃત્ય બહુલાન્યુત ।
કૃચ્છ્રાદિવ મહાબાહુરનુજજ્ઞે વિનિઃશ્વસન્ ॥
ર રાજન્ધર્મશીલેન રાજ્ઞા બીભત્સુના તથા ।
અનુનીતો મહાબાહુઃ સૌહૃદે સ્થાપિતોપિ ચ ॥
ન ચ મન્યુસ્ત્વયા કાર્ય ઇતિ ત્વાં પ્રાહ ધર્મરાટ્ ।
સંસ્મૃત્ય ભીમસ્તદ્વૈરં યદન્યાયવદાચરત્ ॥
એવમ્પ્રાયો હિ ધર્મોઽયં ક્ષત્રિયાણાં નરાધિપ ।
શુદ્ધે ક્ષત્રિયધર્મે ન નિરતોઽયં વૃકોદરઃ ॥
વૃકોદરકૃતે ચાહમર્જુનશ્ચ પુનઃ પુનઃ ।
પ્રસીદ યાચે નૃપતે ભવાન્પ્રભુરિહાસ્તિ યત્ ॥
તદ્દદાતુ ભવાન્વિત્તં યાવદિચ્છસિ પાર્થિવઃ ।
ત્વમીશ્વરો નો રાજ્યસ્ય પ્રાણાનામપિ ભારત ॥
બ્રહ્મદેયાગ્રહારાંશ્ચ પુત્રાણામૌર્ધ્વદેહિકમ્ ।
ઇતો રત્નાનિ ગાશ્ચૈવ દાસીદાસમજાવિકમ્ ॥
અર્ચયિત્વા કુરુશ્રેષ્ઠો બ્રાહ્મણેભ્યઃ પ્રયચ્છતુ ।
દીનાન્ધકૃપણેભ્યશ્ચ તત્રતત્ર નૃપાજ્ઞયા ॥
બહ્વન્નરસપાનાઢ્યાઃ સભા વિદુર કારય ।
ગવાં નિપાનાન્યન્યચ્ચ વિવિધં પુણ્યકં કુરુ ॥
ઇતિ મામબ્રવીદ્રાજા પાર્થશ્ચૈવ ધનઞ્જયઃ ।
યદત્રાનન્તરં કાર્યં તદ્ભવમ્વવક્તુમર્હતિ ॥
ઇત્યુક્તે વિદુરેણાથ ધૃતરાષ્ટ્રોઽભિનન્દ્ય તાન્ ।
મનશ્ચક્રે મહાદાને કાર્તિક્યાં જનમેજય ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0