મહાભારત · અધ્યાય 15.7
તં પ્રવિષ્ટં મહાત્માનં વીરમાનકદુન્દુભિઃ ।
પુત્રશોકેન સન્તપ્તો દદર્શ કુરુપુઙ્ગવમ્ ॥
તસ્યાશ્રુપરિપૂર્ણાક્ષો વ્યૂઢોરસ્કો મહાભુજઃ ।
આર્તસ્યાર્તતરઃ પાર્થઃ પાદૌ જગ્રાહ ભારત ॥
તસ્ય મૂર્ધાનમાઘ્રાતુમિયેષાનકદુન્દુભિઃ ।
સ્વસ્રીયસ્ય મહાબાહુર્ન શશાક ચ શત્રુહન્ ॥
સમાલિઙ્ગ્યાર્જુનં વૃદ્ધઃ સ ભુજાભ્યાં મહાભુજઃ । રુરોદાથ સ્મરઞ્શૌરિં વિલલાપ સુવિહ્વલઃ ।
ભ્રાતૄન્પુત્રાંશ્ચ પૌત્રાંશ્ચ દૌહિત્રાન્સ સખીનપિ ॥
વસુદેવ ઉવાચ ।
યૈર્જિતા ભૂમિપાલાશ્ચ દૈત્યાશ્ચ શતશોઽર્જુન ।
તાન્સર્વાન્નેહ પશ્યામિ જીવામ્યર્જુન દુર્મરઃ ॥
યો તાવર્જુનશિષ્યૌ તે પ્રિયૌ બહુમતૌ સદા ।
તયોરપનયાત્પાર્થ વૃષ્ણયો નિધનં ગતાઃ ॥
યૌ તૌ વૃષ્ણિપ્રવીરાણાં દ્વાવેવાતિરથૌ મતૌ ।
પ્રદ્યુમ્નો યુયુધાનશ્ચિ કથનન્કત્થસે ચ યૌ ॥
તૌ સદા કુરુશાર્દૂલ કૃષ્ણસ્ય પ્રિયભાજનૌ ।
તાવુભૌ વૃષ્ણિનાશસ્ય મુખમાસ્તાં ધનઞ્જય ॥
ન તુ ગર્હામિ શૈનેયં હાર્દિક્યં ચાહમર્જુન ।
અક્રૂરં રૌક્મિણેયં ચ શાપો હ્યેવાત્ર કારણમ્ ॥
કેશિનં યસ્તુ કંસં ચ વિક્રમ્યિ હતવાન્પ્રભુઃ ।
વિદેહમકરોત્પાર્થં ચૈદ્યં ચ બલગર્વિતમ્ ॥
નૈષાદિમેકલવ્યં ચ ચક્રે કાલિઙ્ગમાગધાન્ ।
ગાન્ધારાન્કાશિરાજં ચ મરુભૂમૌ ચ પાર્થિવાન્ ॥
પ્રાચ્યાંશ્ચ દાક્ષિણાત્યાંશ્ચ પાર્વતીયાંસ્તથા નૃપાન્ ।
સોભ્યુપેક્ષિતવાનેવમનયાન્મધુસૂદનઃ ॥
ત્વં હિ તં નારદશ્ચૈવ મુનયશ્ચ સનાતનમ્ ।
ગોવિન્દમનઘં દેવમભિજાનીધ્વમચ્યુતમ્ ॥
પ્રત્યપશ્યચ્ચ સ વિભુર્જ્ઞાતિક્ષયમધોક્ષજઃ ।
સમુપેક્ષિતવાન્નિત્યં સ્વયં સ મમ પુત્રકઃ ॥
ગાન્ધાર્યા વચનં યત્તદૃષીણાં ચ પરન્તપ ।
તન્નૂનમન્યથા કર્તું નૈચ્છત્સ જગતઃ પ્રભુઃ ॥
પ્રત્યક્ષં ભવતશ્ચાપિ તવ પૌત્રઃ પરન્તપ । અશ્વત્થામ્ના હતશ્ચાપિ જીવિતસ્તસ્ય તેજસા ।
ઇમાંસ્તુ નૈચ્છત્સ્વાન્જ્ઞાતીન્રક્ષિતું ચ સખા તવ ॥
તતઃ પુત્રાંશ્ચ પૌત્રાંશ્ચ ભ્રાતૄનથ સખીંસ્તથા ।
શયાનાન્નિહતાન્દૃષ્ટ્વા કૃષ્ણો મામબ્રવીદિદમ્ ॥
સમ્પ્રાપ્તોઽદ્યાયમસ્યાન્તઃ કુલસ્ય ભરતર્ષભ । આગમિષ્યતિ બીભત્સુરિમાં દ્વારવતીં પુરીમ્ ।
આખ્યેયં તસ્ય યદ્વૃત્તં વૃષ્ણીનાં વૈશસં મહત્ ॥
સ તુ શ્રુત્વા મહાતેજા યદૂનાં નિધનં પ્રભો ।
આગન્તા ક્ષિપ્રમેવેહ ન મેઽત્રાસ્તિ વિચારણા ॥
યોઽહં તમર્જુનં વિદ્ધિ યોઽર્જુનઃ સોહમેવ તુ ।
યદ્બ્રૂયાત્તત્તથા કાર્યમિતિ બુદ્ધ્યસ્વ ભારત ॥
સ સ્ત્રીષુ પ્રાપ્તકાલાસુ પાણ્ડવો બાલકેષુ ચ ।
પ્રતિપત્સ્યતિ બીભત્સુર્ભવતશ્ચૌર્ધ્વદ્ગેહિકમ્ ॥
ઇમાં ચ નગરીં સદ્યઃ પ્રતિયાતે ધનઞ્જયે ।
પ્રાકારટ્ટાલકોપેતાં સમુદ્રઃ પ્લાવયિષ્યતિ ॥
અહં દેશે તુ કસ્મિંશ્ચિત્પુણ્યે નિયમમાસ્થિતઃ ।
કાલં કાઙ્ક્ષે સદ્ય એવ રામેણ સહિતો વને ॥
એવમુક્ત્વા હૃષીકેશો મામચિન્ત્યપરાક્રમઃ ।
હિત્વા માં બાલકૈઃ સાર્ધં દિશં કામપ્યગાત્પ્રભુઃ ॥
સોહં તૌ ચ મહાત્માનૌ ચિન્તયન્રામકેશવૌ ।
ઘોરં જ્ઞાતિવધં ચૈવ ન ભુઞ્જે શોકકર્શિતઃ ॥
ન મોક્ષ્યેન ચ જીવિષ્યે દિષ્ટ્યા પ્રાપ્તોસિ પાણ્ડવ ।
યદુક્તં પાર્થં કૃષ્ણેન તત્સર્વમખિલં કુરુ ॥
એતત્તે પાર્થ રાજ્યં ચ સ્ત્રિયો રત્નાનિ ચૈવ હિ ।
ઇષ્ટાન્પ્રાણાનહં હીમાંસ્ત્યક્ષ્યામિ રિપુસૂદન ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0