મહાભારત · અધ્યાય 14.95

કોસૌ નકુલરૂપેણ શિરસા કાઞ્ચનેન વૈ ।
પ્રાહ માનુષવદ્વાચમેતત્પૃષ્ટો વદસ્વ મે ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એતત્પૂર્વં ન પૃષ્ટોઽહં ન ચાસ્માભિઃ પ્રભાષિતમ્ ।
શ્રૂયતાં નકુલો યોસૌ યથા વાક્તસ્ય માનુષી ॥

શ્રાદ્ધં સન્કલ્પયામાસ જમદગ્નિઃ પુરા કિલ ।
હોમધેનુસ્તમાગાચ્ચ સ્વયમેવ દુદોહ તામ્ ॥

તત્પયઃ સ્થપયામાસ નવે ભાણ્ડે દૃઢે શુચૌ ।
ક્રોધો નકુલરૂપેણ પિઠરં પર્યકર્ષયત્ ॥

જિજ્ઞાસુસ્તમૃષિશ્રેષ્ટં કિં કુર્યાદ્વિપ્રિયે કૃતે ।
ઇતિ સઞ્ચિન્ત્ય દુર્મેધા ધર્ષયામાસ તત્પયઃ ॥

તમાજ્ઞાય મુનિઃ ક્રોધં નૈવાસ્ય સ ચુકોપ હ ।
સ તુ ક્રોધસ્તતો રાજન્બ્રાહ્મણીં મૂર્તિમાસ્થિતઃ ॥

જિતોસ્મીતિ ભૃગુશ્રેષ્ઠ ભૃગવો હ્યતિરોષણાઃ ।
લોકે મિથ્યાપ્રવાદોયં યત્ત્વયાઽસ્મિ વિનિર્જિતઃ ॥

વશે સ્થિતોઽહં ત્વય્યહ્ય ક્ષમાવતિ મહાત્મનિ ।
બિભેમિ તપસઃ સાધો પ્રસાદં કુરુ મે પ્રભો ॥
જમદગ્નિરુવાચ ।

સાક્ષાદ્દૃષ્ટોસિ મે ક્રધ ગચ્છ ત્વં વિગતજ્વરઃ ।
ન ત્વયાપકૃતં મેઽદ્ય ન ચ મે મન્યુરસ્તિ વૈ ॥

યાન્સમુદ્દિશ્ય સન્કલ્પઃ પયસોસ્ય કૃતો મયા ।
પિતરસ્તે મહાભાગાસ્તેભ્યો બુદ્ધ્યસ્વ ગમ્યતામ્ ॥

ઇત્યુક્તો જાતસન્ત્રાસસ્તત્રૈવાન્તરધીયત ।
પિતૄણામભિષઙ્ગાચ્ચ નકુલત્વમુપાગતઃ ॥

સ તાન્પ્રસાદયામાસ શાપસ્યાન્તો ભવેદિતિ ।
તૈશ્ચાપ્યુક્તઃ ક્ષિપન્ધર્મં સાપસ્યાન્તમવાપ્સ્યતિ ॥

તૈશ્ચોક્તો યજ્ઞિયાન્દેશાન્ધર્મારણ્યં તથૈવ ચ ।
જુગુપ્સમાનો ધાવન્સ તં યજ્ઞં સમુપાસદત્ ॥

ધર્મપુત્રમથાક્ષિપ્ય સક્તુપ્રસ્થેન તેન સઃ ।
મુક્તઃ સાપાત્તતઃ ક્રોધો ધર્મો હ્યાસીદ્યુધિષ્ઠિરઃ ॥

એવમેતત્તદા વૃત્તં યજ્ઞે તસ્ય મહાત્મનઃ । પશ્યતાં ચાપિ નસ્તત્ર નકુલોઽન્તર્હિતસ્તદા । ॥