મહાભારત · અધ્યાય 14.7

કથમસ્મિ ત્વયા જ્ઞાતઃ કેન વા કથિતોસ્મિ તે ।
એતદાચક્ષ્વ મે તત્ત્વમિચ્છસે ચેન્મમ પ્રિયમ્ ॥

સત્યં તે બ્રુવતઃ સર્વે સમ્પત્સ્યન્તે મનોરથાઃ ।
મિથ્યા ચ બ્રુવતો મૂર્ધા શતધા તે સ્ફુટિષ્યતિ ॥
મરુત્ત ઉવાચ ।

નારદેન ભવાન્મહ્યમાખ્યાતો હ્યટતા પથિ ।
ગુરુપુત્રો મમેતિ ત્વં તતો મે પ્રીતિરુત્તમા ॥
સંવર્ત ઉવાચ ।

સત્યમેતદ્ભવાનાહ સ માં જાનાતિ સત્રિણમ્ ।
કથયસ્વ તદેતન્મે ક્વનુ સમ્પ્રતિ નારદઃ ॥
મરુત ઉવાચ ।

ભવન્તં કથયિત્વા તુ મમ દેવર્ષિસત્તમઃ ।
તતો મામભ્યનુજ્ઞાય પ્રવિષ્ટો હવ્યવાહનમ્ ॥
વ્યાસ ઉવાચ ।

શ્રુત્વા તુ પાર્થિવસ્યૈત્સંવર્તઃ પ્રમુદં ગતઃ ।
એતાવદહમપ્યેવં શક્નુયામિતિ સોઽબ્રવીત્ ॥

તતો મરુત્તમુન્મત્તો વાચા નિર્ભર્ત્સયન્નિવ ।
રૂક્ષયા બ્રાહ્મણિ રાજન્પુનઃ પુનરથાબ્રવીત્ ॥

વાતપ્રધાનેન મયા સ્વચિત્તવશવર્તિના ।
એવં વિકૃતરૂપેણ કથં યાજિતુમિચ્છસિ ॥

ભ્રાતા મમ સમર્થશ્ચ વાસવેન ચ સઙ્ગતઃ ।
વર્તતે યાજને ચૈવ તેન કર્માણિ કારય ॥

ગાર્હસ્થ્યં ચૈવ યાજ્યાશ્ચ સર્વા ગૃહ્યાશ્ચ દેવતાઃ ।
પૂર્વજેન મમાક્ષિપ્તં શરીરં વર્જિતં ત્વિદમ્ ॥

નાહં તેનાનનુજ્ઞાતસ્ત્વામાવિક્ષિત કર્હિચિત્ ।
યાજયેયં કથઞ્ચિદ્વૈ સ હિ પૂજ્યતમો મમ ॥

સ ત્વં બૃહસ્પતિં ગચ્ચ તમનુજ્ઞાપ્ય ચાવ્રજ ।
તતોઽહં યાજયિષ્યે ત્વાં યદિ યષ્ટુમિહેચ્છસિ ॥
મરુત્ત ઉવાચ ।

બૃહસ્પતિં ગતઃ પૂર્વમહં સંવર્તે તચ્છૃણુ ।
ન માં કામયતે યાજ્યં મુનિર્વાસવવારિતઃ ॥

અમરં યાજ્યમાસાદ્ય યાજયિષ્યે ન માનુષમ્ ।
શક્રેણ પ્રતિષિદ્ધોઽહં મરુત્તં મા સ્મ યાજયે ॥

સ્પર્ધતે હિ મયા વિપ્ર સદા હિ સ તુ પાર્થિવઃ ।
એવમસ્ત્વિતિ ચાપ્યુક્તો ભ્રાત્રા તે બલસૂદનઃ ॥

સ મામધિગતં પ્રેમ્ણા યાજ્યત્વે ન બુભૂષતિ ।
દેવરાજં સમાશ્રિત્ય તદ્વિદ્ધિ મુનિપુઙ્ગવ ॥

સોહમિચ્છામિ ભવતા સર્વસ્વેનાપિ યાજિતુમ્ ।
કામયે સમતિક્રાન્તું વાસવં ત્વત્કૃતૈર્ગુણૈઃ ॥

ન હિ મે વર્તતે બુદ્ધિર્ગન્તું બ્રહ્મન્બૃહસ્પતિમ્ ।
પ્રત્યાખ્યાતો હિ તેનાસ્મિ તથાઽનપકૃતે સતિ ॥
સંવર્ત ઉવાચ ।

ચિકીર્ષસિ યથાકામં સર્વમેતત્ત્વયિ ધ્રુવમ્ ।
યદિ સર્વાનભિપ્રાયાન્કર્તાસિ મમ પાર્થિવ ॥

યાજ્યમાનં મયા હિ ત્વાં બૃહસ્પતિપુંરદરૌ ।
દ્વિષેતાં સમભિક્રુદ્ધાવેતદેકં સમર્થયે ॥

સ્થૈર્યમત્ર કથં મે સ્યાત્સ ત્વં નિઃસંશયં કુરુ ।
કુપિતસ્ત્વાં ન હીદાનીં ભસ્મ કુર્યા સવાન્ધવમ્ ॥
મરુત્ત ઉવાચ ।

યાવત્તપેત્સહસ્રાંશુસ્તિષ્ઠેરંશ્ચાપિ પર્વતાઃ ।
તાવલ્લોકાન્ન લભેયં ત્યજેયં સઙ્ગતં યદિ ॥

મા ચાપિ શુભબુદ્ધિત્વં લભેયમિહ કર્હિચિત્ ।
વિષયૈઃ સઙ્ગતં ચાસ્તુ ત્યજેયં સઙ્ગતં યદિ ॥
સંવર્ત ઉવાચ ।

આવિક્ષિત શુભા બુદ્ધિર્વર્તતાં તવ કર્મસુ ।
યાજનં હિ મમાપ્યેવ વર્તતે હૃદિ પાર્થિવ ॥

અભિધાસ્તે ચ તે રાજન્નક્ષયં દ્રવ્યમુત્તમમ્ ।
યેન દેવાન્સગ્ધર્વાઞ્શક્રં ચાભિભવિષ્યસિ ॥

ન તુ મે વર્તતે બુદ્ધિર્ધને યાજ્યેષુ વા પુનઃ ।
વિપ્રિયં તુ કરિષ્યામિ ભ્રાતુશ્ચેન્દ્રસ્ય ચોભયો ॥

ગમયિષ્યામિ શક્રેણ સમતામપિ તે ધ્રુવમ્ ।
પ્રિયં ચ તે કરિષ્યામિ સત્યમેતદ્બ્રવીમિ તે ॥