મહાભારત · અધ્યાય 14.62

એતચ્છ્રુત્વા તુ પુત્રસ્ય વચઃ શૂરાત્મજસ્તદા ।
વિહાય શોકં ધર્માત્મા દદૌ શ્રાદ્ધમનુત્તમમ્ ॥

તથૈવ વાસુદેવશ્ચ સ્વસ્ત્રીયસ્ય મહાત્મનઃ ।
દયિતસ્યિ પિતુર્નિત્યમકરોદૌર્ધ્વદેહિકમ્ ॥

ષષ્ટિં શતસહસ્રાણિ બ્રાહ્મણાનાં મહૌજસામ્ ।
વિધિવદ્ભોજયામાસ ભોજ્યં સર્વગુણાન્વિતમ્ ॥

આચ્છાદ્ય ચ મહાબાહુર્ધનતૃષ્ણામપાનુદત્ ।
બ્રાહ્મણાનાં તદા કૃષ્ણસ્તદભૂદ્રોમહર્ષણમ્ ॥

સુવર્ણં ચૈવ ગાશ્ચૈવ શયનાચ્છાદનાનિ ચ ।
દીયમાનં તદા વિપ્રઃ પ્રભૂતમિતિ ચાબ્રુવન્ ॥

વાસુદેવોઽથ દાશાર્હો બલેદેવઃ સસાત્યકિઃ । અભિમન્યોસ્તદા શ્રાદ્ધમકુર્વન્સત્યકસ્તદા ।
અતીવ દુઃખસન્તપ્તા ન શમં ચોપલેભિરે ॥

તથૈવ પાણ્ડવા વીરા નગરે નાગસહ્વયે ।
નોપાગચ્છન્ત વૈ શાન્તિમભિમન્યુવિનાકૃતાઃ ॥

સુબહૂનિ ચ રાજેન્દ્ર દિવસાનિ વિરાટજા ।
નાભુઙ્ક્ત પતિદુઃખાર્તા તદભૂત્કરુણં મહત્ ॥

ધિયમાણે તુ તસ્મિંસ્તુ ગર્ભે કુક્ષિસ્થ એવ ચ ।
આજગામ તતો વ્યાસો જ્ઞાત્વા દિવ્યેન ચક્ષુષા ॥

સમાગમ્યાબ્રવીમાન્પૃથાં પૃથુલલોચનામ્ ।
ઉત્તરાં ચ મહાતેજાઃઇ શોકઃ સન્ત્યજ્યતામયમ્ ॥

જનિષ્યતે મહાતેજાઃ પુત્રસ્તવ યશસ્વિનિ । પ્રભાવાદ્વાસુદેવસ્ય મમ વ્યાહરણાદપિ ।
પાણ્ડવાનામયં ચાન્તે પાલયિષ્યતિ મેદિનીમ્ ॥

ધનઞ્જયં ચ સમ્પ્રેક્ષ્ય ધર્મરાજસ્ય શૃણ્વતઃ ।
વ્યાસો વાક્યમુવાચેદં હર્ષયન્નિવ ભારત ॥

પૌત્રસ્તવ મહાભાગો જનિષ્યતિ મહામનાઃ ।
પૃથ્વીં સાગરપર્યન્તાં પાલયિષ્યતિ ધર્મતઃ ॥

તસ્માચ્છોકં કુરુશ્રેષ્ઠ જહિ ત્વમરિકર્શન ।
વિચાર્યમત્ર ન હિ તે સત્યમેતદ્ભવિષ્યતિ ॥

યચ્ચાપિ વૃષ્ણિવીરેણિ કૃષ્ણેન કુરુનન્દન ।
પુરોક્તં તત્તથા ભાવિ મા તેઽત્રાસ્તુ વિચારણા ॥

વિબુધાનાં ગતો લોકાનક્ષયાનાત્મનિર્જિતાન્ ।
ન સ શોચ્યસ્ત્વયા વીરો ન ચાન્યૈઃ કુરુભિસ્તથા ॥

એવં પિતામહેનોક્તો ધર્માત્મા સ ધનઞ્જયઃ ।
ત્યક્ત્વા શોકં મહારાજ હૃષ્ટરૂપોઽભવત્તદા ॥

પિતાઽપિ તવ ધર્મેજ્ઞ ગર્ભે તસ્મિન્મહામતે ।
અવર્ધત યથાકામં શુક્લપક્ષે યથા શસી ॥

તતઃ સઞ્ચોદયામાસ વ્યાસો ધર્માત્મજં નૃપમ્ ।
અશ્વમેધં પ્રતિ તદા તતઃ સોઽન્તર્હિતોઽભવત્ ॥

ધર્મરાજોપિ મેધાવી શ્રુત્વા વ્યાસસ્ય તદ્વચઃ ।
વિત્તોપનયને તાત ચકાર ગમને મતિમ્ ॥