મહાભારત · અધ્યાય 14.3

યુધિષ્ઠિર તવ પ્રજ્ઞા ન સમ્યગિતિ મે મતિઃ ।
ન હિ કશ્ચિત્સ્વયં મર્ત્યઃ સ્વવશઃ કુરુતે ક્રિયામ્ ॥

ઈશ્વરેણ ચ યુક્તોઽયં સાધ્વસાધુ ચ માનવઃ ।
કરોત્યસુકરં કર્મ તત્રકા પરિદેવના ॥

આત્માનં મન્યસે ચાથ પાપકર્માણમન્તતઃ ।
શૃણુ તત્ર યથા પાપમપકૃત્યેત ભારત ॥

તપોભિઃ ક્રતુભિશ્ચૈવ દાનેન ચ યુધિષ્ઠિર ।
તરન્તિ નિત્યં પુરુષા યે સ્મ પાપાનિ કુર્વતે ॥

યજ્ઞેન તપસા ચૈવ દાનેન ચ નરાધિપ ।
પૂયન્તે નરશાર્દૂલ નરા દુષ્કૃતકારિણઃ ॥

અસુરાશ્ચ સુરાશ્ચૈવ પુણ્યહેતોર્મખક્રિયામ્ ।
પ્રવર્તન્તે મહાત્માનસ્તસ્માદ્યજ્ઞઃ પરાયણમ્ ॥

યજ્ઞૈરેવ મહાત્માનો બભૂવુરધિકાઃ સુરાઃ ।
તતો દેવાઃ ક્રિયાવન્તો દાનવાનભ્યધર્ષયન્ ॥

રાજસૂયાશ્વમેધૌ ચ સર્વમેધં ચ ભારત ।
નરમેધં ચ નૃપતે ત્વમાહર યુધિષ્ઠિર ॥

યજસ્વ વાજિમેધેન વિધિવદ્દક્ષિણાવતા ।
બહુકામાન્નવિત્તેન રામો દાશરથિર્યથા ॥

યથા ચ ભરતો રાજા દૌષ્યન્તિઃ પૃથિવીપતિઃ ।
શાકુન્તલો મહાવીર્યસ્તવ પૂર્વપિતામહઃ ॥
યુધિષ્ઠિર ઉવાચ ।

અસંશયં વાજિમેધઃ પારયેત્પૃથિવીમપિ ।
અભિપ્રાયસ્તુ મે કશ્ચિત્તં ત્વં શ્રોતુમિહાર્હસિ ॥

ઇમં જ્ઞાતિવધં કૃત્વા સુમહાન્તં દ્વિજોત્તમ । અહમારાધયિષ્યામિ કથં શોકપરાયણઃ ।
દાનમલ્પં ન શક્નોમિ દાતું વિત્તં ચ નાસ્તિ મે ॥

ન તુ બાલાનિમાન્દીનાનુત્સહે વસુ યાચિતુમ્ ।
તથૈવાદ્રવિણાન્કૃચ્છ્રે વર્તમાનાન્નૃપાત્મજાન્ ॥

સ્વયં વિનાશ્ય પૃથિવીં યજ્ઞાર્થં દ્વિજસત્તમ ।
કરમાહારયિષ્યામિ કથં શોકપરાયણઃ ॥

દુર્યોધનાપરાધેનિ વસુધાયાં નરાધિપાઃ ।
પ્રનષ્ટા યોજયિત્વાઽસ્માનકીર્ત્યા મુનિસત્તમ ॥

દુર્યોધનેન પૃથિવી ક્ષપિતા જયકારણાત્ ।
કોશશ્ચાપિ વિશીર્ણોસૌ ધાર્તરાષ્ટ્રસ્ય દુર્મતેઃ ॥

પૃથિવી દક્ષિણા ચાત્ર વાજિમેધે મહાક્રતૌ ।
વિદ્વદ્ભિઃ પરિદૃષ્ટોઽયં શિષ્ટો વિધિવિપર્યયઃ ॥

ન ચ પ્રતિનિધિં કર્તું ચિકીર્ષામિ તપોધન ।
અત્ર મે ભગવન્સમ્યક્સાચિવ્યં કર્તુમર્હસિ ॥

એવમુક્તસ્તુ પાર્થેન કૃષ્ણદ્વૈપાયનસ્તદા ।
મુહૂર્તમનુસઞ્ચિન્ત્ય ધર્મરાજાનમબ્રવીત્ ॥

કોશશ્ચાપિ વિશીર્ણોઽયં પરિપૂર્ણો ભવિષ્યતિ ।
વિદ્યતે દ્રવિણં પાર્થ ગિરૌ હિમવતિ સ્થિતમ્ ॥

ઉત્સૃષ્ટં બ્રાહ્મણૈર્યજ્ઞે મરુત્તસ્ય મહીપતે ।
તદાનયસ્વ કૌન્તેય પર્યાપ્તં તદ્ભવિષ્યતિ ॥
યુધિષ્ઠિર ઉવાચ ।

કથં યજ્ઞે મરુત્તસ્ય દ્રવિણં તત્સમાચિતમ્ ।
કસ્મિંશ્ચ કાલે સ નૃપો બભૂવ દદતાંવર ॥
વ્યાસ ઉવાચ ।

યદિ શુશ્રૂષસે પાર્થ શૃણુ કારન્ધમં નૃપમ્ ।
યસ્મિન્કાલે મહાવીર્યઃ સ રાજાઽસીન્મહાધનઃ ॥