મહાભારત · અધ્યાય 13.58

શ્રુતં નરાણાં ચાપલ્યં પરસ્ત્રીષુ પ્રજાયતામ્ ।
પ્રમદાનાં તુ ચાપલ્યે દોષમિચ્છામિ વેદિતુમ્ ॥
નારદ ઉવાચ ।

એકવર્ણે વિદોષં તુ ગમનં પૂર્વકાલિકમ્ ।
ધાતા ચ સમનુજ્ઞાતો વિષ્ણુના તત્તથાઽકરોત્ ॥

ભગલિઙ્ગે મહાપ્રાજ્ઞ પૂર્વમેવ પ્રજાપતિઃ ।
સસર્જ તાભ્યાં સંયોગમનુજ્ઞાતશ્ચકાર સઃ ॥

અથ વિષ્ણુપ્રસાદેન ભગો દત્તવરઃ કિલ ।
તેન ચૈવ પ્રસાદેન સર્વાંલ્લોકાનુપાશ્નુતે ॥

તસ્માત્તુ પુરુષે દોષો હ્યધિકો નાત્ર સંશયઃ ।
વિના ગર્ભં સવર્ણેષુ ન ત્યાજ્યા ગમનાત્સ્ત્રિયઃ ॥

પ્રાયશ્ચિત્તં યથાન્યાયં દણ્ડં કુર્યાત્સ પણ્ડિતઃ ।
શ્વભિર્વા દંશનં સ્નાનં સવનત્રિતયં નિશિ ॥

ભૂમૌ ચ ભસ્મશયનં દાનં ભોગવિવર્જિતમ્ । દોષગૌરવતઃ કાલો દ્રવ્યગૌરવમેવ ચ ।
મર્યાદા સ્થાપિતા પૂર્વમિતિ તીર્થાન્તરં ગતે ॥

તદ્યોષિતીં તુ દીર્ઘાયો નાસ્તિ દોષો વ્યતિક્રમે ।
ભગતીર્થાન્તરે શુદ્ધો વિષ્ણોસ્તુ વચનાદિહ ॥

રક્ષ્યાશ્ચૈવાન્યસંવાદૈરન્યગેહાદ્વિચક્ષણૈઃ ।
આસાં શુદ્ધૌ વિશેષેણ કર્મણાં ફલમશ્નુતે ॥

નૈતા વાચ્યા ન વૈ વધ્યા ન ક્લેશ્યાઃ શુભમિચ્છતા । વિષ્ણુપ્રસાદાદિત્યેવ ભગસ્તીર્થાન્તરં ગતઃ ।
માસિમાસિ ઋતુસ્તાસાં દુષ્કૃતાન્યપકર્ષતિ ॥

સ્ત્રિયસ્તોષકરા નૄણાં સ્ત્રિયઃ પુષ્ટિપ્રદાઃ સદા ।
પુત્રસેતુપ્રતિષ્ઠાશ્ચ સ્ત્રિયો લોકે મહાદ્યુતે ॥