મહાભારત · અધ્યાય 13.23

શ્રુત્વા તુ વચનં માતુઃ ક્રુદ્ધાયાસ્તે ભુજઙ્ગમાઃ ।
કૃચ્છ્રેણૈવાન્વમોદન્ત કેચિદ્ધિત્વા દિશો ગતાઃ ॥

યે પ્રતસ્થુર્દિશસ્તત્ર ક્રુદ્ધા તાનશપદ્ભૃશમ્ ।
ભુજઙ્ગમાનાં માતાઽસૌ કદ્રૂર્વૈરકરી તદા ॥

ઉત્પત્સ્યતિ હિ રાજન્યઃ પાણ્ડવો જનમેજયઃ ।
ચતુર્થો ધન્વિનાં શ્રેષ્ઠાત્કુન્તીપુત્રાદ્ધનઞ્જયાત્ ॥

સ સર્પસત્રમાહર્તા ક્રુદ્ધઃ કુરુકુલોદ્વહઃ ।
તસ્મિન્સત્રેઽગ્નિના યુષ્માન્પઞ્ચત્વમુપનેષ્યતિ ॥

એવં ક્રુદ્ધાઽશપન્માતા પન્નગાન્ધર્મચારિણઃ ।
ગુરોઃ પરિત્યાગકૃતં નૈતદન્યદ્ભવિષ્યતિ ॥

એવં શપ્તા દિશઃ પ્રાપ્તાઃ પન્નગા ધર્મચારિણઃ ।
વિહાય માતરં ક્રુદ્ધા ગતા વૈરકરીં તદા ॥

તત્ર યે વૃજિનં તસ્યા અનાપન્ના ભુજઙ્ગમાઃ ।
તે તસ્ય વાજિનો વાલા બભૂવુરસિતપ્રભાઃ ॥

તાન્દૃષ્ટ્વા વાલધિસ્થાંશ્ચ પુત્રાન્કદ્રૂરથાબ્રવીત્ ।
વિનતામથ સંહૃષ્ટા હયોસૌ દૃશ્યતામિતિ ॥

એકવર્ણો ન વા ભદ્રે પણો નૌ સુવ્યવસ્થિતઃ ।
ઉતકાદુત્તરન્તં તં હયં ચૈવ ચ ભામિનિ ॥

સા ત્વવક્રમતિર્દેવી વિનતા જિહ્મગામિનીમ્ ।
અબ્રવીદ્ભગિનીં કિઞ્ચિદ્વિહસન્તીવ ભારત ॥

હન્ત પશ્યાવ ગચ્છાવઃ સુકૃતો નૌ પણઃ શુભે ।
દાસી વા તે ભવિષ્યામિ ત્વં વા દાસી ભવિષ્યસિ ॥

એવં સ્થિરં પણં કૃત્વા હયં તે તં દદર્શતુઃ ।
કૃત્વા સાક્ષિણમાત્માનં ભગિન્યૌ કુરુસત્તમ ॥

સા દૃષ્ટ્વૈવ હયં મન્દં વિનતા શોકકર્શિતા ।
શ્વેતં ચન્દ્રાંશુવાલં તં કાલવાલં મનોજવમ્ ॥

તત્ર સા વ્રીલિતા વાક્યં વિનતા સાશ્રુબિન્દુકા ।
ઉવાચ કાલવાલોઽયં તુરગો વિજિતં ત્વયા ॥

દાસી માં પ્રેષય સ્વાર્થે યથા કામવશાં શુભે ।
દાસ્યશ્ચ કામકારા હિ ભર્તૃણાં નાત્ર સંશયઃ ॥