મહાભારત · અધ્યાય 13.22

વિનતા તુ તથેત્યુક્ત્વા કૃતસંશયના પણે ।
કદ્રૂરપિ તથેત્યુક્ત્વા પુત્રાનિદમુવાચ હ ॥

મયા કૃતઃ પણઃ પુત્રા મિથો વિનતયા સહ ।
ઉચ્ચૈરશ્રવસિ ગાન્ધર્વે તચ્છૃણુધ્વં ભુજઙ્ગમાઃ ॥

અબ્રવં નૈકવર્ણં તં સૈકવર્ણમથાબ્રવીત્ ।
જિતા દાસી ભવેત્પુત્રાઃ સા વાઽહં વા ન સંશયઃ ॥

એકવર્ણશ્ચ વાજી સ ચન્દ્રકોકનદપ્રભઃ ।
સાઽહં દાસી ભવિષ્યામિ જિતા પુત્રા ન સંશયઃ ॥

તે યૂયમશ્વપ્રવરમાવિશધ્વમતન્દ્રિતાઃ ।
સર્વશ્વેતં વાલધિષુ વાલા ભૂત્વાઞ્જનપ્રભાઃ ॥
સર્પા ઊચુઃ ।

નિકૃત્યા ન જયઃ શ્રેયાન્માતઃ સત્યા ગિરઃ શૃણુ ।
આયત્યાં ચ તદાત્વે ચ ન ચ ધર્મોઽત્ર વિદ્યતે ॥

સા ત્વં ધર્માદપેતં વૈ કુલસ્યૈવાહિતં તવ ।
નિકૃત્યા વિજયં માતર્મા સ્મ કાર્ષીઃ કથઞ્ચના ॥

યદ્યધર્મેણ વિજયં વયં કાઙ્ક્ષામહે ક્વચિત્ ।
ત્વયા નામ નિવાર્યાઃ સ્મ મા કુરુધ્વમિતિ ધ્રુવમ્ ॥

સા ત્વમસ્માનપિ સતો વિપાપાનૃજુબુદ્ધિનઃ ।
કલ્મષેણાભિસંયોક્તું કાઙ્ક્ષસે લોભમોહિતા ॥

તે વયં ત્વાં પરિત્યજ્ય દ્રવિષ્યામ દિશો દશ ।
યત્ર વાક્યં ન તે માતઃ પુનઃ શ્રોષ્યામ ઈદૃશમ્ ॥

ગુરોરપ્યવલિપ્તસ્ય કાર્યાકાર્યમજાનતઃ ।
ઉત્પથં પ્રતિપન્નસ્ય પરિત્યાગો વિધીયતે ॥
કદ્રૂરુવાચ ।

શૃણોમિ વિવિધા વાચો હેતુમત્યઃ સમીરિતાઃ ।
વક્રમાર્ગનિવૃત્ત્યર્થં તદહં વો ન રોચયે ॥

ન ચ તત્પણિતં મન્દાઃ શક્યં જેતુમતોઽન્વથા ।
જિતે નિકૃત્યા શ્રુત્વૈતત્ક્ષેમં કુરુત પુત્રકાઃ ॥

શ્વોઽહં પ્રભાતસમયે જિતા ધર્મેણ પુત્રકાઃ ।
શૈલૂષિણી ભવિષ્યામિ વિનતાયા ન સંશયઃ ॥

ઇહ ચામુત્ર ચાર્થાય પુત્રાનિચ્છન્તિ માતરઃ ।
સેયમીહા વિપન્ના મે યુષ્માનાસાદ્ય સઙ્ગતામ્ ॥

ઇહ વા તારયેત્પુત્રઃ પ્રેત્ય વા તારયેત્પિતૄન્ ।
માત્ર ચિત્રં ભવેકિઞ્ચિત્પુનાતીતિ ચ પુત્રકઃ ॥

તે યૂયં તારણાર્થાય મમ પુત્રા મનોજવાઃ ।
આવિશધ્વં હયશ્રેષ્ઠં વાલા ભૂત્વાઽઞ્જનપ્રભાઃ ॥

જાનામ્યધર્મં સકલં વિજિતા વિનતા ભવેત્ ।
નિકૃત્યા દાસભાવસ્તુ યુષ્માનપ્યવપીડયેત્ ॥

નિકૃત્યા વિજયો વેતિ દાસત્વં વા પરાભવે ।
ઉભયં નિશ્ચયં કૃત્વા જયો વૈ ધાર્મિકો વરઃ ॥

યદ્યપ્યધર્મો વિજયો યુષ્માનેવ સ્પૃશેત્પુનઃ ।
ગુરોર્વચનમાસ્થાય ધર્મો વા સમ્ભવિષ્યતિ ॥