મહાભારત · અધ્યાય 13.20

યુધિષ્ઠિર મહાબાહો શૃણુ રાજન્યથાતથમ્ ।
ગરુડં પક્ષિણાં શ્રેષ્ઠં વૈનતેયં મહાબલમ્ ॥

તથા ચ ગરુડો રાજન્સુપર્ણશ્ચ યથાઽભવત્ ।
યથા ચ ભુજગાન્હન્તિ તથા મે બ્રુવતઃ શૃણુ ॥

પુરાઽહં તાત રામેણિ જામદગ્ન્યેન ધીમતા ।
કૈલાસશિખરે રમ્યે મૃગાન્નિઘ્નન્સહસ્રશઃ ॥

તમહં તાત દૃષ્ટૈવ શસ્ત્રણ્યુત્સૃજ્ય સર્વશઃ ।
અભિવાદ્ય પૂર્વં રામાય વિનયેનોપતસ્થિવાન્ ॥

તમહં કથાન્તે વરદં સુપર્ણસ્ય બલૌજસી ।
અપૃચ્છં સ ચ માં પ્રીતઃ પ્રત્યુવાચ યુધિષ્ઠિર ॥

કદ્રૂશ્ચ વિનતા ચાસ્તાં પ્રજાપતિસુતે ઉભે ।
તે તુ ધર્મેણોપયેમે મારીચઃ કશ્યપઃ પ્રભુઃ ॥

પ્રાદાત્તાભ્યાં વરં પ્રીતો ભાર્યાભ્યાં સુમહાતપાઃ ॥

તત્ર કદ્રૂર્વરં વવ્રે પુત્રાણાં દશતઃ શતમ્ ।
તુલ્યતેજઃપ્રભાવાનાં સર્વેષાં તુલ્યજન્મનામ્ ॥

વિનતા તુ વવ્રે દ્વૌ પુત્રૌ વીરૌ ભરતસત્તમ ।
કદ્રૂપુત્રસહસ્રેણ તુલ્યવેગપરાક્રમૌ ॥

સ તુ તાભ્યાં વરં પ્રાદાત્તથેત્યુક્ત્વા મહાતપાઃ ।
જનયામાસ તાન્પુત્રાં સ્તાભ્યામાસીદ્યથા પુરા ॥

કદ્રૂઃ પ્રજજ્ઞે હ્યણ્ડાનાં તથૈવ દશતઃશતમ્ ।
અણ્ડે દ્વે વિનતા ચૈવ દર્શનીયતરે શુભે ॥

તાનિ ત્વણ્ડાનિ તુ તયોઃ કદ્રૂવિનતયોર્દ્વયોઃ ।
સોપસ્વેદેષુ પાત્રેષુ નિદધુઃ પરિચારિણઃ ॥

નિસ્સરન્તિ તદાઽણ્ડેભ્યઃ કદ્રૂપુત્રા ભુજઙ્ગમાઃ ।
પઞ્ચવર્ષશતે કાલે દૃષ્ટ્વાઽમોઘબલૌજસઃ ॥

વિનતા તેષુ જાતેષુ પન્નગેષુ મહાત્મસુ ।
વિપુત્રા પુત્રસન્તાપાદ્દણ્ડમેકં બિભેદ હ ॥

કિમનેન કરિષ્યેઽહમિતિ વાક્યમભાષત ।
નહિ પઞ્ચશતે કાલે પુરા પુત્રૌ દદર્શ સા ॥

સાપશ્યદણ્ડાન્નિષ્ક્રાન્તં વિનાપત્રં મનસ્વિનમ્ ।
પૂર્વકાયોપસમ્પન્નં વિયુક્તમિતરેણ હ ॥

દૃષ્ટ્વા તુ તં તથારૂપમસમગ્રશરીરિણમ્ ।
પુત્રદુઃખાન્વિતાઽશોચત્સ ચ પક્ષી તથા ગતઃ ॥

અબ્રવીચ્ચ મુદા યુક્તઃ પર્યશ્રુનયનસ્તદા ।
માતરં ચ પલાશી હ હતોઽહમિતિ ચાસકૃત્ ॥

ન ત્વયા કાઙ્ક્ષિતઃ કાલો યાવાનેવાત્યગાત્પુરા ।
આવાં ભવાય પુત્રૌ તે શ્વસનાદ્બલવત્તરૌ ॥

ઈર્ષ્યાક્રોધાભિભૂતત્વાદ્યોહમેવં કૃતસ્ત્વયા ।
તસ્માત્ત્વમપિ મે માતર્દાસીભાવં ગમિષ્યસિ ॥

પઞ્ચવર્ષશતાનિ ત્વં સ્પર્ધસે વૈ યયા સહ ।
દાસી તસ્યા ભવિત્રીતિ સાશ્રુપાતમુવાચ હ ॥

એષ ચૈવ મહાભાગે બલી બલવતાંવરઃ । મોક્ષયિષ્યતિ તે માતર્દાસીભાવાન્મમાનુજઃ ॥