મહાભારત · અધ્યાય 13.172

શરતલ્પગતં ભીષ્મં વૃદ્ધં કુરુપિતામહમ્ ।
ઉપગમ્ય મહાપ્રાજ્ઞઃ પર્યપૃચ્છદ્યુધિષ્ઠિરઃ ॥

અઙ્ગાનાં રૂપસૌભાગ્યં પ્રિયં ચૈવ કથં ભવેત્ ।
ધર્માર્થકામસંયુક્તઃ સુખભાગી કથં ભવેત્ ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।

માર્ગશીર્ષસ્ય માસસ્ય ચન્દ્રે મૂલેન સંયુતે ।
પાદૌ મૂલેન રાજેન્દ્રિ જઙ્ઘાયામથ રોહિણીમ્ ॥

અશ્વિન્યાં સક્થિની ચૈવ ઊરૂ ચાષાઢયોસ્તથા ।
ગુહ્યં તુ ફાલ્ગુની વિદ્યાત્કૃત્તિકા કટિકાસ્તથા ॥

નાભિં ભાદ્રપદે વિદ્યાદ્રેવત્યામક્ષિમણ્ડલમ્ ।
પૃષ્ઠમેવ ધનિષ્ઠાસુ અનુરાધોત્તરાસ્તથા ॥

બાહુભ્યાં તુ વિશાખાસુ હસ્તૌ હસ્તેન નિર્દિશેત્ ।
પુનર્વસ્વઙ્ગુલી રાજન્નાશ્લેષાસુ નખાસ્તથા ॥

ગ્રીવાં જ્યેષ્ઠા ચ રાજેન્દ્ર શ્રવણેન તુ કર્ણયોઃ ।
મુખં પુષ્યેણ દાનેન દન્તોષ્ઠૌ સ્વાતિરુચ્યતે ॥

હાસં શતભિષાં ચૈવ મઘાં ચૈવાથ નાસિકામ્ ।
નેત્રે મૃગશિરો વિદ્યાલ્લલાટે મિત્રમેવ તુ ॥

ભરણ્યાં તુ શિરો વિદ્યાત્કેશાનાર્દ્રાં નરાધિપ ।
સમાપ્તે તુ ઘૃતં દદ્યાદ્બ્રાહ્મણે વેદપારગે ॥

સુભગો દર્શનીયશ્ચ જ્ઞાનભાગ્યથ જાનતે । જાયતે પરિપૂર્ણાઙ્ગઃ પૌર્ણમાસ્યેવ ચન્દ્રમાઃ ॥ ] ॥