મહાભારત · અધ્યાય 13.122

યાસ્તુ ગોમાતરસ્તસ્ય કામચારિણ્ય આગતાઃ ।
સમીપં હિ સુમિત્રસ્ય કૃતજ્ઞાઃ સમુપસ્થિતાઃ ॥

અભિપ્રશસ્ય ચૈવાહુસ્તમૃષિં પુણ્યદર્શનાઃ ।
ગોલોકાદાગતા વેદ વૃષગોમાતરો વયમ્ ॥

સુપ્રીતાઃ સ્મ વરં ગૃહ્ણ યમિચ્છસિ મહામુને ।
યદ્ભિ ગોષુ પરાં બુદ્ધિં કૃતવાનસિ નિત્યદા ॥
સુમિત્ર ઉવાચ ।

પ્રીતોસ્મ્યનુગૃહીતોસ્મિ યન્માં ગોમાતરઃ શુભાઃ ।
સુપ્રીતમનસઃ સર્વાસ્તિષ્ઠન્તે ચ વરપ્રદાઃ ॥

ભવેદ્ગોષ્વેવ મે ભક્તિર્યથૈવાદ્ય તથા સદા ।
ગોઘ્નાશ્ચૈવાવસીદન્તુ નરા બ્રહ્મદ્વિષશ્ચ યે ॥
ગોમાતર ઊચુઃ ।

એવમેતદૃષિશ્રેષ્ઠ હિતં વદસિ નઃ પ્રિયમ્ ।
એહિ ગચ્છ સહાઽસ્માભિર્ગોલોકમૃષિસત્તમ ॥
સુમિત્ર ઉવાચ ।

યૂયમિષ્ટાં ગતિં યાન્તુ ન હ્યહં ગન્તુમુત્સહે ।
ઇમા ગાવઃ સમુત્સૃજ્ય તપસ્વિન્યો મમ પ્રિયાઃ ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।

તાસ્તુ તસ્ય વચઃ શ્રુત્વા કપિલાનાં સુદારુણમ્ ।
નિત્યુસ્તમૃષિમુત્ક્ષિપ્ય ભાર્ગવં નભ ઉદ્વહન્ ॥

કલેવરં તુ તત્રૈવ તસ્ય સન્ન્યસ્ય માતરઃ ।
નિષ્કૃષ્ય કરણં યોગાદાનયન્ભાર્ગવસ્ય વૈ ॥

સર્વં ચાસ્ય તદાચખ્યુઃ કપિલાનાં વિચેષ્ટિતમ્ ।
યદર્થં હરણં ગોભિર્ગોલોકં લોકમાતરઃ ॥

તતસ્તુ કપિલાસ્તત્ર તસ્ય દૃષ્ટ્વા કલેવરમ્ ।
તથાપ્રતિજ્ઞં શૃઙ્ગૈશ્ચ ખુરૈશ્ચાપ્યવચૂર્ણયન્ ॥

તતઃ સઞ્છિદ્ય બહુધા ભાર્ગવં નૃપસત્તમ ।
યુયુર્યત્રેતરા ગાવસ્તચ્ચ સર્વં ન્યવેદયન્ ॥

અથ ગોમાતૃભિઃ શપ્તાસ્તા ગાવઃ પૃથિવીચરાઃ ।
અમેધ્યવદનાઃ ક્ષિપ્રં ભવધ્વં બ્રહ્મઘાતકાઃ ॥

એવં કૃતજ્ઞા ગાવો હિ યતા ગોમાતરો નૃપ । ઋષિશ્ચ પ્રાપ્તવાઁલ્લોકં ગાવશ્ચ પરિમોક્ષિતાઃ ॥