મહાભારત · અધ્યાય 12.49
તતો રામસ્ય તત્કર્મ શ્રુત્વા રાજા યુધિષ્ઠિરઃ ।
વિસ્મયં પરમં ગત્વા પ્રત્યુવાચ જનાર્દનમ્ ॥
અહો રામસ્ય વાર્ષ્ણેય શક્રસ્યેવ મહાત્મનઃ ।
વિક્રમો વસુધા યેન ક્રોધાન્નિઃક્ષત્રિયા કૃતા ॥
ગોભિઃ સમુદ્રેણ તથા ગોલાઙ્ગૂલર્ક્ષવાનરૈઃ ।
ગુપ્તા રામભયોદ્વિગ્નાઃ ક્ષત્રિયાણાં કુલોદ્વહાઃ ॥
અહો ધન્યો નૃલોકોઽયં સમાગ્યાશ્ચ નરા ભુવિ ।
યત્ર કર્મેદૃશં ધર્મ્યં દ્વિજાગ્ર્યૈઃ કૃતમચ્યુત ॥
કથયન્તૌ કથાં તાત તાવચ્યુતયુધિષ્ઠિરૌ ।
જગ્મતુર્યત્ર ગાઙ્ગેયઃ શરતલ્પગતઃ પ્રભુઃ ॥
તતસ્તે દદૃશુર્ભીષ્મં શરપ્રસ્તરશાયિનમ્ ।
સ્વરશ્મિમાલાસંવીતં સાયંસૂર્યસમપ્રભમ્ ॥
ઉપાસ્યમાનં મુનિભિર્દેવૈરિવ શતક્રતુમ્ ।
દેશે પરમધર્મિષ્ઠે નદીમોઘવતીમનુ ॥
દૂરાદેવ તમાલોક્ય કૃષ્ણો રાજા ચ ધર્મજઃ ।
ચત્વારઃ પાણ્ડવાશ્ચૈવ તે ચ શારદ્વતાદયઃ ॥
અવમ્કન્દ્યાથ વાહેભ્યઃ સંયમ્ય પ્રચલં મનઃ ।
એકીકૃત્યેન્દ્રિયગ્રામમુપતમ્થુર્મહામુનીન્ ॥
અભિવાદ્ય તુ ગોવિન્દઃ સાત્યકિસ્તે ચ પાર્થિવાઃ ।
વ્યાસાદીસ્તાનૃપીન્પશ્ચાદ્ગાઙ્ગેયમુપતસ્થિરે ॥
તપોવૃદ્ધિ તતઃ પૃષ્ટ્વા ગાઙ્ગેયં યદુપુઙ્ગવઃ ।
પરિવાર્ય તતઃ સર્વે નિપેદુઃ પુરુષર્ષભાઃ ॥
તતો નિશામ્ય ગાઙ્ગેયં શામ્યમાનમિવાનલમ્ ।
કિઞ્ચિદ્દીનમના ભીષ્મમિતિહોવાચ કેશવઃ ॥
કચ્ચિજ્જ્ઞાનાનિ સર્વાણિ પ્રસન્નાનિ યથાપુરમ્ ।
કચ્ચિન્ન વ્યાકુલા ચૈવ બુદ્ધિસ્તે વદતાં વર ॥
શરાભિઘાતદુઃખાર્તં કચ્ચિદ્ગાત્રં ન દૂયતે ।
માનસાદપિ દુઃખાદ્ધિ શારીરં બલવત્તરમ્ ॥
વરદાનાત્પિતુઃ કામં છન્દમૃત્યુરસિ પ્રભો ।
શન્તનોર્ધર્મનિત્યસ્ય ન ત્વેતદિહ કારણમ્ ॥
સુમૂક્ષ્મોઽપિ તુ દેહે વૈ શલ્યો જનયતે રુજમ્ ।
કિમ્પુનઃ શરસન્ઘાતૈશ્ચિતસ્ય તવ પાર્થિવ ॥
કામં નૈતત્તવાખ્યેયં પ્રાણિનાં પ્રભવાપ્યયૌ ।
ભવાનુપદિશેચ્છ્રેયો દેવાનામપિ ભારત ॥
યચ્ચ ભૂતં ભવિષ્યં ચ ભવચ્ચ પુરુષર્ષભ ।
સર્વં તજ્જ્ઞાનવૃદ્ધસ્ય તવ પાણાવિવાહિતમ્ ॥
સંસારસ્યેહ ભૂતાનાં ધર્મસ્ય ચ ફલોદયઃ ।
વિદિતસ્તે મહાપ્રાજ્ઞ ત્વં હિ ધર્મમયો નિધિઃ ॥
ત્વ, હિ રાજ્યે સ્થિતં સ્ફીતે સમગ્રાઙ્ગમરોગિણમ્ ।
સ્ત્રીસહસ્રૈઃ પરિવૃતં પશ્યામીવોર્ધ્વરેતસમ્ ॥
ઋતે શાન્તનવાદ્ભીષ્માત્રિષુ લોકેષુ પાર્થિવમ્ ।
સત્યધર્માન્મહાવીર્યાચ્છૂરાદ્ધર્મૈકતત્પરાત્ ॥
મૃત્યુમાવાર્ય તપસા શરસંસ્તરશાયિનઃ ।
ત્રિવર્ગપ્રભવં કઞ્ચિન્ન ચ તાતાનુશુશ્રુમ ॥
સત્યે તપસિ દાને ચ યજ્ઞાધિકરણે તથા ।
ધનુર્વેદે ચ વેદે ચ નિત્યં ચૈવાન્વવેક્ષણે ॥
અનૃશંસં શુચિં દાન્તં સર્વભૂતહિતે રતમ્ ।
મહારથં ત્વત્સદૃશં ન કઞ્ચિદનુશુશ્રુમ ॥
ત્વં હિ દેવાન્સગન્ધર્વાનસુરાન્યક્ષરાક્ષસાન્ ।
શક્તસ્ત્વેકરથેનૈવ વિજેતું નાત્ર સંશયઃ ॥
સ ત્વં ભીષ્મ મહાબાહો વસૂનાં વાસવોપમઃ ।
નિત્યં વિપ્રૈઃ સમાખ્યાતો નવમોઽનવમો ગુણૈઃ ॥
અહં ચ ત્વાઽભિજાનામિ સ્વયં પુરુષસત્તમ ।
ત્રિદશેષ્વપિ વિખ્યાતસ્ત્વં શક્ત્યા પુરુષોત્તમઃ ॥
મનુષ્યેષુ મનુષ્યેન્દ્ર ન દૃષ્ટો ન ચ મે શ્રુતઃ ।
ભવતો હિ ગુણૈસ્તુલ્યઃ પૃથિવ્યાં પુરુષઃ ક્વચિત્ ॥
ત્વં હિ સર્વગુણૈ રાજન્દેવાનપ્યતિરિચ્યસે ॥
તપસા હિ ભવાઞ્શક્તઃ સ્રષ્ટું લોકાંશ્ચરાચરાન્ ।
કિમ્પુનશ્ચાત્મનો લોકાનુત્તમાનુત્તમૈર્ગુણૈઃ ॥
તદસ્ય તપ્યમાનસ્ય જ્ઞાતીનાં સન્ક્ષયેન વૈ ।
જ્યેષ્ઠસ્ય પાણ્ડુપુત્રસ્ય શોકં ભીષ્મ વ્યપાનુદ ॥
યે હિ ધર્માઃ સમાખ્યાતાશ્ચાતુર્વર્ણ્યસ્ય ભારત ।
ચાતુરાશ્રમ્યસંયુક્તાઃ સર્વે તે વિદિતાસ્તવ ॥
ચાતુર્વિદ્યે ચ યે પ્રોક્તાશ્ચાતુર્હોત્રે ચ ભારત ।
યોગે સાઙ્ખ્યે ચ નિયતા યે ચ ધર્માઃ સનાતનાઃ ॥
ચાતુર્વર્ણ્યસ્ય યશ્ચોક્તો ધર્મો ન સ્મ વિરુધ્યતે ।
સેવ્યમાનઃ સવૈયાખ્યો ગાઙ્ગેય વિદિતસ્તવ ॥
પ્રતિલોમપ્રસૂતાનાં મ્લેચ્છાનાં ચૈવ યઃ સ્મૃતઃ । દેશજાતિકુલાનાં ચ જાનીષે ધર્મલક્ષણમ્ ।
વેદોક્તો યશ્ચ શિષ્ટોક્તઃ સદૈવ વિદિતસ્તવ । પ્રવૃત્તશ્ચ નિવૃત્તશ્ચ સ ચાપિ વિદિતસ્તવ ॥
ઇતિહાસપુરાણાર્થાઃ કાર્ત્સ્ન્યેન વિદિતાસ્તવ ।
ધર્મશાસ્ત્રં ચ સકલં નિત્યં મનસિ તે સ્થિતમ્ ॥
યે ચ કેચન લોકેઽસ્મિન્નર્થાઃ સંશયકારકાઃ ।
તેષાં છેત્તા નાસ્તિ લોકે ત્વદન્યઃ પુરુષર્ષભઃ ॥
સ પાણ્ડવેયસ્ય મનઃસમુત્થિતં નરેન્દ્ર શોકં વ્યપકર્ષ મેધયા ।
ભવદ્વિધા હ્યુત્તમબુદ્ધિર્વિસ્તરા વિમુહ્યમાનસ્ય જનસ્ય શાન્તયે ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0