મહાભારત · અધ્યાય 12.50

શ્રુત્વા તુ વચનં ભીષ્મો વાસુદેવસ્ય ધીમતઃ ।
કિઞ્ચિદુન્નામ્ય વદનં પ્રાઞ્જલિર્વાક્યમબ્રવીત્ ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।

નમસ્તે ભગવન્કૃષ્ણ લોકાનાં પ્રભવાપ્યય ।
ત્વં હિ કર્તા હૃષીકેશ સંહર્તા ચાપરાજિતઃ ॥

વિશ્વકર્મન્નમસ્તેઽસ્તુ વિશ્વાત્મન્વિશ્વસમ્ભવ ।
અપવર્ગસ્થ ભૂતાનાં પઞ્ચાનાં પરતઃ સ્થિત ॥

નમસ્તે ત્રિષુ લોકેષુ નમસ્તે પરતસ્ત્રિષુ ।
યોગેશ્વર નમસ્તેઽસ્તુ ત્વં હિ સર્વપરાયણઃ ॥

મત્સંશ્રિતં યદાત્થ ત્વં વચઃ પુરુષસત્તમ ।
તેન પશ્યામિ તે દિવ્યાન્ભાવાંસ્ત્રિષુ ચ વર્ત્મસુ ॥

તચ્ચ પશ્યામિ તત્વેન યત્તે રૂપં સનાતનમ્ ।
સપ્ત માર્ગા નિરુદ્ધાસ્તે વાયોરમિતતેજસઃ ॥

દિવં તે શિરસા વ્યાપ્તં પભ્દ્યાં દેવી વસુન્ધરા ।
દિશો ભુજા રવિશ્ચક્ષુર્વીર્યે શુક્રઃ પ્રતિષ્ઠિતઃ ॥

અતસીપુષ્પસન્કાશં પીતવાસસમચ્યુતમ્ ।
વપુર્હ્યનુમિમીમસ્તે મેઘસ્યેવ સવિદ્યુતઃ ॥

ત્વાં પ્રપન્નાય ભક્તાય ગતિમિષ્ટાં જિગીષવે ।
યચ્છ્રેયઃ પુણ્ડરીકાક્ષ તદ્ધ્યાયસ્વ સુરોત્તમ ॥
વાસુદેવ ઉવાચ ।

યતઃ ખલુ પરા ભક્તિર્મયિ તે પુરુષર્ષભ ।
તતો મયા વપુર્દિવ્યં તવ રાજન્પ્રદર્શિતમ્ ॥

ન હ્યભક્તાય રાજેન્દ્ર ભક્તાયાનૃજવે ન ચ ।
દર્શયામ્યહમાત્માનં ન ચાદાન્તાય ભારત ॥

ભવાંસ્તુ મમ ભક્તશ્ચ નિત્યં ચાર્જવમાસ્થિતઃ ।
દમે તપસિ સત્યે ચ દાને ચ નિરતઃ શુચિઃ ॥

અર્હસ્ત્વં ભીષ્મ માં દ્રષ્ટું તપસા સ્વેન પાર્થિવ ।
તવ હ્યુપસ્થિતા લોકા યેભ્યો નાવર્તતે પુનઃ ॥

પઞ્ચાશતં ષટ્ ચ કુરુપ્રવીર શેષં દિનાનાં તવ જીવિતસ્ય ।
તતઃ શુભૈઃ કર્મફલોદયૈસ્ત્વં સમેષ્યસે ભીષ્મ વિમુચ્ય દેહમ્ ॥

એતે હિ દેવા વસવો વિમાના ન્યાસ્થાય સર્વે જ્વલિતાગ્નિકલ્પાઃ ।
અન્તર્હિતાસ્ત્વાં પ્રતિપાલયન્તિ કાષ્ઠાં પ્રપદ્યન્તમુદક્પતઙ્ગામ્ ॥

વ્યાવૃત્તમાત્રે ભગવત્યુદીચીં સૂર્યે જગત્કાલવશં પ્રપન્ને ।
ગન્તાસિ લોકાન્પુરુષપ્રવીર નાવર્તતે યાનુપલભ્ય વિદ્વાન્ ॥

અમું ચ લોકં ત્વયિ ભીષ્મ યાતે જ્ઞાનાનિ સર્વાણિ પરાભવિષ્યન્ ।
અતસ્તુ સર્વે તવ સન્નિકર્ષં સમાગતા ધર્મવિવેચનાય ॥

તજ્જ્ઞાતિશોકોપહતશ્રુતાય સત્યાભિસન્ધાય યુધિષ્ઠિરાય ।
પ્રબ્રૂષિ ધર્માર્થસમાધિયુક્તં સત્યં વચોઽસ્યાપનુદેચ્છુચં યત્ ॥