મહાભારત · અધ્યાય 12.47

તતઃ સ ચ હૃષીકેશઃ સ ચ રાજા યુધિષ્ઠિરઃ ।
કૃપાદયશ્ચ તે સર્વે ચત્વારઃ પાણ્ડવાશ્ચ તે ॥

રથૈસ્તૈર્નગરપ્રખ્યૈઃ પતાકાધ્વજશોભિતૈઃ ।
યયુરાશુ કુરુક્ષેત્રં વાજિભિઃ શીઘ્રગામિભિઃ ॥

તેઽવતીર્ય કુરુક્ષેત્રે કેશમઢજ્જાસ્થિસન્કુલે ।
દેહન્યાસઃ કૃન્તો યત્ર ક્ષત્રિયૈસ્તૈર્મહારથૈઃ ॥

ગજાશ્વદેહાસ્થિચયૈઃ પર્વતૈરિવ સઞ્ચિતમ્ ।
નરશીર્ષકપાલૈશ્ચ હંસૈરિવ ચ સર્વશઃ ॥

ચિતાસહસ્રૈર્નિચિતં વર્મશસ્ત્રસમાકુલમ્ ।
આપાનભૂમિં કાલસ્ય તદા ભુક્તોજ્ઝિતામિવ ॥

ભૂતસઙ્ઘાનુચરિતં રક્ષોગણનિષેવિતમ્ ।
પશ્યન્તસ્તે કુરુક્ષેત્રં યયુરાશુ મહારથાઃ ॥

ગચ્છન્નેવ મહાબાહુઃ સર્વં યાદવનન્દનઃ ।
યુધિષ્ઠિરાય પ્રોવાચ જામદગ્ન્યસ્ય વિક્રમમ્ ॥

અમી રામહ્રદાઃ પઞ્ચ દૃશ્યન્તે પાર્થ દૂરતઃ ।
યેષુ સન્તર્પયામાસ પિતૄન્ક્ષત્રિયશોણિતૈઃ ॥

ત્રિઃસપ્તકૃત્વો વસુધાં કૃત્વા નિઃક્ષત્રિયાં પ્રભુઃ ।
ઇહેદાનીં તતો રામઃ કર્મણો વિરરામ હ ॥
યુધિષ્ઠિર ઉવાચ ।

ત્રિઃસપ્તકૃત્વઃ પૃથિવી કૃતા નિઃક્ષત્રિયા પુરા ।
રામેણેતિ યદાત્થ ત્વમત્ર મે સંશયો મહાન્ ॥

ક્ષત્રબીજં યથા દગ્ધં રામેણ યદુપુઙ્ગવ ।
કથં ભૂયઃ સમુત્યત્તિઃ ક્ષત્રસ્યામિતવિક્રમ ॥

મહાત્મના ભગવતા રામેણ યદુપુઙ્ગવ ।
કથમુત્સાદિત્તં ક્ષત્રં કથમૃદ્ધિગતં પુનઃ ॥

મહતા રથયુદ્ધેન કોટિશઃ ક્ષત્રિયા હતાઃ ।
તથાઽભૂચ્ચ મહી કીર્ણા ક્ષત્રિયૈર્વદતાં વર ॥

કિમર્થં ભાર્ગવેણેદં ક્ષત્રમુત્સાદિતં પુરા ।
રામેણ યદુશાર્દૂલ કુરુક્ષેત્રે મહાત્મના ॥

એતન્મે છિન્ધિ વાર્ષ્ણેય સંશયં તાર્ક્ષ્યકેતન ।
આગમો હિ પરઃ કૃષ્ણ ત્વત્તો નો વાસવાનુજ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

તતો વ્રજન્નેવ ગદાગ્રજઃ પ્રભુઃ શશંસ તસ્મૈ નિખિલેન તત્ત્વતઃ ।
યુધિષ્ઠિરાયાપ્રતિમૌજસે તદા યથાઽભવત્ક્ષત્રિયસન્કુલા મહી ॥