મહાભારત · અધ્યાય 12.372

વિવસ્વતો ગચ્છતિ પર્યયેણ વોડું ભવાંસ્તં યથમેકચક્રમ્ ।
આશ્ચર્યભૂતં યદિ તત્ર કિઞ્ચિ દ્દૃષ્ટં ત્વયાશંસિતુમર્હસિ ત્વમ્ ॥
નાગ ઉવાચ ।

આશ્ચર્યાણામનેકાનાં પ્રતિષ્ઠા ભગવાન્રવિઃ ।
યતો ભૂતાઃ પ્રવર્તન્તે સર્વે ત્રૈલોક્યસમ્મતાઃ ॥

યસ્ય રશ્મિસહસ્રેષુ શાખાસ્વિવ વિહન્ગમાઃ ।
વસન્ત્યાશ્રિત્ય મુનયઃ સંસિદ્ધા દૈવતૈઃ સહ ॥

યતો પાયુર્વિનિઃસૃત્ય સૂર્યરશ્મ્યાશ્રિતો મહાન્ ।
વિજૃમ્ભત્યમ્બરે તત્ર કિમાશ્ચર્યમતઃ પરમ્ ॥

વિભજ્યં તં તુ વિપ્રર્ષે પ્રજાનાં હિતકામ્યયા ।
તોયં સૃજતિ વર્ષાસુ કિમાશ્ચર્યમતઃ પરમ્ ॥

યસ્ય મણ્ડલમધ્યસ્થો મહાત્મા પરમત્વિષા । 12-372-6 દીપ્તઃ સમીક્ષતેઽલોકાન્કિમાશ્ચર્યમતઃ પરમ્ ॥

શુક્રો નામાસિતઃ પાદો યશ્ચ વારિધરોઽમ્બરે ।
તોયં સૃજતિ વર્ષાસુ કિમાશ્ચર્યમતઃ પરમ્ ॥

યોઽષ્ટમાસાંસ્તુ શુચિના કિરણેનોક્ષિતં પયઃ ।
પ્રત્યાદત્તે પુનઃ કાલે કિમાશ્ચર્યમતઃ પરમ્ ॥

યસ્ય તેજોવિશેષેષુ સ્વયમાત્મા પ્રતિષ્ઠિતઃ ।
યતો બીજં મહી ચેયં ધાર્યતે સચરાચરમ્ ॥

યત્ર દેવો મહાબાહુઃ શાશ્વતઃ પુરુષોત્તમઃ ।
અનાદિનિધનો વિપ્ર કિમાશ્ચર્યમતઃ પરમ્ ॥

આશ્ચર્યાણામિવાશ્ચર્યમિદમેકં તુ મે શૃણુ ।
વિમલે યન્મયા દૃષ્ટમમ્બરે સૂર્યસંશ્રયાત્ ॥

પુરા મધ્યાહ્નસમયે લોકાંસ્તપતિ ભાસ્કરે ।
પ્રત્યાદિત્યપ્રતીકાશઃ સર્વતઃ સમદૃશ્યત ॥

સ લોકાંસ્તેજસા સર્વાન્સ્વભાસા નિર્વિભાસયન્ ।
આદિત્યાધિમુખોઽભ્યેતિ ગગનં પાટયન્નિવ ॥

હુતાહુતિરિવ જ્યોતિર્વ્યાપ્ય તેજોમરીચિભિઃ ।
અનિર્દેશ્યેન રૂપેણ દ્વિતીય ઇવ ભાસ્કરઃ ॥

તસ્યાભિગમનપ્રાપ્તૌ હસ્તૌ દત્તૌ વિવસ્વતા ।
તેનાપિ દક્ષિણો હસ્તો દત્તઃ પ્રત્યર્ચિતાર્થિના ॥

તતો ભિત્ત્વૈવ ગગન પ્રવિષ્ટો રશ્મિમણ્ડલમ્ ।
એકીભૂતં ચ તત્તેજઃ ક્ષણેનાદિત્યતાં ગતમ્ ॥

તત્ર નઃ સંશયો જાતસ્તયોસ્તેજઃ સમાગમે ।
અનયોઃ કો ભવેત્સૂર્યો રથસ્થો યોઽયમાગતઃ ॥

તે વયં જાતસન્દેહાઃ પર્યપૃચ્છામહે રવિમ્ ।
ક એષ દિવમાક્રમ્ય ગતઃ સૂર્ય ઇવાપરઃ ॥