મહાભારત · અધ્યાય 12.371

સ પન્નગપતિસ્તત્ર પ્રયયૌ બ્રાહ્મણં પ્રતિ ।
તમેવ મનસા ધ્યાયન્કાર્યવત્તાં વિચારયન્ ॥

તમતિક્રમ્ય નાગેન્દ્રો મતિમાન્સ નરેશ્વર ।
પ્રોવાચ મધુરં વાક્યં પ્રકૃત્યા ધર્મવત્સલઃ ॥

ભોભો ક્ષામ્યાભિભાષએ ત્વાં ન રોષં કર્તુમર્હસિ ।
ઇહ ત્વમભિસમ્પ્રાપ્તઃ કસ્યાર્થે કિં પ્રયોજનમ્ ॥

આભિમુખ્યાદભિક્રમ્ય સ્નેહાત્પૃચ્છામિ તે દ્વિજ ।
વિવિક્તે ગોમતીતીરે કં વા ત્વં પર્યુપાસસે ॥
બ્રાહ્મણ ઉવાચ ।

ધર્મારણ્યં હિ માં વિદ્ધિ નાગં દ્રષ્ટુમિહાગતમ્ ।
પદ્મનાભં દ્વિજશ્રેષ્ઠ તત્ર મે કાર્યમાહિતમ્ ॥

તસ્ય ચાહમસાન્નિધ્યે શ્રુતવાનસ્મિ તં ગતમ્ ।
સ્વજનાત્તં પ્રતીક્ષામિ પર્જન્યમિવ કર્ષકઃ ॥

તસ્ય ચાક્લેશકરણં સ્વસ્તિકારસમાહિતમ્ ।
આવર્તયામિ તદ્બ્રહ્મ યોગયુક્તો નિરામયઃ ॥
નાગ ઉવાચ ।

અહો કલ્યાણવૃત્તસ્ત્વં સાધુઃ સજ્જનવત્સલઃ ।
અવાચ્યસ્ત્વં મહાભાગ પરં સ્નેહેન પશ્યસિ ॥

અહં સ નાગો વિપ્રર્ષે યથા માં વિન્દતે ભવાન્ ।
આજ્ઞાપય યથાસ્વૈરં કિં કરોમિ પ્રિયં તવ ॥

ભવન્તં સ્વજનાદસ્મિ સમ્પ્રાપ્તં શ્રુતવાનહમ્ ।
અતસ્ત્વાં સ્વયમેવાહં દ્રષ્ટુમભ્યાગતો દ્વિજ ॥

સમ્પ્રાપ્તશ્ચ ભવાનદ્ય કૃતાર્થઃ પ્રતિયાસ્યતિ ।
વિસ્રબ્ધો માં દ્વિજશ્રેષ્ઠ વિષયે યોક્તમર્હસિ ॥

વયં હિ ભવતા સર્વે ગુણક્રીતા વિશેષતઃ ।
યસ્ત્વમાત્મહિતં ત્યક્ત્વા મામેવેહાનુરુધ્યસે ॥
બ્રાહ્મણ ઉવાચ ।

આગતોઽહં મહાભાગ તવ દર્શનલાલસઃ ।
કઞ્ચિદર્થમનર્યજ્ઞઃ પ્રષ્ટુકામો ભુજન્ગમ ॥

અહમાત્માનમાત્મસ્થો માર્ગગાણોઽત્મનો ગતિમ્ ।
વાસાર્થિનં મહાપ્રજ્ઞં ચલચ્ચિત્તમુપાસ્મિ હ ॥

પ્રકાશિતસ્ત્વં સ ગુણૈર્યશોગર્ભગભસ્તિભિઃ ।
શશાઙ્કકરસંસ્પર્શૈર્હૃદ્યૈરાત્મપ્રકાશિતૈઃ ॥

તસ્ય મે પ્રશ્નમુત્પન્નં છિન્ધિ ત્વમનિલાશન ।
પશ્ચાત્કાર્યં વદિષ્યામિ શ્રોતુમર્હતિ તદ્ભવાન્ ॥