મહાભારત · અધ્યાય 12.136

અત્ર ગાથા બ્રહ્મગીતાઃ કીર્તયન્તિ પુરાવિદઃ ।
યેન માર્ગેણ રાજાનઃ કોશં સઞ્જનયન્ત્યુત ॥

ન ધનં યજ્ઞશીલાનાં હાર્યં દેવસ્વમેવ ચ ।
દસ્યૂનાં નિષ્ક્રિયાણાં ચ ક્ષત્રિયો હર્તુમર્હતિ ॥

ઇમાઃ પ્રજાઃ ક્ષત્રિયાણાં રક્ષ્યા હન્યાશ્ચ ભારત ।
થનં હિ ક્ષત્રિયસ્યેહ દ્વિતીયસ્ય ન વિદ્યતે ॥

તદસ્ય સ્યાદ્બલાર્થં વા ધનં યજ્ઞાર્થમેવ વા ।
અભોજ્યાશ્ચૌષધીશ્છિત્ત્વા ભોજ્યા એવ પચન્ત્યુત ॥

યો વૈ ન દેવાન્ન પિતૃન્ન મર્ત્યાન્હવિષાઽર્ચતિ ।
અનર્થકં ધનં તત્ર પ્રાહુર્ધમેવિદો જનાઃ ॥

હરેત્તદ્દ્રવિણં રાજન્ધાર્મિકઃ પૃથિવીતિઃ ।
ન હિ ન પ્રીણયેલ્લોકાન્ન લોકે ગર્હતે નૃપમ્ ॥

અસાધુભ્યોઽર્થમાદાય સાધુભ્યો યઃ પ્રયચ્છતિ ।
આત્માનં સન્ક્રમં કૃત્વા મન્યે ધર્મવિદેવ સઃ ॥

[તથાતથા જયેલ્લોકાઞ્શક્ત્યા ચૈવ યથાયથા.] ઔદ્ભિદા જન્તવો યદ્વચ્છ્રુત્વા વાજો યથાતથા ॥

અનિમિત્તાત્સમ્ભવન્તિ તથા યજ્ઞઃ પ્રજાયતે ।
યથૈવ દંશમશકં યથા કીટપિપીલિકમ્ ॥

સૈવ વૃત્તિર્હિ યજ્ઞેષુ યથા ધર્મો વિધીયતે ॥

યથા હ્યકસ્માદ્ભવતિ ભૂમૌ પાંસુસ્તૃણોલપમ્ ।
તથૈવેહ ભવેદ્ધર્મઃ સૂક્ષ્મઃ સૂક્ષ્મતરઃ સ્મૃતઃ ॥