મહાભારત · અધ્યાય 12.126

પ્રવિશ્ય ચ મહારણ્યં તાપસાનામથાશ્રમમ્ ।
આસસાદ તતો રાજા શ્રાન્તશ્ચોપાવિશત્તદા ॥

તં કાર્મુકધરં દૃષ્ટ્વા શ્રમાર્તં ક્ષુધિતં તદા ।
સમેત્ય ઋષયસ્તસ્મૈ પૂજાં ચક્રુર્યથાવિધિ ॥

સ પૂજામૃષિભિર્દત્તાં પ્રતિગૃહ્ય નરાધિપઃ ।
અપૃચ્છત્તાપસાન્સર્વાંસ્તપોવૃદ્ધિમનુત્તમામ્ ॥

તે તસ્ય રાજ્ઞો વચનં પ્રતિગૃહ્ય તપોધનાઃ ।
ઋષયો રાજશાર્દૂલમપૃચ્છંસ્તત્પ્રયોજનમ્ ॥

કેન ભદ્રમુખાર્થેન તપોવનમુપાગતઃ ।
પદાતિર્બદ્ધનિસ્ત્રિંશો ધન્વી બાણી નરેશ્વર ॥

એતદિચ્છામહે શ્રોતું કુતઃ પ્રાપ્તોઽસિ માનદ ।
કસ્મિન્કુલે તુ જાતસ્ત્વં કિન્નામા ચાસિ બ્રૂહિ નઃ ॥

તતઃ સ રાજા સર્વેભ્યો દ્વિજેભ્યઃ પુરુષર્ષભ ।
આચખ્યૌ તદ્યથાવૃત્તં પરિચર્યાં ચ ભારત ॥

હૈહયાનાં કુલે જાતઃ સુમિત્રોઽમિત્રકર્શનઃ ।
ચરામિ મૃગયૂથાનિ નિઘ્રન્બાણૈઃ સહસ્રશઃ ॥

બલેન મહતા બ્રહ્મન્સામાત્યઃ સાવરોધકઃ ।
મૃગસ્તુ વિદ્ધો બાણેન મયા સરતિ શલ્યવાન્ ॥

તં દ્રવન્તમનુપ્રાપ્તો વનમેતદ્યદૃચ્છયા ।
ભવત્સકાશં નષ્ટશ્રીર્હતાશઃ શ્રમકર્શિતઃ ॥

કિન્નુ દુઃખમતોઽન્યદ્વૈ યદહં શ્રમકર્શિતઃ ।
ભવતામાશ્રમં પ્રાપ્તો હતાશો ભ્રષ્ટલક્ષણઃ ॥

ન રાજલક્ષણત્યાગઃ પુનરસ્ય તપોધનાઃ ।
દુઃખં કરોતિ મે તીવ્રં યથાઽશા વિહતા મમ ॥

હિમવાન્વા મહાશૈલઃ સમુદ્રો વા મહોદધિઃ ।
મહત્ત્વાન્નાન્વપદ્યેતાં રોદસ્યોરન્તરં યથા ॥

આશાયાસ્તપસિ શ્રેષ્ઠાસ્તથા નાન્તમહં ગતઃ ।
ભવતાં વિદિતં સર્વં સર્વજ્ઞા હિ તપોધનાઃ ॥

ભવન્તઃ સુમહાભાગાસ્તસ્માત્પૃચ્છામિ સંશયમ્ ।
આશાવાન્પુરુષો યઃ સ્યાદન્તરિક્ષમથાપિ વા ॥

કિન્નુ જ્યાયસ્તરં લોકે મહત્ત્વે પ્રતિભાતિ વઃ ।
એતદિચ્છામિ તત્ત્વેન શ્રોતું કિમિહ દુર્લભમ્ ॥

યદિ ગુહ્યં ન વો નિત્યં તદા પ્રબ્રૂત મા ચિરમ્ ।
ન હિ ગુહ્યતમં શ્રોતુમિચ્છામિ દ્વિજપુઙ્ગવાઃ ॥

ભવત્તપોવિઘાતો વા યેન સ્યાદ્વિરમે તતઃ ।
યદિ વાઽસ્તિ કથાયોગો યોઽયં પ્રશ્નો મયેરિતઃ ॥

એતત્કારણસામર્થ્યં શ્રોતુમિચ્છામિ તત્ત્વતઃ ।
ભવન્તોઽપિ તપોનિત્યા બ્રૂયુરેતત્સમાહિતાઃ ॥