મહાભારત · અધ્યાય 12.125
શીલં પ્રધાનં પુરુષે કથિતં તે પિતામહ ।
કથમાશા સમુત્પન્ના કા ચ સા તદ્વદસ્વ મે ॥
સંશયો મે મહાનેષ સમુત્પન્નઃ પિતામહ ।
છેત્તા ચ તસ્ય નાન્યોઽસ્તિ ત્વત્તઃ પરપુરઞ્જય ॥
પિતામહાશા મહતી મમાસીદ્ધિ સુયોધને ।
પ્રાપ્તે યુદ્ધે તુ તદ્યુક્તં તત્કર્તાઽયમિતિ પ્રભો ॥
સર્વસ્યાશા સુમહતી પુરુષસ્યોપજાયતે ।
સ્યાં વિહન્યમાનાયાં દુઃખો મૃત્યુર્ન સંશયઃ ॥
ઽહં હતાશો દુર્બુદ્ધિઃ કૃતસ્તેન દુરાત્મના ।
ર્તરાષ્ટ્રેણ રાજેન્દ્ર પશ્ય મન્દાત્મતાં મમ ॥
આશાં બૃહત્તરીં મન્યે પર્વતાદપિ સદ્રુમાત્ ।
આકાશાદપિ વા રાજન્નપ્રમેયાઽથવા પુનઃ ॥
એષા ચૈવ કુરુશ્રેષ્ઠ દુર્વિચિન્ત્યા સુદુર્લભા ।
દુર્લભત્વાચ્ચ પશ્યામિ કિમન્યદ્દુર્લભં તતઃ ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।
અત્ર તે વર્તયિષ્યામિ યુધિષ્ઠિર નિબોધ મે ।
ઇતિહાસં સુમિત્રસ્ય નિર્વૃત્તમૃષભસ્ય ચ ॥
સુમિત્રો નામ રાજર્ષિર્હૈહયો મૃગયાં ગતઃ ।
સસાર ચ મૃગં વિદ્ધ્વા બાણેનાનતપર્વણા ॥
સ મૃગો બાણમાદાય યયાવતિપરાક્રમઃ ।
સ ચ રાજા બલી તૂર્ણં સસાર મૃગમન્તિકાત્ ॥
તતો નિમ્નં સ્થલં ચૈવ સમૃગોઽદ્રવદાશુગઃ ।
મુહૂર્તમિવ રાજેન્દ્ર સમેન સ પથાઽગમત્ ॥
તતઃ સ રાજા તારુણ્યાદૌરસન બલેન ચ ।
ચચાર બાણાસનભૃત્સખઙ્ગો હંસવત્તદા ॥
તતો નદાન્નદીશ્ચૈવ પલ્વલાનિ વનાનિ ચ ।
અતિક્રમ્યાભ્યતિક્રમ્ય સસારૈકો વનેચરઃ ॥
સ તુ તાવન્મૃગો રાજન્નાસાદ્યાસાદ્ય પાર્થિવમ્ ।
પુનરભ્યેતિ જવનો જવેન મહતા તતઃ ॥
સ તસ્ય બાણૈર્બહુભિઃ સમભ્યસ્તો વનેચરઃ ।
પ્રક્રીડન્નિવ રાજેન્દ્ર પુનરભ્યેતિ ચાન્તિકમ્ ॥
પુનશ્ચ જવમાસ્થાય જવનો મૃગયૂથપઃ । [અતીત્યાતીત્ય રાજેન્દ્ર પુનરભ્યેતિ ચાન્તિકમ્ ॥ ]
તસ્ય મર્મચ્છિદં ઘોરં સુમિત્રોઽમિત્રકર્શનઃ ।
સમાદાય શરં શ્રેષ્ઠં કાર્મુકાન્નિરવાસયત્ ॥
[તતો ગવ્યૂતિમાત્રેણ મૃગયૂથપયૂથપઃ.] તસ્ય બાણપથં મુક્ત્વા તસ્થિવાન્પ્રહસન્નિવ ॥
તસ્મિન્નિપતિતે બાણે ભૂમૌ જ્વલિતતેજસિ ।
પ્રવિવેશ મૃગોઽરણ્યં મૃગં રાજાઽપ્યભિદ્રવત્ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0