મહાભારત · અધ્યાય 1.12

કથં હિંસિતવાન્સર્પાન્સ રાજા જનમેજયઃ ।
સર્પા વા હિંસિતાસ્તત્ર કિમર્થં દ્વિજસત્તમ ॥

કિમર્થં મોક્ષિતાશ્ચૈવ પન્નગાસ્તેન ધીમતા ।
આસ્તીકેન દ્વિજશ્રેષ્ઠ શ્રોતુમિચ્છામ્યશેષતઃ ॥
ઋષિરુવાચ ।

શ્રોષ્યસિ ત્વં રુરો સર્વમાસ્તીકચરિતં મહત્ ।
બ્રાહ્મણાનાં કથયતાં ત્વરાવાન્ગમને હ્યહમ્ ॥
સૌતિરુવાચ ।

ઇત્યુક્ત્વાન્તર્હિતે યોગાત્તસ્મિન્નૃષિવરે પ્રભૌ । સમ્ભ્રમાવિષ્ટહૃદયો રુરુર્મેને તદદ્ભુતમ્ ॥

બલં પરમમાસ્થાય પર્યધાવત્સમન્તતઃ ।
તમૃષિં નષ્ટમન્વિચ્છન્સંશ્રાન્તો ન્યપતદ્ભુવિ ॥

સ મોહે પરમં ગત્વા નષ્ટસઞ્જ્ઞ ઇવાભવત્ ।
તદૃષેર્વચનં તથ્યં ચિન્તયાનઃ પુનઃપુનઃ ॥

લબ્ધસઞ્જ્ઞો રુરુશ્ચાયાત્તદાચખ્યૌ પિતુસ્તદા ।
પિત્રે તુ સર્વમાખ્યાય ડુણ્ડુભસ્ય વચોઽર્થવત્ ॥

અપૃચ્છત્પિતરં ભૂયઃ સોસ્તીકસ્ય વચસ્તદા ।
આખ્યાપયત્તદાઽખ્યાનં ડુણ્ડુભેનાથ કીર્તિતમ્ ॥

તત્કીર્ત્યમાનં ભગવઞ્શ્રોતુમિચ્છામિ તત્ત્વતઃ । પિતા ચાસ્ય તદાખ્યાનં પૃષ્ટઃ સર્વં ન્યવેદયત્ ॥