ગરુડ પુરાણ · અધ્યાય 1.237

ઇતિ શ્રીગારુડે મહાપુરાણે પૂર્વખણ્ડે પ્રથમાંશાખ્યે આચારકાણ્ડે આત્મજ્ઞાનસ્વરૂપવર્ણનં નામ ષટ્ત્રિંશદુત્તરદ્વિશતતમો ઽધ્યાયઃ
શ્રીગરુડમહાપુરાણમ્- 237
શ્રીબગવાનુવાચ ।
ગીતાસારં પ્રવક્ષ્યામિ અર્જુનાયોદિતં પુરા ।
અષ્ટાઙ્ગયોગયુક્તાત્મા સર્વવેદાન્તપારગઃ

આત્મલાભઃ પરો નાન્ય અત્મદેહાદિવર્જિતઃ ।
હીનરૂપાદિદેહાન્તઃ કરણત્વાદિલોચનઃ

બિજ્ઞાનરહિતઃ પ્રાણઃ સુષુપ્તૌ હિ પ્રતીયતે ।
નાહમાત્મા ચ દુઃ ખાદિસંસારાદિસમન્વયાત્

વિધૂમ ઇવ દીપ્તાર્ચિરાદીપ્ત (દિત્ય) ઇવ દીપ્તિમાન્ ।
વૈદ્યુતો ઽગ્નિરિવાકાશે હૃત્સઙ્ગે આત્મનાત્મનિ

શ્રોત્રાદીનિ ન પશ્યન્તિ સ્વંસ્વમાત્માનમાત્મના ।
સર્વજ્ઞઃ સર્વદર્શો ચ ક્ષેત્રજ્ઞસ્તાનિ પશ્યન્તિ

યદા પ્રકાશતે હ્યાત્મા પટે દીપો જ્વલન્નિવ ।
જ્ઞાનમુત્પદ્યતે પુંસાં ક્ષયાત્પાપસ્ય કર્મણઃ

યથાદર્શતલપ્રખ્યે પશ્યત્યાત્માનમાત્મનિ ।
ઇન્દ્રિયાણીન્દ્રિયાર્થાંશ્ચ મહાભૂતાનિ પઞ્ચકમ્

મનોબુદ્ધિરહઙ્કારમવ્યક્તં પુરુષં તથા ।
પ્રસંખ્યાય પરંવ્યાપ્તો વિમુક્તો બન્ધવૈર્ભવેત્

ઇન્દ્રિયગ્રામમખિલં મનસાભિનિવેશ્ય ચ ।
મનશ્ચૈવાપ્યહઙ્કારે પ્રતિષ્ઠાપ્ય ચ પાણ્ડવ

અહં કારં તથા બુદ્ધૌ બુદ્ધિં ચ પ્રકૃતાવપિ ।
પ્રકૃતિં પુરુષે સ્થાપ્ય પુરુષં બ્રહ્મણિ ન્યસેત્

અહં બહ્મ પરં જ્યોતિઃ પ્રસંખ્યાય વિમુચ્યતે ।
નવદ્વારમિદં ગેહં તિસૃણાં?પઞ્ચસાક્ષિકમ્

ક્ષેત્રજ્ઞાધિષ્ઠિતં વિદ્વાન્યો વેદ સ વરઃ કવિઃ ।
અશ્વમેધસહસ્રાણિ વાજપેયશતાનિ ચ ।
જ્ઞાનયજ્ઞસ્ય સર્વાણિ કલાં નાર્હન્તિ ષોચ્શીમ્