ગરુડ પુરાણ · અધ્યાય 1.229

ઇતિ શ્રીગારુડે મહાપુરાણે પૂર્વખણ્ડે પ્રથમાંશાખ્યે આચારકાણ્ડે વિષ્ણુભક્તિવિવરણં નામાષ્ટાવિંશત્યુત્તરદ્વિશતતમો ઽધ્યાયઃ
શ્રીગરુડમહાપુરાણમ્- 229
સૂત ઉવાચ ।
અશેષલોકનાથસ્ય સારમારાધનં હરેઃ ।
દદ્યાતુ પુરુષસૂક્તેણ યઃ પુષ્પાણ્યપ એવ ચ

અર્ચિતં સ્યાજ્જગદિદં તેન સર્વં ચરાચરમ્ ।
યો ન પૂજયતે વિષ્ણું તં વિદ્યાદ્બ્રહ્મઘાતકમ્

યતઃ પ્રવૃત્તિર્ભૂતાનાં યેન સર્વમિદં તતમ્ ।
તં યો ન ધ્યાયતે વિષ્ણું સ વિષ્ઠાયાં ક્રિમિર્ભવેત્

નરકે પચ્યમાનસ્તુ યમેન પરિભાષિતઃ ।
કિન્ત્વયા નાર્ચિતો દેવઃ કેશવઃ ક્લેશનાશનઃ

ઉદકેનાપ્યભાવેન દ્રવ્યાણામર્ચિતઃ પ્રભુઃ ।
યો દદાતિ સ્વકં લોકં સ ત્વયા કિં ન ચાર્ચિતઃ

ન તત્કરોતિ સા માતા ન પિતા નાપિ બાન્ધવઃ ।
યત્કરોતિ હૃષીકેશઃ સન્તુષ્ટઃ શ્રદ્ધયાર્ચિતઃ

વર્ણાશ્રમાચારવતા પુરુષેણ પરઃ પુમાન્ ।
વિષ્ણુરારાધ્યતે પન્થા નાન્યસ્તત્તોષકારકઃ

ન દાનૈર્વિવિધૈર્દત્તૈર્ન પુષ્પૈર્નાનુલેપનૈઃ ।
તોષમેતિ મહાત્માસૌ યથા ભક્ત્યા જનાર્દનઃ

સમ્પદૈશ્વર્યમાહાત્મ્યૈઃ સન્તત્યા ન ચ કર્મણા ।
વિમુક્તૈશ્ચૈકતા લભ્યા મૂલમારાધનં હરેઃ