બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 96
ઇન્દ્રતીર્થમ્ ઇતિ ખ્યાતં બ્રહ્મહત્યાવિનાશનમ્
સ્મરણાદ્ અપિ પાપૌઘ ક્લેશસંઘવિનાશનમ્ ॥
પુરા વૃત્રવધે વૃત્તે બ્રહ્મહત્યા તુ નારદ
શચીપતિં ચાનુગતા તાં દૃષ્ટ્વા ભીતવદ્ ધરિઃ ॥
ઇન્દ્રસ્ તતો વૃત્રહન્તા ઇતશ્ ચેતશ્ ચ ધાવતિ
યત્ર યત્ર ત્વ્ અસૌ યાતિ હત્યા સાપીન્દ્રગામિની ॥
સ મહત્ સર આવિશ્ય પદ્મનાલમ્ ઉપાગમત્
તત્રાસૌ તન્તુવદ્ ભૂત્વા વાસં ચક્રે શચીપતિઃ ॥
સરસ્તીરે ઽપિ હત્યાસીદ્ દિવ્યં વર્ષસહસ્રકમ્
એતસ્મિન્ન્ અન્તરે દેવા નિરિન્દ્રા હ્ય્ અભવન્ મુને ॥
મન્ત્રયામ્ આસુર્ અવ્યગ્રાઃ કથમ્ ઇન્દ્રો ભવેદ્ ઇતિ
તત્રાહમ્ અવદં દેવાન્ હત્યાસ્થાનં પ્રકલ્પ્ય ચ ॥
ઇન્દ્રસ્ય પાવનાર્થાય ગૌતમ્યામ્ અભિષિચ્યતામ્
યત્રાભિષિક્તઃ પૂતાત્મા પુનર્ ઇન્દ્રો ભવિષ્યતિ ॥
તથા તે નિશ્ચયં કૃત્વા ગૌતમીં શીઘ્રમ્ આગમન્
તત્ર સ્નાતં સુરપતિં દેવાશ્ ચ ઋષયસ્ તથા ॥
અભિષેક્તુકામાસ્ તે સર્વે શચીકાન્તં ચ તસ્થિરે
અભિષિચ્યમાનમ્ ઇન્દ્રં તં પ્રકોપાદ્ ગૌતમો ઽબ્રવીત્ ॥
અભિષેક્ષ્યન્તિ પાપિષ્ઠં મહેન્દ્રં ગુરુતલ્પગમ્
તાન્ સર્વાન્ ભસ્મસાત્ કુર્યાં શીઘ્રં યાન્ત્વ્ અસુરારયઃ ॥
તદ્ ઋષેર્ વચનં શ્રુત્વા પરિહૃત્ય ચ ગૌતમીમ્
નર્મદામ્ અગમન્ સર્વ ઇન્દ્રમ્ આદાય સત્વરાઃ ॥
ઉત્તરે નર્મદાતીરે અભિષેકાય તસ્થિરે
અભિષેક્ષ્યમાણમ્ ઇન્દ્રં તં માણ્ડવ્યો ભગવાન્ ઋષિઃ ॥
અબ્રવીદ્ ભસ્મસાત્ કુર્યાં યદિ સ્યાદ્ અભિષેચનમ્
પૂજયામ્ આસુર્ અમરા માણ્ડવ્યં યુક્તિભિઃ સ્તવૈઃ ॥
અયમ્ ઇન્દ્રઃ સહસ્રાક્ષો યસ્મિન્ દેશે ઽભિષિચ્યતે
તત્રાતિદારુણં વિઘ્નં મુને સમુપજાયતે ॥
તચ્છાન્તિં કુરુ કલ્યાણ પ્રસીદ વરદો ભવ
મલનિર્યાતનં યસ્મિન્ કુર્મસ્ તસ્મિન્ વરાન્ બહૂન્ ॥
દેશે દાસ્યામહે સર્વે તદ્ અનુજ્ઞાતુમ્ અર્હસિ
યસ્મિન્ દેશે સુરેન્દ્રસ્ય અભિષેકો ભવિષ્યતિ ॥
સ સર્વકામદઃ પુંસાં ધાન્યવૃક્ષફલૈર્ યુતઃ
નાનાવૃષ્ટિર્ ન દુર્ભિક્ષં ભવેદ્ અત્ર કદાચન ॥
મેને તતો મુનિશ્રેષ્ઠો માણ્ડવ્યો લોકપૂજિતઃ
અભિષેકઃ કૃતસ્ તત્ર મલનિર્યાતનં તથા ॥
દેવૈસ્ તદોક્તો મુનિભિઃ સ દેશો માલવસ્ તતઃ
અભિષિક્તે સુરપતૌ જાતે ચ વિમલે તદા ॥
આનીય ગૌતમીં ગઙ્ગાં તં પુણ્યાયાભિષેચિરે
સુરાશ્ ચ ઋષયશ્ ચૈવ અહં વિષ્ણુસ્ તથૈવ ચ ॥
વસિષ્ઠો ગૌતમશ્ ચાપિ અગસ્ત્યો ઽત્રિશ્ ચ કશ્યપઃ
એતે ચાન્યે ચ ઋષયો દેવા યક્ષાઃ સપન્નગાઃ ॥
સ્નાનં તત્પુણ્યતોયેન અકુર્વન્ન્ અભિષેચનમ્
મયા પુનઃ શચીભર્તા કમણ્ડલુભવેન ચ ॥
વારિણાપ્ય્ અભિષિક્તશ્ ચ તત્ર પુણ્યાભવન્ નદી
સિક્તા ચેતિ ચ તત્રાસીત્ તે ગઙ્ગાયાં ચ સંગતે ॥
સંગમૌ તત્ર વિખ્યાતૌ સર્વદા મુનિસેવિતૌ
તતઃ પ્રભૃતિ તત્ તીર્થં પુણ્યાસંગમમ્ ઉચ્યતે ॥
સિક્તાયાઃ સંગમે પુણ્યમ્ ઐન્દ્રં તદ્ અભિધીયતે
તત્ર સપ્ત સહસ્રાણિ તીર્થાન્ય્ આસઞ્ શુભાનિ ચ ॥
તેષુ સ્નાનં ચ દાનં ચ વિશેષેણ તુ સંગમે
સર્વં તદ્ અક્ષયં વિદ્યાન્ નાત્ર કાર્યા વિચારણા ॥
યદ્ એતત્ પુણ્યમ્ આખ્યાનં યઃ પઠેચ્ ચ શૃણોતિ વા
સર્વપાપૈઃ સ મુચ્યેત મનોવાક્કાયકર્મજૈઃ ॥
મૂળ પાઠ: Brahmapurāṇa 1-246 · Data entry Peter Schreiner Renate Söhnen-Thieme · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0