બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 91

તતો ગોવર્ધનં તીર્થં સર્વપાપપ્રણાશનમ્
પિતૄણાં પુણ્યજનનં સ્મરણાદ્ અપિ પાપનુત્ ॥

તસ્ય પ્રભાવ એષ સ્યાન્ મયા દૃષ્ટસ્ તુ નારદ
બ્રાહ્મણઃ કર્ષકઃ કશ્ચિજ્ જાબાલિર્ ઇતિ વિશ્રુતઃ ॥

ન વિમુઞ્ચત્ય્ અનડ્વાહૌ મધ્યં યાતે ઽપિ ભાસ્કરે
પ્રતોદેન પ્રતુદતિ પૃષ્ઠતો ઽપિ ચ પાર્શ્વયોઃ ॥

તૌ ગાવાવ્ અશ્રુપૂર્ણાક્ષૌ દૃષ્ટ્વા ગૌઃ કામદોહિની
સુરભિર્ જગતાં માતા નન્દિને સર્વમ્ અબ્રવીત્ ॥

સ ચાપિ વ્યથિતો ભૂત્વા શંભવે તન્ ન્યવેદયત્
શંભુશ્ ચ વૃષભં પ્રાહ સર્વં સિધ્યતુ તે વચઃ ॥

શિવાજ્ઞાસહિતો નન્દી ગોજાતં સર્વમ્ આહરત્
નષ્ટેષુ ગોષુ સર્વેષુ સ્વર્ગે મર્ત્યે તતસ્ ત્વરા ॥

મામ્ અવોચન્ સુરગણા વિના ગોભિર્ ન જીવ્યતે
તાન્ અવોચં સુરાન્ સર્વાઞ્ શંકરં યાત યાચત ॥

તથૈવેશં તુ તે સર્વે સ્તુત્વા કાર્યં ન્યવેદયન્
ઈશો ઽપિ વિબુધાન્ આહ જાનાતિ વૃષભો મમ ॥

તે વૃષં પ્રોચુર્ અમરા દેહિ ગા ઉપકારિણઃ
વૃષો ઽપિ વિબુધાન્ આહ ગોસવઃ ક્રિયતાં ક્રતુઃ ॥

તતઃ પ્રાપ્સ્યથ ગાઃ સર્વા યા દિવ્યા યાશ્ ચ માનુષાઃ
તતઃ પ્રવર્તતે યજ્ઞો ગોસવો દેવનિર્મિતઃ ॥

ગૌતમ્યાશ્ ચ શુભે પાર્શ્વે ગાવો વવૃધિરે તતઃ
ગોવર્ધનં તુ તત્ તીર્થં દેવાનાં પ્રીતિવર્ધનમ્ ॥

તત્ર સ્નાનં મુનિશ્રેષ્ઠ ગોસહસ્રફલપ્રદમ્
કિંચિદ્ દાનાદિના યત્ સ્યાત્ ફલં તત્ તુ ન વિદ્મહે ॥