બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 37
અથ વૃત્તે વિવાહે તુ ભવસ્યામિતતેજસઃ
પ્રહર્ષમ્ અતુલં ગત્વા દેવાઃ શક્રપુરોગમાઃ
તુષ્ટુવુર્ વાગ્ભિર્ આદ્યાભિઃ પ્રણેમુસ્ તે મહેશ્વરમ્ ॥
નમઃ પર્વતલિઙ્ગાય પર્વતેશાય વૈ નમઃ
નમઃ પવનવેગાય વિરૂપાયાજિતાય ચ
નમઃ ક્લેશવિનાશાય દાત્રે ચ શુભસંપદામ્ ॥
નમો નીલશિખણ્ડાય અમ્બિકાપતયે નમઃ
નમઃ પવનરૂપાય શતરૂપાય વૈ નમઃ ॥
નમો ભૈરવરૂપાય વિરૂપનયનાય ચ
નમઃ સહસ્રનેત્રાય સહસ્રચરણાય ચ ॥
નમો દેવવયસ્યાય વેદાઙ્ગાય નમો નમઃ
વિષ્ટમ્ભનાય શક્રસ્ય બાહ્વોર્ વેદાઙ્કુરાય ચ ॥
ચરાચરાધિપતયે શમનાય નમો નમઃ
સલિલાશયલિઙ્ગાય યુગાન્તાય નમો નમઃ ॥
નમઃ કપાલમાલાય કપાલસૂત્રધારિણે
નમઃ કપાલહસ્તાય દણ્ડિને ગદિને નમઃ ॥
નમસ્ ત્રૈલોક્યનાથાય પશુલોકરતાય ચ
નમઃ ખટ્વાઙ્ગહસ્તાય પ્રમથાર્તિહરાય ચ ॥
નમો યજ્ઞશિરોહન્ત્રે કૃષ્ણકેશાપહારિણે
ભગનેત્રનિપાતાય પૂષ્ણો દન્તહરાય ચ ॥
નમઃ પિનાકશૂલાસિ ખડ્ગમુદ્ગરધારિણે
નમો ઽસ્તુ કાલકાલાય તૃતીયનયનાય ચ ॥
અન્તકાન્તકૃતે ચૈવ નમઃ પર્વતવાસિને
સુવર્ણરેતસે ચૈવ નમઃ કુણ્ડલધારિણે ॥
દૈત્યાનાં યોગનાશાય યોગિનાં ગુરવે નમઃ
શશાઙ્કાદિત્યનેત્રાય લલાટનયનાય ચ ॥
નમઃ શ્મશાનરતયે શ્મશાનવરદાય ચ
નમો દૈવતનાથાય ત્ર્યમ્બકાય નમો નમઃ ॥
ગૃહસ્થસાધવે નિત્યં જટિલે બ્રહ્મચારિણે
નમો મુણ્ડાર્ધમુણ્ડાય પશૂનાં પતયે નમઃ ॥
સલિલે તપ્યમાનાય યોગૈશ્વર્યપ્રદાય ચ
નમઃ શાન્તાય દાન્તાય પ્રલયોત્પત્તિકારિણે ॥
નમો ઽનુગ્રહકર્ત્રે ચ સ્થિતિકર્ત્રે નમો નમઃ
નમો રુદ્રાય વસવ આદિત્યાયાશ્વિને નમઃ ॥
નમઃ પિત્રે ઽથ સાંખ્યાય વિશ્વેદેવાય વૈ નમઃ
નમઃ શર્વાય ઉગ્રાય શિવાય વરદાય ચ ॥
નમો ભીમાય સેનાન્યે પશૂનાં પતયે નમઃ
શુચયે વૈરિહાનાય સદ્યોજાતાય વૈ નમઃ ॥
મહાદેવાય ચિત્રાય વિચિત્રાય ચ વૈ નમઃ
પ્રધાનાયાપ્રમેયાય કાર્યાય કારણાય ચ ॥
પુરુષાય નમસ્ તે ઽસ્તુ પુરુષેચ્છાકરાય ચ
નમઃ પુરુષસંયોગ પ્રધાનગુણકારિણે ॥
પ્રવર્તકાય પ્રકૃતેઃ પુરુષસ્ય ચ સર્વશઃ
કૃતાકૃતસ્ય સત્કર્ત્રે ફલસંયોગદાય ચ ॥
કાલજ્ઞાય ચ સર્વેષાં નમો નિયમકારિણે
નમો વૈષમ્યકર્ત્રે ચ ગુણાનાં વૃત્તિદાય ચ ॥
નમસ્ તે દેવદેવેશ નમસ્ તે ભૂતભાવન
શિવ સૌમ્યમુખો દ્રષ્ટું ભવ સૌમ્યો હિ નઃ પ્રભો ॥
એવં સ ભગવાન્ દેવો જગત્પતિર્ ઉમાપતિઃ
સ્તૂયમાનઃ સુરૈઃ સર્વૈર્ અમરાન્ ઇદમ્ અબ્રવીત્ ॥
દ્રષ્ટું સુખશ્ ચ સૌમ્યશ્ ચ દેવાનામ્ અસ્મિ ભોઃ સુરાઃ
વરં વરયત ક્ષિપ્રં દાતાસ્મિ તમ્ અસંશયમ્ ॥
તતસ્ તે પ્રણતાઃ સર્વે સુરા ઊચુસ્ ત્રિલોચનમ્ ॥
તવૈવ ભગવન્ હસ્તે વર એષો ઽવતિષ્ઠતામ્
યદા કાર્યં તદા નસ્ ત્વં દાસ્યસે વરમ્ ઈપ્સિતમ્ ॥
એવમ્ અસ્ત્વ્ ઇતિ તાન્ ઉક્ત્વા વિસૃજ્ય ચ સુરાન્ હરઃ
લોકાંશ્ ચ પ્રમથૈઃ સાર્ધં વિવેશ ભવનં સ્વકમ્ ॥
યસ્ તુ હરોત્સવમ્ અદ્ભુતમ્ એનં ગાયતિ દૈવતવિપ્રસમક્ષમ્
સો ઽપ્રતિરૂપગણેશસમાનો દેહવિપર્યયમ્ એત્ય સુખી સ્યાત્
વિપ્રવર્યાઃ સ્તવં હીમં શૃણુયાદ્ વા પઠેચ્ ચ યઃ
સ સર્વલોકગો દેવૈઃ પૂજ્યતે ઽમરરાડ્ ઇવ ॥
મૂળ પાઠ: Brahmapurāṇa 1-246 · Data entry Peter Schreiner Renate Söhnen-Thieme · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0