બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 26
પૃથિવ્યામ્ ઉત્તમાં ભૂમિં ધર્મકામાર્થમોક્ષદામ્
તીર્થાનામ્ ઉત્તમં તીર્થં બ્રૂહિ નો વદતાં વર ॥
ઇમં પ્રશ્નં મમ ગુરું પપ્રચ્છુર્ મુનયઃ પુરા
તમ્ અહં સંપ્રવક્ષ્યામિ યત્ પૃચ્છધ્વં દ્વિજોત્તમાઃ ॥
સ્વાશ્રમે સુમહાપુણ્યે નાનાપુષ્પોપશોભિતે
નાનાદ્રુમલતાકીર્ણે નાનામૃગગણૈર્ યુતે ॥
પુંનાગૈઃ કર્ણિકારૈશ્ ચ સરલૈર્ દેવદારુભિઃ
શાલૈસ્ તાલૈસ્ તમાલૈશ્ ચ પનસૈર્ ધવખાદિરૈઃ ॥
પાટલાશોકબકુલૈઃ કરવીરૈઃ સચમ્પકૈઃ
અન્યૈશ્ ચ વિવિધૈર્ વૃક્ષૈર્ નાનાપુષ્પોપશોભિતૈઃ ॥
કુરુક્ષેત્રે સમાસીનં વ્યાસં મતિમતાં વરમ્
મહાભારતકર્તારં સર્વશાસ્ત્રવિશારદમ્ ॥
અધ્યાત્મનિષ્ઠં સર્વજ્ઞં સર્વભૂતહિતે રતમ્
પુરાણાગમવક્તારં વેદવેદાઙ્ગપારગમ્ ॥
પરાશરસુતં શાન્તં પદ્મપત્ત્રાયતેક્ષણમ્
દ્રષ્ટુમ્ અભ્યાયયુઃ પ્રીત્યા મુનયઃ સંશિતવ્રતાઃ ॥
કશ્યપો જમદગ્નિશ્ ચ ભરદ્વાજો ઽથ ગૌતમઃ
વસિષ્ઠો જૈમિનિર્ ધૌમ્યો માર્કણ્ડેયો ઽથ વાલ્મિકિઃ ॥
વિશ્વામિત્રઃ શતાનન્દો વાત્સ્યો ગાર્ગ્યો ઽથ આસુરિઃ
સુમન્તુર્ ભાર્ગવો નામ કણ્વો મેધાતિથિર્ ગુરુઃ ॥
માણ્ડવ્યશ્ ચ્યવનો ધૂમ્રો હ્ય્ અસિતો દેવલસ્ તથા
મૌદ્ગલ્યસ્ તૃણયજ્ઞશ્ ચ પિપ્પલાદો ઽકૃતવ્રણઃ ॥
સંવર્તઃ કૌશિકો રૈભ્યો મૈત્રેયો હરિતસ્ તથા
શાણ્ડિલ્યશ્ ચ વિભાણ્ડશ્ ચ દુર્વાસા લોમશસ્ તથા ॥
નારદઃ પર્વતશ્ ચૈવ વૈશંપાયનગાલવૌ
ભાસ્કરિઃ પૂરણઃ સૂતઃ પુલસ્ત્યઃ કપિલસ્ તથા ॥
ઉલૂકઃ પુલહો વાયુર્ દેવસ્થાનશ્ ચતુર્ભુજઃ
સનત્કુમારઃ પૈલશ્ ચ કૃષ્ણઃ કૃષ્ણાનુભૌતિકઃ ॥
એતૈર્ મુનિવરૈશ્ ચાન્યૈર્ વૃતઃ સત્યવતીસુતઃ
રરાજ સ મુનિઃ શ્રીમાન્ નક્ષત્રૈર્ ઇવ ચન્દ્રમાઃ ॥
તાન્ આગતાન્ મુનીન્ સર્વાન્ પૂજયામ્ આસ વેદવિત્
તે ઽપિ તં પ્રતિપૂજ્યૈવ કથાં ચક્રુઃ પરસ્પરમ્ ॥
કથાન્તે તે મુનિશ્રેષ્ઠાઃ કૃષ્ણં સત્યવતીસુતમ્
પપ્રચ્છુઃ સંશયં સર્વે તપોવનનિવાસિનઃ ॥
મુને વેદાંશ્ ચ શાસ્ત્રાણિ પુરાણાગમભારતમ્
ભૂતં ભવ્યં ભવિષ્યં ચ સર્વં જાનાસિ વાઙ્મયમ્ ॥
કષ્ટે ઽસ્મિન્ દુઃખબહુલે નિઃસારે ભવસાગરે
રાગગ્રાહાકુલે રૌદ્રે વિષયોદકસંપ્લવે ॥
ઇન્દ્રિયાવર્તકલિલે દૃષ્ટોર્મિશતસંકુલે
મોહપઙ્કાવિલે દુર્ગે લોભગમ્ભીરદુસ્તરે ॥
નિમજ્જજ્ જગદ્ આલોક્ય નિરાલમ્બમ્ અચેતનમ્
પૃચ્છામસ્ ત્વાં મહાભાગં બ્રૂહિ નો મુનિસત્તમ ॥
શ્રેયઃ કિમ્ અત્ર સંસારે ભૈરવે લોમહર્ષણે
ઉપદેશપ્રદાનેન લોકાન્ ઉદ્ધર્તુમ્ અર્હસિ ॥
દુર્લભં પરમં ક્ષેત્રં વક્તુમ્ અર્હસિ મોક્ષદમ્
પૃથિવ્યાં કર્મભૂમિં ચ શ્રોતુમ્ ઇચ્છામહે વયમ્ ॥
કૃત્વા કિલ નરઃ સમ્યક્ કર્મ ભૂમૌ યથોદિતમ્
પ્રાપ્નોતિ પરમાં સિદ્ધિં નરકં ચ વિકર્મતઃ ॥
મોક્ષક્ષેત્રે તથા મોક્ષં પ્રાપ્નોતિ પુરુષઃ સુધીઃ
તસ્માદ્ બ્રૂહિ મહાપ્રાજ્ઞ યત્ પૃષ્ટો ઽસિ દ્વિજોત્તમ ॥
શ્રુત્વા તુ વચનં તેષાં મુનીનાં ભાવિતાત્મનામ્
વ્યાસઃ પ્રોવાચ ભગવાન્ ભૂતભવ્યભવિષ્યવિત્ ॥
શૃણુધ્વં મુનયઃ સર્વે વક્ષ્યામિ યદિ પૃચ્છથ
યઃ સંવાદો ઽભવત્ પૂર્વમ્ ઋષીણાં બ્રહ્મણા સહ ॥
મેરુપૃષ્ઠે તુ વિસ્તીર્ણે નાનારત્નવિભૂષિતે
નાનાદ્રુમલતાકીર્ણે નાનાપુષ્પોપશોભિતે ॥
નાનાપક્ષિરુતે રમ્યે નાનાપ્રસવનાકુલે
નાનાસત્ત્વસમાકીર્ણે નાનાશ્ચર્યસમન્વિતે ॥
નાનાવર્ણશિલાકીર્ણે નાનાધાતુવિભૂષિતે
નાનામુનિજનાકીર્ણે નાનાશ્રમસમન્વિતે ॥
તત્રાસીનં જગન્નાથં જગદ્યોનિં ચતુર્મુખમ્
જગત્પતિં જગદ્વન્દ્યં જગદાધારમ્ ઈશ્વરમ્ ॥
દેવદાનવગન્ધર્વૈર્ યક્ષવિદ્યાધરોરગૈઃ
મુનિસિદ્ધાપ્સરોભિશ્ ચ વૃતમ્ અન્યૈર્ દિવાલયૈઃ ॥
કેચિત્ સ્તુવન્તિ તં દેવં કેચિદ્ ગાયન્તિ ચાગ્રતઃ
કેચિદ્ વાદ્યાનિ વાદ્યન્તે કેચિન્ નૃત્યન્તિ ચાપરે ॥
એવં પ્રમુદિતે કાલે સર્વભૂતસમાગમે
નાનાકુસુમગન્ધાઢ્યે દક્ષિણાનિલસેવિતે ॥
ભૃગ્વાદ્યાસ્ તં તદા દેવં પ્રણિપત્ય પિતામહમ્
ઇમમ્ અર્થમ્ ઋષિવરાઃ પપ્રચ્છુઃ પિતરં દ્વિજાઃ ॥
ભગવઞ્ શ્રોતુમ્ ઇચ્છામઃ કર્મભૂમિં મહીતલે
વક્તુમ્ અર્હસિ દેવેશ મોક્ષક્ષેત્રં ચ દુર્લભમ્ ॥
તેષાં વચનમ્ આકર્ણ્ય પ્રાહ બ્રહ્મા સુરેશ્વરઃ
પપ્રચ્છુસ્ તે યથા પ્રશ્નં તત્ સર્વં મુનિસત્તમાઃ ॥
મૂળ પાઠ: Brahmapurāṇa 1-246 · Data entry Peter Schreiner Renate Söhnen-Thieme · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0