બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 227

અહો કૃષ્ણસ્ય માહાત્મ્યં શ્રુતમ્ અસ્માભિર્ અદ્ભુતમ્
સર્વપાપહરં પુણ્યં ધન્યં સંસારનાશનમ્ ॥

સંપૂજ્ય વિધિવદ્ ભક્ત્યા વાસુદેવં મહામુને
કાં ગતિં યાન્તિ મનુજા વાસુદેવાર્ચને રતાઃ ॥

કિં પ્રાપ્નુવન્તિ તે મોક્ષં કિં વા સ્વર્ગં મહામુને
અથવા કિં મુનિશ્રેષ્ઠ પ્રાપ્નુવન્ત્ય્ ઉભયં ફલમ્ ॥

છેત્તુમ્ અર્હસિ સર્વજ્ઞ સંશયં નો હૃદિ સ્થિતમ્
છેત્તા નાન્યો ઽસ્તિ લોકે ઽસ્મિંસ્ ત્વદૃતે મુનિસત્તમ ॥

સાધુ સાધુ મુનિશ્રેષ્ઠા ભવદ્ભિર્ યદ્ ઉદાહૃતમ્
શૃણુધ્વમ્ આનુપૂર્વ્યેણ વૈષ્ણવાનાં સુખાવહમ્ ॥

દીક્ષામાત્રેણ કૃષ્ણસ્ય નરા મોક્ષં વ્રજન્તિ વૈ
કિં પુનર્ યે સદા ભક્ત્યા પૂજયન્ત્ય્ અચ્યુતં દ્વિજાઃ ॥

ન તેષાં દુર્લભઃ સ્વર્ગો મોક્ષશ્ ચ મુનિસત્તમાઃ
લભન્તે વૈષ્ણવાઃ કામાન્ યાન્ યાન્ વાઞ્છન્તિ દુર્લભાન્ ॥

રત્નપર્વતમ્ આરુહ્ય નરો રત્નં યથાદદેત્
સ્વેચ્છયા મુનિશાર્દૂલાસ્ તથા કૃષ્ણાન્ મનોરથાન્ ॥

કલ્પવૃક્ષં સમાસાદ્ય ફલાનિ સ્વેચ્છયા યથા
ગૃહ્ણાતિ પુરુષો વિપ્રાસ્ તથા કૃષ્ણાન્ મનોરથાન્ ॥

શ્રદ્ધયા વિધિવત્ પૂજ્ય વાસુદેવં જગદ્ગુરુમ્
ધર્માર્થકામમોક્ષાણાં પ્રાપ્નુવન્તિ નરાઃ ફલમ્ ॥

આરાધ્ય તં જગન્નાથં વિશુદ્ધેનાન્તરાત્મના
પ્રાપ્નુવન્તિ નરાઃ કામાન્ સુરાણામ્ અપિ દુર્લભાન્ ॥

યે ઽર્ચયન્તિ સદા ભક્ત્યા વાસુદેવાખ્યમ્ અવ્યયમ્
ન તેષાં દુર્લભં કિંચિદ્ વિદ્યતે ભુવનત્રયે ॥

ધન્યાસ્ તે પુરુષા લોકે યે ઽર્ચયન્તિ સદા હરિમ્
સર્વપાપહરં દેવં સર્વકામફલપ્રદમ્ ॥

બ્રાહ્મણાઃ ક્ષત્રિયા વૈશ્યાઃ સ્ત્રિયઃ શૂદ્રાન્ત્યજાતયઃ
સંપૂજ્ય તં સુરવરં પ્રાપ્નુવન્તિ પરાં ગતિમ્ ॥

તસ્માચ્ છૃણુધ્વં મુનયો યત્ પૃચ્છત મમાનઘાઃ
પ્રવક્ષ્યામિ સમાસેન ગતિં તેષાં મહાત્મનામ્ ॥

ત્યક્ત્વા માનુષ્યકં દેહં રોગાયતનમ્ અધ્રુવમ્
જરામરણસંયુક્તં જલબુદ્બુદસંનિભમ્ ॥

માંસશોણિતદુર્ગન્ધં વિષ્ઠામૂત્રાદિભિર્ યુતમ્
અસ્થિસ્થૂણમ્ અમેધ્યં ચ સ્નાયુચર્મશિરાન્વિતમ્ ॥

કામગેન વિમાનેન દિવ્યગન્ધર્વનાદિના
તરુણાદિત્યવર્ણેન કિઙ્કિણીજાલમાલિના ॥

ઉપગીયમાના ગન્ધર્વૈર્ અપ્સરોભિર્ અલંકૃતાઃ
વ્રજન્તિ લોકપાલાનાં ભવનં તુ પૃથક્ પૃથક્ ॥

મન્વન્તરપ્રમાણં તુ ભુક્ત્વા કાલં પૃથક્ પૃથક્
ભુવનાનિ પૃથક્ તેષાં સર્વભોગૈર્ અલંકૃતાઃ ॥

તતો ઽન્તરિક્ષં લોકં તે યાન્તિ સર્વસુખપ્રદમ્
તત્ર ભુક્ત્વા વરાન્ ભોગાન્ દશમન્વન્તરં દ્વિજાઃ ॥

તસ્માદ્ ગન્ધર્વલોકં તુ યાન્તિ વૈ વૈષ્ણવા દ્વિજાઃ
વિંશન્મન્વન્તરં કાલં તત્ર ભુક્ત્વા મનોરમાન્ ॥

ભોગાન્ આદિત્યલોકં તુ તસ્માદ્ યાન્તિ સુપૂજિતાઃ
ત્રિંશન્મન્વન્તરં તત્ર ભોગાન્ ભુક્ત્વાતિદૈવતાન્ ॥

તસ્માદ્ વ્રજન્તિ તે વિપ્રાશ્ ચન્દ્રલોકં સુખપ્રદમ્
મન્વન્તરાણાં તે તત્ર ચત્વારિંશદ્ ગુણાન્વિતમ્ ॥

કાલં ભુક્ત્વા શુભાન્ ભોગાઞ્ જરામરણવર્જિતાઃ
તસ્માન્ નક્ષત્રલોકં તુ વિમાનૈઃ સમલંકૃતમ્ ॥

વ્રજન્તિ તે મુનિશ્રેષ્ઠા ગુણૈઃ સર્વૈર્ અલંકૃતાઃ
મન્વન્તરાણાં પઞ્ચાશદ્ ભુક્ત્વા ભોગાન્ યથેપ્સિતાન્ ॥

તસ્માદ્ વ્રજન્તિ તે વિપ્રા દેવલોકં સુદુર્લભમ્
ષષ્ટિમન્વન્તરં યાવત્ તત્ર ભુક્ત્વા સુદુર્લભાન્ ॥

ભોગાન્ નાનાવિધાન્ વિપ્રા ઋગ્દ્વ્યષ્ટકસમન્વિતાન્
શક્રલોકં પુનસ્ તસ્માદ્ ગચ્છન્તિ સુરપૂજિતાઃ ॥

મન્વન્તરાણાં તત્રૈવ ભુક્ત્વા કાલં ચ સપ્તતિમ્
ભોગાન્ ઉચ્ચાવચાન્ દિવ્યાન્ મનસઃ પ્રીતિવર્ધનાન્ ॥

તસ્માદ્ વ્રજન્તિ તે લોકં પ્રાજાપત્યમ્ અનુત્તમમ્
ભુક્ત્વા તત્રેપ્સિતાન્ ભોગાન્ સર્વકામગુણાન્વિતાન્ ॥

મન્વન્તરમ્ અશીતિં ચ કાલં સર્વસુખપ્રદમ્
તસ્માત્ પૈતામહં લોકં યાન્તિ તે વૈષ્ણવા દ્વિજાઃ ॥

મન્વન્તરાણાં નવતિ ક્રીડિત્વા તત્ર વૈ સુખમ્
ઇહાગત્ય પુનસ્ તસ્માદ્ વિપ્રાણાં પ્રવરે કુલે ॥

જાયન્તે યોગિનો વિપ્રા વેદશાસ્ત્રાર્થપારગાઃ
એવં સર્વેષુ લોકેષુ ભુક્ત્વા ભોગાન્ યથેપ્સિતાન્ ॥

ઇહાગત્ય પુનર્ યાન્તિ ઉપર્ય્ ઉપરિ ચ ક્રમાત્
સંભવે સંભવે તે તુ શતવર્ષં દ્વિજોત્તમાઃ ॥

ભુક્ત્વા યથેપ્સિતાન્ ભોગાન્ યાન્તિ લોકાન્તરં તતઃ
દશજન્મ યદા તેષાં ક્રમેણૈવં પ્રપૂર્યતે ॥

તદા લોકં હરેર્ દિવ્યં બ્રહ્મલોકાદ્ વ્રજન્તિ તે
ગત્વા તત્રાક્ષયાન્ ભોગાન્ ભુક્ત્વા સર્વગુણાન્વિતાન્ ॥

મન્વન્તરશતં યાવજ્ જન્મમૃત્યુવિવર્જિતાઃ
ગચ્છન્તિ ભુવનં પશ્ચાદ્ વારાહસ્ય દ્વિજોત્તમાઃ ॥

દિવ્યદેહાઃ કુણ્ડલિનો મહાકાયા મહાબલાઃ
ક્રીડન્તિ તત્ર વિપ્રેન્દ્રાઃ કૃત્વા રૂપં ચતુર્ભુજમ્ ॥

દશ કોટિસહસ્રાણિ વર્ષાણાં દ્વિજસત્તમાઃ
તિષ્ઠન્તિ શાશ્વતે ભાવે સર્વૈર્ દેવૈર્ નમસ્કૃતાઃ ॥

તતો યાન્તિ તુ તે ધીરા નરસિંહગૃહં દ્વિજાઃ
ક્રીડન્તે તત્ર મુદિતા વર્ષકોટ્યયુતાનિ ચ ॥

તદન્તે વૈષ્ણવં યાન્તિ પુરં સિદ્ધનિષેવિતમ્
ક્રીડન્તે તત્ર સૌખ્યેન વર્ષાણામ્ અયુતાનિ ચ ॥

બ્રહ્મલોકે પુનર્ વિપ્રા ગચ્છન્તિ સાધકોત્તમાઃ
તત્ર સ્થિત્વા ચિરં કાલં વર્ષકોટિશતાન્ બહૂન્ ॥

નારાયણપુરં યાન્તિ તતસ્ તે સાધકેશ્વરાઃ
ભુક્ત્વા ભોગાંશ્ ચ વિવિધાન્ વર્ષકોટ્યર્બુદાનિ ચ ॥

અનિરુદ્ધપુરં પશ્ચાદ્ દિવ્યરૂપા મહાબલાઃ
ગચ્છન્તિ સાધકવરાઃ સ્તૂયમાનાઃ સુરાસુરૈઃ ॥

તત્ર કોટિસહસ્રાણિ વર્ષાણાં ચ ચતુર્દશ
તિષ્ઠન્તિ વૈષ્ણવાસ્ તત્ર જરામરણવર્જિતાઃ ॥

પ્રદ્યુમ્નસ્ય પુરં પશ્ચાદ્ ગચ્છન્તિ વિગતજ્વરાઃ
તત્ર તિષ્ઠન્તિ તે વિપ્રા લક્ષકોટિશતત્રયમ્ ॥

સ્વચ્છન્દગામિનો હૃષ્ટા બલશક્તિસમન્વિતાઃ
ગચ્છન્તિ યોગિનઃ પશ્ચાદ્ યત્ર સંકર્ષણઃ પ્રભુઃ ॥

તત્રોષિત્વા ચિરં કાલં ભુક્ત્વા ભોગાન્ સહસ્રશઃ
વિશન્તિ વાસુદેવૈતિ વિરૂપાખ્યે નિરઞ્જને ॥

વિનિર્મુક્તાઃ પરે તત્ત્વે જરામરણવર્જિતે
તત્ર ગત્વા વિમુક્તાસ્ તે ભવેયુર્ નાત્ર સંશયઃ ॥

એવં ક્રમેણ ભુક્તિં તે પ્રાપ્નુવન્તિ મનીષિણઃ
મુક્તિં ચ મુનિશાર્દૂલા વાસુદેવાર્ચને રતાઃ ॥