બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 211

ઇત્ય્ ઉક્તો દારુકઃ કૃષ્ણં પ્રણિપત્ય પુનઃ પુનઃ
પ્રદક્ષિણં ચ બહુશઃ કૃત્વા પ્રાયાદ્ યથોદિતમ્ ॥

સ ચ ગત્વા તથા ચક્રે દ્વારકાયાં તથાર્જુનમ્
આનિનાય મહાબુદ્ધિં વજ્રં ચક્રે તથા નૃપમ્ ॥

ભગવાન્ અપિ ગોવિન્દો વાસુદેવાત્મકં પરમ્
બ્રહ્માત્મનિ સમારોપ્ય સર્વભૂતેષ્વ્ અધારયત્ ॥

સ માનયન્ દ્વિજવચો દુર્વાસા યદ્ ઉવાચ હ
યોગયુક્તો ઽભવત્ પાદં કૃત્વા જાનુનિ સત્તમાઃ ॥

સંપ્રાપ્તો વૈ જરા નામ તદા તત્ર સ લુબ્ધકઃ
મુશલશેષલોહસ્ય સાયકં ધારયન્ પરમ્ ॥

સ તત્પાદં મૃગાકારં સમવેક્ષ્ય વ્યવસ્થિતઃ
તતો વિવ્યાધ તેનૈવ તોમરેણ દ્વિજોત્તમાઃ ॥

ગતશ્ ચ દદૃશે તત્ર ચતુર્બાહુધરં નરમ્
પ્રણિપત્યાહ ચૈવૈનં પ્રસીદેતિ પુનઃ પુનઃ ॥

અજાનતા કૃતમ્ ઇદં મયા હરિણશઙ્કયા
ક્ષમ્યતામ્ આત્મપાપેન દગ્ધં મા દગ્ધુમ્ અર્હસિ ॥

તતસ્ તં ભગવાન્ આહ નાસ્તિ તે ભયમ્ અણ્વ્ અપિ
ગચ્છ ત્વં મત્પ્રસાદેન લુબ્ધ સ્વર્ગેશ્વરાસ્પદમ્ ॥

વિમાનમ્ આગતં સદ્યસ્ તદ્વાક્યસમનન્તરમ્
આરુહ્ય પ્રયયૌ સ્વર્ગં લુબ્ધકસ્ તત્પ્રસાદતઃ ॥

ગતે તસ્મિન્ સ ભગવાન્ સંયોજ્યાત્માનમ્ આત્મનિ
બ્રહ્મભૂતે ઽવ્યયે ઽચિન્ત્યે વાસુદેવમયે ઽમલે ॥

અજન્મન્ય્ અજરે ઽનાશિન્ય્ અપ્રમેયે ઽખિલાત્મનિ
ત્યક્ત્વા સ માનુષં દેહમ્ અવાપ ત્રિવિધાં ગતિમ્ ॥