બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 209

શૃણુધ્વં મુનયઃ સર્વે બલસ્ય બલશાલિનઃ
કૃતં યદ્ અન્યદ્ એવાભૂત્ તદ્ અપિ શ્રૂયતાં દ્વિજાઃ ॥

નરકસ્યાસુરેન્દ્રસ્ય દેવપક્ષવિરોધિનઃ
સખાભવન્ મહાવીર્યો દ્વિવિદો નામ વાનરઃ ॥

વૈરાનુબન્ધં બલવાન્ સ ચકાર સુરાન્ પ્રતિ ॥

નરકં હતવાન્ કૃષ્ણો બલદર્પસમન્વિતમ્
કરિષ્યે સર્વદેવાનાં તસ્માદ્ એષ પ્રતિક્રિયામ્ ॥

યજ્ઞવિધ્વંસનં કુર્વન્ મર્ત્યલોકક્ષયં તથા
તતો વિધ્વંસયામ્ આસ યજ્ઞાન્ અજ્ઞાનમોહિતઃ ॥

બિભેદ સાધુમર્યાદાં ક્ષયં ચક્રે ચ દેહિનામ્
દદાહ ચપલો દેશં પુરગ્રામાન્તરાણિ ચ ॥

ક્વચિચ્ ચ પર્વતક્ષેપાદ્ ગ્રામાદીન્ સમચૂર્ણયત્
શૈલાન્ ઉત્પાટ્ય તોયેષુ મુમોચામ્બુનિધૌ તથા ॥

પુનશ્ ચાર્ણવમધ્યસ્થઃ ક્ષોભયામ્ આસ સાગરમ્
તેનાતિક્ષોભિતશ્ ચાબ્ધિર્ ઉદ્વેલો જાયતે દ્વિજાઃ ॥

પ્લાવયંસ્ તીરજાન્ ગ્રામાન્ પુરાદીન્ અતિવેગવાન્
કામરૂપં મહારૂપં કૃત્વા સસ્યાન્ય્ અનેકશઃ ॥

લુઠન્ ભ્રમણસંમર્દૈઃ સંચૂર્ણયતિ વાનરઃ
તેન વિપ્રકૃતં સર્વં જગદ્ એતદ્ દુરાત્મના ॥

નિઃસ્વાધ્યાયવષટ્કારં દ્વિજાશ્ ચાસીત્ સુદુઃખિતમ્
કદાચિદ્ રૈવતોદ્યાને પપૌ પાનં હલાયુધઃ ॥

રેવતી ચ મહાભાગા તથૈવાન્યા વરસ્ત્રિયઃ
ઉદ્ગીયમાનો વિલસલ્ લલનામૌલિમધ્યગઃ ॥

રેમે યદુવરશ્રેષ્ઠઃ કુબેર ઇવ મન્દરે
તતઃ સ વાનરો ઽભ્યેત્ય ગૃહીત્વા સીરિણો હલમ્ ॥

મુશલં ચ ચકારાસ્ય સંમુખઃ સ વિડમ્બનામ્
તથૈવ યોષિતાં તાસાં જહાસાભિમુખં કપિઃ ॥

પાનપૂર્ણાંશ્ ચ કરકાંશ્ ચિક્ષેપાહત્ય વૈ તદા
તતઃ કોપપરીતાત્મા ભર્ત્સયામ્ આસ તં બલમ્ ॥

તથાપિ તમ્ અવજ્ઞાય ચક્રે કિલકિલાધ્વનિમ્
તતઃ સમુત્થાય બલો જગૃહે મુશલં રુષા ॥

સો ઽપિ શૈલશિલાં ભીમાં જગ્રાહ પ્લવગોત્તમઃ
ચિક્ષેપ ચ સ તાં ક્ષિપ્તાં મુશલેન સહસ્રધા ॥

બિભેદ યાદવશ્રેષ્ઠઃ સા પપાત મહીતલે
અપતન્ મુશલં ચાસૌ સમુલ્લઙ્ઘ્ય પ્લવંગમઃ ॥

વેગેનાયમ્ય રોષેણ બલેનોરસ્ય્ અતાડયત્
તતો બલેન કોપેન મુષ્ટિના મૂર્ધ્નિ તાડિતઃ ॥

પપાત રુધિરોદ્ગારી દ્વિવિદઃ ક્ષીણજીવિતઃ
પતતા તચ્છરીરેણ ગિરેઃ શૃઙ્ગમ્ અશીર્યત ॥

મુનયઃ શતધા વજ્રિ વજ્રેણેવ હિ તાડિતમ્
પુષ્પવૃષ્ટિં તતો દેવા રામસ્યોપરિ ચિક્ષિપુઃ ॥

પ્રશશંસુસ્ તદાભ્યેત્ય સાધ્વ્ એતત્ તે મહત્ કૃતમ્
અનેન દુષ્ટકપિના દૈત્યપક્ષોપકારિણા
જગન્ નિરાકૃતં વીર દિષ્ટ્યા સ ક્ષયમ્ આગતઃ ॥

એવંવિધાન્ય્ અનેકાનિ બલદેવસ્ય ધીમતઃ
કર્માણ્ય્ અપરિમેયાનિ શેષસ્ય ધરણીભૃતઃ ॥