બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 206
બાણો ઽપિ પ્રણિપત્યાગ્રે તતશ્ ચાહ ત્રિલોચનમ્ ॥
દેવ બાહુસહસ્રેણ નિર્વિણ્ણો ઽહં વિનાહવમ્
કચ્ચિન્ મમૈષાં બાહૂનાં સાફલ્યકરણો રણઃ
ભવિષ્યતિ વિના યુદ્ધં ભારાય મમ કિં ભુજૈઃ ॥
મયૂરધ્વજભઙ્ગસ્ તે યદા બાણ ભવિષ્યતિ
પિશિતાશિજનાનન્દં પ્રાપ્સ્યસિ ત્વં તદા રણમ્ ॥
તતઃ પ્રણમ્ય મુદિતઃ શંભુમ્ અભ્યાગતો ગૃહાત્
ભગ્નં ધ્વજમ્ અથાલોક્ય હૃષ્ટો હર્ષં પરં યયૌ ॥
એતસ્મિન્ન્ એવ કાલે તુ યોગવિદ્યાબલેન તમ્
અનિરુદ્ધમ્ અથાનિન્યે ચિત્રલેખા વરા સખી ॥
કન્યાન્તઃપુરમધ્યે તં રમમાણં સહોષયા
વિજ્ઞાય રક્ષિણો ગત્વા શશંસુર્ દૈત્યભૂપતેઃ ॥
વ્યાદિષ્ટં કિંકરાણાં તુ સૈન્યં તેન મહાત્મના
જઘાન પરિઘં લૌહમ્ આદાય પરવીરહા ॥
હતેષુ તેષુ બાણો ઽપિ રથસ્થસ્ તદ્વધોદ્યતઃ
યુધ્યમાનો યથાશક્તિ યદા વીરેણ નિર્જિતઃ ॥
માયયા યુયુધે તેન સ તદા મન્ત્રચોદિતઃ
તતશ્ ચ પન્નગાસ્ત્રેણ બબન્ધ યદુનન્દનમ્ ॥
દ્વારવત્યાં ક્વ યાતો ઽસાવ્ અનિરુદ્ધેતિ જલ્પતામ્
યદૂનામ્ આચચક્ષે તં બદ્ધં બાણેન નારદઃ ॥
તં શોણિતપુરે શ્રુત્વા નીતં વિદ્યાવિદગ્ધયા
યોષિતા પ્રત્યયં જગ્મુર્ યાદવા નામ વૈરિતિ ॥
તતો ગરુડમ્ આરુહ્ય સ્મૃતમાત્રાગતં હરિઃ
બલપ્રદ્યુમ્નસહિતો બાણસ્ય પ્રયયૌ પુરમ્ ॥
પુરીપ્રવેશે પ્રમથૈર્ યુદ્ધમ્ આસીન્ મહાબલૈઃ
યયૌ બાણપુરાભ્યાશં નીત્વા તાન્ સંક્ષયં હરિઃ ॥
તતસ્ ત્રિપાદસ્ ત્રિશિરા જ્વરો માહેશ્વરો મહાન્
બાણરક્ષાર્થમ્ અત્યર્થં યુયુધે શાર્ઙ્ગધન્વના ॥
તદ્ભસ્મસ્પર્શસંભૂત તાપં કૃષ્ણાઙ્ગસંગમાત્
અવાપ બલદેવો ઽપિ સમં સંમીલિતેક્ષણઃ ॥
તતઃ સંયુધ્યમાનસ્ તુ સહ દેવેન શાર્ઙ્ગિણા
વૈષ્ણવેન જ્વરેણાશુ કૃષ્ણદેહાન્ નિરાકૃતઃ ॥
નારાયણભુજાઘાત પરિપીડનવિહ્વલમ્
તં વીક્ષ્ય ક્ષમ્યતામ્ અસ્યેત્ય્ આહ દેવઃ પિતામહઃ ॥
તતશ્ ચ ક્ષાન્તમ્ એવેતિ પ્રોચ્ય તં વૈષ્ણવં જ્વરમ્
આત્મન્ય્ એવ લયં નિન્યે ભગવાન્ મધુસૂદનઃ ॥
મમ ત્વયા સમં યુદ્ધં યે સ્મરિષ્યન્તિ માનવાઃ
વિજ્વરાસ્ તે ભવિષ્યન્તીત્ય્ ઉક્ત્વા ચૈનં યયૌ હરિઃ ॥
તતો ઽગ્નીન્ ભગવાન્ પઞ્ચ જિત્વા નીત્વા ક્ષયં તથા
દાનવાનાં બલં વિષ્ણુશ્ ચૂર્ણયામ્ આસ લીલયા ॥
તતઃ સમસ્તસૈન્યેન દૈતેયાનાં બલેઃ સુતઃ
યુયુધે શંકરશ્ ચૈવ કાર્ત્તિકેયશ્ ચ શૌરિણા ॥
હરિશંકરયોર્ યુદ્ધમ્ અતીવાસીત્ સુદારુણમ્
ચુક્ષુભુઃ સકલા લોકાઃ શસ્ત્રાસ્ત્રૈર્ બહુધાર્દિતાઃ ॥
પ્રલયો ઽયમ્ અશેષસ્ય જગતો નૂનમ્ આગતઃ
મેનિરે ત્રિદશા યત્ર વર્તમાને મહાહવે ॥
જૃમ્ભણાસ્ત્રેણ ગોવિન્દો જૃમ્ભયામ્ આસ શંકરમ્
તતઃ પ્રણેશુર્ દૈતેયાઃ પ્રમથાશ્ ચ સમન્તતઃ ॥
જૃમ્ભાભિભૂતશ્ ચ હરો રથોપસ્થમ્ ઉપાવિશત્
ન શશાક તદા યોદ્ધું કૃષ્ણેનાક્લિષ્ટકર્મણા ॥
ગરુડક્ષતબાહુશ્ ચ પ્રદ્યુમ્નાસ્ત્રેણ પીડિતઃ
કૃષ્ણહુંકારનિર્ધૂત શક્તિશ્ ચાપયયૌ ગુહઃ ॥
જૃમ્ભિતે શંકરે નષ્ટે દૈત્યસૈન્યે ગુહે જિતે
નીતે પ્રમથસૈન્યે ચ સંક્ષયં શાર્ઙ્ગધન્વના ॥
નન્દીશસંગૃહીતાશ્વમ્ અધિરૂઢો મહારથમ્
બાણસ્ તત્રાયયૌ યોદ્ધું કૃષ્ણકાર્ષ્ણિબલૈઃ સહ ॥
બલભદ્રો મહાવીર્યો બાણસૈન્યમ્ અનેકધા
વિવ્યાધ બાણૈઃ પ્રદ્યુમ્નો ધર્મતશ્ ચાપલાયતઃ ॥
આકૃષ્ય લાઙ્ગલાગ્રેણ મુશલેન ચ પોથિતમ્
બલં બલેન દદૃશે બાણો બાણૈશ્ ચ ચક્રિણઃ ॥
તતઃ કૃષ્ણસ્ય બાણેન યુદ્ધમ્ આસીત્ સમાસતઃ
પરસ્પરં તુ સંદીપ્તાન્ કાયત્રાણવિભેદિનઃ ॥
કૃષ્ણશ્ ચિચ્છેદ બાણાંસ્ તાન્ બાણેન પ્રહિતાઞ્ શરૈઃ
બિભેદ કેશવં બાણો બાણં વિવ્યાધ ચક્રધૃક્ ॥
મુમુચાતે તથાસ્ત્રાણિ બાણકૃષ્ણૌ જિગીષયા
પરસ્પરક્ષતિપરૌ પરિઘાંશ્ ચ તતો દ્વિજાઃ ॥
છિદ્યમાનેષ્વ્ અશેષેષુ શસ્ત્રેષ્વ્ અસ્ત્રે ચ સીદતિ
પ્રાચુર્યેણ હરિર્ બાણં હન્તું ચક્રે તતો મનઃ ॥
તતો ઽર્કશતસંભૂત તેજસા સદૃશદ્યુતિ
જગ્રાહ દૈત્યચક્રારિર્ હરિશ્ ચક્રં સુદર્શનમ્ ॥
મુઞ્ચતો બાણનાશાય તચ્ ચક્રં મધુવિદ્વિષઃ
નગ્ના દૈતેયવિદ્યાભૂત્ કોટરી પુરતો હરેઃ ॥
તામ્ અગ્રતો હરિર્ દૃષ્ટ્વા મીલિતાક્ષઃ સુદર્શનમ્
મુમોચ બાણમ્ ઉદ્દિશ્ય છેત્તું બાહુવનં રિપોઃ ॥
ક્રમેણાસ્ય તુ બાહૂનાં બાણસ્યાચ્યુતચોદિતમ્
છેદં ચક્રે ઽસુરસ્યાશુ શસ્ત્રાસ્ત્રક્ષેપણાદ્ દ્રુતમ્ ॥
છિન્ને બાહુવને તત્ તુ કરસ્થં મધુસૂદનઃ
મુમુક્ષુર્ બાણનાશાય વિજ્ઞાતસ્ ત્રિપુરદ્વિષા ॥
સ ઉત્પત્યાહ ગોવિન્દં સામપૂર્વમ્ ઉમાપતિઃ
વિલોક્ય બાણં દોર્દણ્ડ ચ્છેદાસૃક્સ્રાવવર્ષિણમ્ ॥
કૃષ્ણ કૃષ્ણ જગન્નાથ જાને ત્વાં પુરુષોત્તમમ્
પરેશં પરમાત્માનમ્ અનાદિનિધનં પરમ્ ॥
દેવતિર્યઙ્મનુષ્યેષુ શરીરગ્રહણાત્મિકા
લીલેયં તવ ચેષ્ટા હિ દૈત્યાનાં વધલક્ષણા ॥
તત્ પ્રસીદાભયં દત્તં બાણસ્યાસ્ય મયા પ્રભો
તત્ ત્વયા નાનૃતં કાર્યં યન્ મયા વ્યાહૃતં વચઃ ॥
અસ્મત્સંશ્રયવૃદ્ધો ઽયં નાપરાધસ્ તવાવ્યય
મયા દત્તવરો દૈત્યસ્ તતસ્ ત્વાં ક્ષમયામ્ય્ અહમ્ ॥
ઇત્ય્ ઉક્તઃ પ્રાહ ગોવિન્દઃ શૂલપાણિમ્ ઉમાપતિમ્
પ્રસન્નવદનો ભૂત્વા ગતામર્ષો ઽસુરં પ્રતિ ॥
યુષ્મદ્દત્તવરો બાણો જીવતાદ્ એષ શંકર
ત્વદ્વાક્યગૌરવાદ્ એતન્ મયા ચક્રં નિવર્તિતમ્ ॥
ત્વયા યદ્ અભયં દત્તં તદ્ દત્તમ્ અભયં મયા
મત્તો ઽવિભિન્નમ્ આત્માનં દ્રષ્ટુમ્ અર્હસિ શંકર ॥
યો ઽહં સ ત્વં જગચ્ ચેદં સદેવાસુરમાનુષમ્
અવિદ્યામોહિતાત્માનઃ પુરુષા ભિન્નદર્શિનઃ ॥
ઇત્ય્ ઉક્ત્વા પ્રયયૌ કૃષ્ણઃ પ્રાદ્યુમ્નિર્ યત્ર તિષ્ઠતિ
તદ્બન્ધફણિનો નેશુર્ ગરુડાનિલશોષિતાઃ ॥
તતો ઽનિરુદ્ધમ્ આરોપ્ય સપત્નીકં ગરુત્મતિ
આજગ્મુર્ દ્વારકાં રામ કાર્ષ્ણિદામોદરાઃ પુરીમ્ ॥
મૂળ પાઠ: Brahmapurāṇa 1-246 · Data entry Peter Schreiner Renate Söhnen-Thieme · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0