બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 204
સંસ્તુતો ભગવાન્ ઇત્થં દેવરાજેન કેશવઃ
પ્રહસ્ય ભાવગમ્ભીરમ્ ઉવાચેદં દ્વિજોત્તમાઃ ॥
દેવરાજો ભવાન્ ઇન્દ્રો વયં મર્ત્યા જગત્પતે
ક્ષન્તવ્યં ભવતૈવૈતદ્ અપરાધકૃતં મમ ॥
પારિજાતતરુશ્ ચાયં નીયતામ્ ઉચિતાસ્પદમ્
ગૃહીતો ઽયં મયા શક્ર સત્યાવચનકારણાત્ ॥
વજ્રં ચેદં ગૃહાણ ત્વં યષ્ટવ્યં પ્રહિતં ત્વયા
તવૈવૈતત્ પ્રહરણં શક્ર વૈરિવિદારણમ્ ॥
વિમોહયસિ મામ્ ઈશ મર્ત્યો ઽહમ્ ઇતિ કિં વદન્
જાનીમસ્ ત્વાં ભગવતો ઽનન્તસૌખ્યવિદો વયમ્ ॥
યો ઽસિ સો ઽસિ જગન્નાથ પ્રવૃત્તૌ નાથ સંસ્થિતઃ
જગતઃ શલ્યનિષ્કર્ષં કરોષ્ય્ અસુરસૂદન ॥
નીયતાં પારિજાતો ઽયં કૃષ્ણ દ્વારવતીં પુરીમ્
મર્ત્યલોકે ત્વયા મુક્તે નાયં સંસ્થાસ્યતે ભુવિ ॥
તથેત્ય્ ઉક્ત્વા તુ દેવેન્દ્રમ્ આજગામ ભુવં હરિઃ
પ્રયુક્તૈઃ સિદ્ધગન્ધર્વૈઃ સ્તૂયમાનસ્ ત્વ્ અથર્ષિભિઃ ॥
જગામ કૃષ્ણઃ સહસા ગૃહીત્વા પાદપોત્તમમ્
તતઃ શઙ્ખમ્ ઉપાધ્માય દ્વારકોપરિ સંસ્થિતઃ ॥
હર્ષમ્ ઉત્પાદયામ્ આસ દ્વારકાવાસિનાં દ્વિજાઃ
અવતીર્યાથ ગરુડાત્ સત્યભામાસહાયવાન્ ॥
નિષ્કુટે સ્થાપયામ્ આસ પારિજાતં મહાતરુમ્
યમ્ અભ્યેત્ય જનઃ સર્વો જાતિં સ્મરતિ પૌર્વિકીમ્ ॥
વાસ્યતે યસ્ય પુષ્પાણાં ગન્ધેનોર્વી ત્રિયોજનમ્
તતસ્ તે યાદવાઃ સર્વે દેવગન્ધાન્ અમાનુષાન્ ॥
દદૃશુઃ પાદપે તસ્મિન્ કુર્વતો મુખદર્શનમ્
કિંકરૈઃ સમુપાનીતં હસ્ત્યશ્વાદિ તતો ધનમ્ ॥
સ્ત્રિયશ્ ચ કૃષ્ણો જગ્રાહ નરકસ્ય પરિગ્રહાત્
તતઃ કાલે શુભે પ્રાપ્ત ઉપયેમે જનાર્દનઃ ॥
તાઃ કન્યા નરકાવાસાત્ સર્વતો યાઃ સમાહૃતાઃ
એકસ્મિન્ન્ એવ ગોવિન્દઃ કાલેનાસાં દ્વિજોત્તમાઃ ॥
જગ્રાહ વિધિવત્ પાણીન્ પૃથગ્દેહે સ્વધર્મતઃ
ષોડશ સ્ત્રીસહસ્રાણિ શતમ્ એકં તથાધિકમ્ ॥
તાવન્તિ ચક્રે રૂપાણિ ભગવાન્ મધુસૂદનઃ
એકૈકશશ્ ચ તાઃ કન્યા મેનિરે મધુસૂદનમ્ ॥
મમૈવ પાણિગ્રહણં ગોવિન્દઃ કૃતવાન્ ઇતિ
નિશાસુ જગતઃ સ્રષ્ટા તાસાં ગેહેષુ કેશવઃ
ઉવાસ વિપ્રાઃ સર્વાસાં વિશ્વરૂપધરો હરિઃ ॥
મૂળ પાઠ: Brahmapurāṇa 1-246 · Data entry Peter Schreiner Renate Söhnen-Thieme · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0