બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 197
ઇત્થં સ્તુતસ્ તદા તેન મુચુકુન્દેન ધીમતા
પ્રાહેશઃ સર્વભૂતાનામ્ અનાદિનિધનો હરિઃ ॥
યથાભિવાઞ્છિતાંલ્ લોકાન્ દિવ્યાન્ ગચ્છ નરેશ્વર
અવ્યાહતપરૈશ્વર્યો મત્પ્રસાદોપબૃંહિતઃ ॥
ભુક્ત્વા દિવ્યાન્ મહાભોગાન્ ભવિષ્યસિ મહાકુલે
જાતિસ્મરો મત્પ્રસાદાત્ તતો મોક્ષમ્ અવાપ્સ્યસિ ॥
ઇત્ય્ ઉક્તઃ પ્રણિપત્યેશં જગતામ્ અચ્યુતં નૃપઃ
ગુહામુખાદ્ વિનિષ્ક્રાન્તો દદૃશે સો ઽલ્પકાન્ નરાન્ ॥
તતઃ કલિયુગં જ્ઞાત્વા પ્રાપ્તં તપ્તું તતો નૃપઃ
નરનારાયણસ્થાનં પ્રયયૌ ગન્ધમાદનમ્ ॥
કૃષ્ણો ઽપિ ઘાતયિત્વારિમ્ ઉપાયેન હિ તદ્બલમ્
જગ્રાહ મથુરામ્ એત્ય હસ્ત્યશ્વસ્યન્દનોજ્જ્વલમ્ ॥
આનીય ચોગ્રસેનાય દ્વારવત્યાં ન્યવેદયત્
પરાભિભવનિઃશઙ્કં બભૂવ ચ યદોઃ કુલમ્ ॥
બલદેવો ઽપિ વિપ્રેન્દ્રાઃ પ્રશાન્તાખિલવિગ્રહઃ
જ્ઞાતિદર્શનસોત્કણ્ઠઃ પ્રયયૌ નન્દગોકુલમ્ ॥
તતો ગોપાશ્ ચ ગોપ્યશ્ ચ યથાપૂર્વમ્ અમિત્રજિત્
તથૈવાભ્યવદત્ પ્રેમ્ણા બહુમાનપુરઃસરમ્ ॥
કૈશ્ ચાપિ સંપરિષ્વક્તઃ કાંશ્ચિત્ સ પરિષસ્વજે
હાસં ચક્રે સમં કૈશ્ચિદ્ ગોપગોપીજનૈસ્ તથા ॥
પ્રિયાણ્ય્ અનેકાન્ય્ અવદન્ ગોપાસ્ તત્ર હલાયુધમ્
ગોપ્યશ્ ચ પ્રેમમુદિતાઃ પ્રોચુઃ સેર્ષ્યમ્ અથાપરાઃ ॥
ગોપ્યઃ પપ્રચ્છુર્ અપરા નાગરીજનવલ્લભઃ
કચ્ચિદ્ આસ્તે સુખં કૃષ્ણશ્ ચલત્પ્રેમરસાકુલઃ ॥
અસ્મચ્ચેષ્ટોપહસનં ન કચ્ચિત્ પુરયોષિતામ્
સૌભાગ્યમાનમ્ અધિકં કરોતિ ક્ષણસૌહૃદઃ ॥
કચ્ચિત્ સ્મરતિ નઃ કૃષ્ણો ગીતાનુગમનં કૃતમ્
અપ્ય્ અસૌ માતરં દ્રષ્ટું સકૃદ્ અપ્ય્ આગમિષ્યતિ ॥
અથવા કિં તદાલાપૈઃ ક્રિયન્તામ્ અપરાઃ કથાઃ
યદ્ અસ્માભિર્ વિના તેન વિનાસ્માકં ભવિષ્યતિ ॥
પિતા માતા તથા ભ્રાતા ભર્તા બન્ધુજનશ્ ચ કઃ
ન ત્યક્તસ્ તત્કૃતે શ્માભિર્ અકૃતજ્ઞસ્ તતો હિ સઃ ॥
તથાપિ કચ્ચિદ્ આત્મીયમ્ ઇહાગમનસંશ્રયમ્
કરોતિ કૃષ્ણો વક્તવ્યં ભવતા વચનામૃતમ્ ॥
દામોદરો ઽસૌ ગોવિન્દઃ પુરસ્ત્રીસક્તમાનસઃ
અપેતપ્રીતિર્ અસ્માસુ દુર્દર્શઃ પ્રતિભાતિ નઃ ॥
આમન્ત્રિતઃ સ કૃષ્ણેતિ પુનર્ દામોદરેતિ ચ
જહસુઃ સુસ્વરં ગોપ્યો હરિણા કૃષ્ટચેતસઃ ॥
સંદેશૈઃ સૌમ્યમધુરૈઃ પ્રેમગર્ભૈર્ અગર્વિતૈઃ
રામેણાશ્વાસિતા ગોપ્યઃ કૃષ્ણસ્યાતિમધુસ્વરૈઃ ॥
ગોપૈશ્ ચ પૂર્વવદ્ રામઃ પરિહાસમનોહરૈઃ
કથાશ્ ચકાર પ્રેમ્ણા ચ સહ તૈર્ વ્રજભૂમિષુ ॥
મૂળ પાઠ: Brahmapurāṇa 1-246 · Data entry Peter Schreiner Renate Söhnen-Thieme · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0