બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 172

સામુદ્રં તીર્થમ્ આખ્યાતં સર્વતીર્થફલપ્રદમ્
તસ્ય સ્વરૂપં વક્ષ્યામિ શૃણુ નારદ તન્મનાઃ ॥

વિસૃષ્ટા ગૌતમેનાસૌ ગઙ્ગા પાપપ્રણાશની
લોકાનામ્ ઉપકારાર્થં પ્રાયાત્ પૂર્વાર્ણવં પ્રતિ ॥

આગચ્છન્તી દેવનદી કમણ્ડલુધૃતા મયા
શિરસા ચ ધૃતા દેવી શંભુના પરમાત્મના ॥

વિષ્ણુપાદાત્ પ્રસૂતાં તાં બ્રાહ્મણેન મહાત્મના
આનીતાં મર્ત્યભવનં સ્મરણાદ્ અઘનાશનીમ્ ॥

ગુરોર્ ગુરુતમાં સિન્ધુર્ દૃષ્ટ્વા કૃત્યમ્ અચિન્તયત્
યા વન્દ્યા જગતામ્ ઈશા બ્રહ્મેશાદ્યૈર્ નમસ્કૃતા ॥

તામ્ અહં પ્રતિગચ્છેયં નો ચેત્ સ્યાદ્ ધર્મદૂષણમ્
આગચ્છન્તં મહાત્માનં યો મોહાન્ નોપતિષ્ઠતે ॥

ન તસ્ય કોપિ ત્રાતાસ્તિ પાપિનો લોકયોર્ દ્વયોઃ
એવં વિમૃશ્ય રત્નેશો મૂર્તિમાન્ વિનયાન્વિતઃ
કૃતાઞ્જલિપુટો ગઙ્ગામ્ આહેદં સરિતાંપતિઃ ॥

રસાતલગતં વારિ પૃથિવ્યાં યન્ નભસ્તલે
તન્ મામ્ એવાત્ર વિશતુ નાહં વક્ષ્યામિ કિંચન ॥

મયિ રત્નાનિ પીયૂષં પર્વતા રાક્ષસાસુરાઃ
એતાન્ અપ્ય્ અખિલાન્ અન્યાન્ ભીમાન્ સંધારયામ્ય્ અહમ્ ॥

મમાન્તઃ કમલાયુક્તો વિષ્ણુઃ સ્વપિતિ નિત્યદા
મમાશક્યં ન કિમપિ વિદ્યતે સચરાચરે ॥

મહત્ય્ અભ્યાગતે કુર્યાત્ પ્રત્યુત્થાનં ન યો મદાત્
સ ધર્માદિપરિભ્રષ્ટો નિરયં તુ સમાપ્નુયાત્ ॥

ન તાન્ મે બિભ્રતઃ ખેદો વિનાગસ્ત્યપરાભવાત્
કિં તુ ત્વં ગૌરવેણૈષામ્ અતિરિક્તા તતસ્ ત્વ્ અહમ્ ॥

બ્રવીમિ દેવિ ગઙ્ગે માં ત્વં સામ્યાત્ સંગતા ભવ
નૈકરૂપામ્ અહં શક્તઃ સંગન્તું બહુધા યદિ ॥

સઙ્ગમ્ એષ્યસિ દેવિ ત્વં સંગચ્છે ઽહં ન ચાન્યથા
ગઙ્ગે સમેષ્યસિ યદિ બહુધા તદ્ વિચારયે ॥

તમ્ એવંવાદિનં સિન્ધુમ્ અપામ્ ઈશં તદાબ્રવીત્
ગઙ્ગા સા ગૌતમી દેવી કુરુ ચૈતદ્ વચો મમ ॥

સપ્તર્ષીણાં ચ યા ભાર્યા અરુન્ધતિપુરોગમાઃ
ભર્તૃભિઃ સહિતાઃ સર્વા આનય ત્વં તદા ત્વ્ અહમ્ ॥

અલ્પભૂતા ભવિષ્યામિ તતઃ સ્યાં તવ સંગતા
તથેત્ય્ ઉક્ત્વા સપ્તર્ષીણાં ભાર્યાભિર્ ઋષિભિર્ વૃતઃ ॥

આનયામ્ આસ તાં દેવી સપ્તધા સા વ્યભજ્યત
સા ચેયં ગૌતમી ગઙ્ગા સપ્તધા સાગરં ગતા ॥

સપ્તર્ષીણાં તુ નામ્ના તુ સપ્ત ગઙ્ગાસ્ તતો ઽભવન્
તત્ર સ્નાનં ચ દાનં ચ શ્રવણં પઠનં તથા ॥

સ્મરણં ચાપિ યદ્ ભક્ત્યા સર્વકામપ્રદં ભવેત્
નાસ્માદ્ અન્યત્ પરં તીર્થં સમુદ્રાદ્ ભુવનત્રયે
પાપહાનૌ ભુક્તિમુક્તિ પ્રાપ્તૌ ચ મનસો મુદે ॥