બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 157
કિષ્કિન્ધાતીર્થમ્ આખ્યાતં સર્વકામપ્રદં નૃણામ્
સર્વપાપપ્રશમનં યત્ર સંનિહિતો ભવઃ ॥
તસ્ય સ્વરૂપં વક્ષ્યામિ યત્નેન શૃણુ નારદ
પુરા દાશરથી રામો રાવણં લોકરાવણમ્ ॥
કિષ્કિન્ધાવાસિભિઃ સાર્ધં જઘાન રણમૂર્ધનિ
સપુત્રં સબલં હત્વા સીતામ્ આદાય શત્રુહા ॥
ભ્રાત્રા સૌમિત્રિણા સાર્ધં વાનરૈશ્ ચ મહાબલૈઃ
વિભીષણેન બલિના દેવૈઃ પ્રત્યાગતો નૃપઃ ॥
કૃતસ્વસ્ત્યયનઃ શ્રીમાન્ પુષ્પકેણ વિરાજિતઃ
યદ્ આસીદ્ ધનરાજસ્ય કામગેનાશુગામિના ॥
અયોધ્યામ્ અગમન્ સર્વે ગચ્છન્ ગઙ્ગામ્ અપશ્યત
રામો વિરામઃ શત્રૂણાં શરણ્યઃ શરણાર્થિનામ્ ॥
ગૌતમીં તુ જગત્પુણ્યાં સર્વકામપ્રદાયિનીમ્
મનોનયનસંતાપ નિવારણપરાયણામ્ ॥
તાં દૃષ્ટ્વા નૃપતિઃ શ્રીમાન્ ગઙ્ગાતીરમ્ અથાવિશત્
તાં દૃષ્ટ્વા પ્રાહ નૃપતિર્ હર્ષગદ્ગદયા ગિરા
હરીન્ સર્વાન્ અથામન્ત્ર્ય હનુમત્પ્રમુખાન્ મુને ॥
અસ્યાઃ પ્રભાવાદ્ ધરયો યો ઽસૌ મમ પિતા પ્રભુઃ
સર્વપાપવિનિર્મુક્તસ્ તતો યાતસ્ ત્રિવિષ્ટપમ્ ॥
ઇયં જનિત્રી સકલસ્ય જન્તોર્ ભુક્તિપ્રદા મુક્તિમ્ અથાપિ દદ્યાત્
પાપાનિ હન્યાદ્ અપિ દારુણાનિ કાન્યાનયાસ્ત્ય્ અત્ર નદી સમાના
હતાનિ શશ્વદ્ દુરિતાનિ ચૈવ અસ્યાઃ પ્રભાવાદ્ અરયઃ સખાયઃ
વિભીષણો મૈત્રમ્ ઉપૈતિ નિત્યં સીતા ચ લબ્ધા હનુમાંશ્ ચ બન્ધુઃ
લઙ્કા ચ ભગ્ના સગણં હિ રક્ષો હતં હિ યસ્યાઃ પરિસેવનેન
યાં ગૌતમો દેવવરં પ્રપૂજ્ય શિવં શરણ્યં સજટામ્ અવાપ
સેયં જનિત્રી સકલેપ્સિતાનામ્ અમઙ્ગલાનામ્ અપિ સંનિહન્ત્રી
જગત્પવિત્રીકરણૈકદક્ષા દૃષ્ટાદ્ય સાક્ષાત્ સરિતાં સવિત્રી
એતત્ સમાકર્ણ્ય વચો નૃપસ્ય તત્રાપ્લવન્ હરયઃ સર્વ એવ
પૂજાં ચક્રુર્ વિધિવત્ તે પૃથક્ ચ પુષ્પૈર્ અનેકૈઃ સર્વલોકોપહારૈઃ
સંપૂજ્ય શર્વં નૃપતિર્ યથાવત્ સ્તુત્વા વાક્યૈઃ સર્વભાવોપયુક્તૈઃ
તે વાનરા મુદિતાઃ સર્વ એવ નૃત્યં ચ ગીતં ચ તથૈવ ચક્રુઃ
સુખોષિતસ્ તાં રજનીં મહાત્મા પ્રિયાનુયુક્તઃ સંવૃતઃ પ્રેમવદ્ભિઃ
દુઃખં જહૌ સર્વમ્ અમિત્રસંભવં કિં નાપ્યતે ગૌતમીસેવનેન
સવિસ્મયઃ પશ્યતિ ભૃત્યવર્ગં ગોદાવરીં સ્તૌતિ ચ સંપ્રહૃષ્ટઃ
સંમાનયન્ ભૃત્યગણં સમગ્રમ્ અવાપ રામઃ કમપિ પ્રમોદમ્
નાદ્યાપિ તૃપ્તાસ્ તુ ભવામ તીર્થે કંચિચ્ ચ કાલં નિવસામ ચાત્ર
વત્સ્યામ ચાત્રૈવ પરાશ્ ચતસ્રો રાત્રીર્ અથો યામ વૃતાસ્ ત્વ્ અયોધ્યામ્
તસ્યાથ વાક્યં હરયો ઽનુમેનિરે તથૈવ રાત્રીર્ અપરાશ્ ચતસ્રઃ
સંપૂજ્ય દેવં સકલેશ્વરં તં ભ્રાતૃપ્રિયં તીર્થમ્ અથો જગામ
સિદ્ધેશ્વરં નામ જગત્પ્રસિદ્ધં યસ્ય પ્રભાવાત્ પ્રબલો દશાસ્યઃ
એવં તુ પઞ્ચાહમ્ અથોષિરે તે સ્વં સ્વં પ્રતિષ્ઠાપિતલિઙ્ગમ્ અર્ચ્ય
શુશ્રૂષણં તત્ર કરોતિ વાયોઃ સુતો ઽનુગામી હનુમાન્ નૃપસ્ય
ગચ્છન્ નૃપેન્દ્રો હનુમન્તમ્ આહ લિઙ્ગાનિ સર્વાણિ વિસર્જયસ્વ
મત્સ્થાપિતાન્ય્ ઉત્તમમન્ત્રવિદ્ભિસ્ તથેતરૈઃ શંકરકિંકરૈશ્ ચ
નોદ્વાસ્ય પૂજાં પરશંકરેણ બાહ્યં સમાયોજ્યમ્ અહો ભવસ્ય
તિષ્ઠન્તિ સુસ્થાસ્ તદનાદરેણ તે ખડ્ગપત્ત્રાદિષુ સંભવન્તિ
યે ઽશ્રદ્દધાનાઃ શિવલિઙ્ગપૂજાં વિધાય કૃત્યં ન સમાચરન્તિ
યથોચિતં તે યમકિંકરૈર્ હિ પચ્યન્ત એવાખિલદુર્ગતીષુ
રામાજ્ઞયા વાયુસુતો જગામ દોર્ભ્યાં ન ચોત્પાટયિતું શશાક
તતઃ સ્વપુચ્છેન ગ્રહીતુકામઃ સંવેષ્ટ્ય લિઙ્ગં તુ વિસૃષ્ટકામઃ
નૈવાશકત્ તન્ મહદ્ અદ્ભુતં સ્યાત્ કપીશ્વરાણાં નૃપતેસ્ તથૈવ
કશ્ ચાલયેલ્ લબ્ધમહાનુભાવં મહેશલિઙ્ગં પુરુષો મનસ્વી
તન્ નિશ્ચલં પ્રેક્ષ્ય મહાનુભાવો નૃપપ્રવીરઃ સહસા જગામ
વિપ્રાન્ અથામન્ત્ર્ય વિધાય પૂજાં પ્રદક્ષિણીકૃત્ય ચ રામચન્દ્રઃ
શુદ્ધાતિશુદ્ધેન હૃદાખિલૈસ્ તૈર્ લિઙ્ગાનિ સર્વાણિ નનામ રામઃ
કિષ્કિન્ધવાસિપ્રવરૈર્ અશેષૈઃ સંસેવિતં તીર્થમ્ અતો બભૂવ
અત્રાપ્લવાદ્ એવ મહાન્તિ પાપાન્ય્ અપિ ક્ષયં યાન્તિ ન સંશયો ઽત્ર
પુનશ્ ચ ગઙ્ગાં પ્રણનામ ભક્ત્યા પ્રસીદ માતર્ મમ ગૌતમીતિ
જલ્પન્ મુહુર્ વિસ્મિતચિત્તવૃત્તિર્ વિલોકયન્ પ્રણમન્ ગૌતમીં તામ્
તતઃ પ્રભૃત્ય્ એતદ્ અતીવ પુણ્યં કિષ્કિન્ધતીર્થં વિબુધા વદન્તિ
પઠેત્ સ્મરેદ્ વાપિ શૃણોતિ ભક્ત્યા પાપાપહં કિં પુનઃ સ્નાનદાનૈઃ
મૂળ પાઠ: Brahmapurāṇa 1-246 · Data entry Peter Schreiner Renate Söhnen-Thieme · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0