બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 149

નારસિંહમ્ ઇતિ ખ્યાતં ગઙ્ગાયા ઉત્તરે તટે
તસ્યાનુભાવં વક્ષ્યામિ સર્વરક્ષાવિધાયકમ્ ॥

હિરણ્યકશિપુઃ પૂર્વમ્ અભવદ્ બલિનાં વરઃ
તપસા વિક્રમેણાપિ દેવાનામ્ અપરાજિતઃ ॥

હરિભક્તાત્મજદ્વેષ કલુષીકૃતમાનસઃ
આવિર્ભૂય સભાસ્તમ્ભાદ્ વિશ્વાત્મત્વં પ્રદર્શયન્ ॥

તં હત્વા નરસિંહસ્ તત્ સૈન્યમ્ અદ્રાવયત્ તદા
સર્વાન્ હત્વા મહાદૈત્યાન્ ક્રમેણાજૌ મહામૃગઃ ॥

રસાતલસ્થાઞ્ શત્રૂંશ્ ચ જિત્વા સ્વર્લોકમ્ ઈયિવાન્
તત્ર જિત્વા ભુવં ગત્વા દૈત્યાન્ હત્વા નગસ્થિતાન્ ॥

સમુદ્રસ્થાન્ નદીસંસ્થાન્ ગ્રામસ્થાન્ વનવાસિનઃ
નાનારૂપધરાન્ દૈત્યાન્ નિજઘાન મૃગાકૃતિઃ ॥

આકાશગાન્ વાયુસંસ્થાઞ્ જ્યોતિર્લોકમ્ ઉપાગતાન્
વજ્રપાતાધિકનખઃ સમુદ્ધૂતમહાસટઃ ॥

દૈત્યગર્ભસ્રાવિગર્જી નિર્જિતાશેષરાક્ષસઃ
મહાનાદૈર્ વીક્ષિતૈશ્ ચ પ્રલયાનલસંનિભૈઃ ॥

ચપેટૈર્ અઙ્ગવિક્ષેપૈર્ અસુરાન્ પર્યચૂર્ણયત્
એવં હત્વા બહુવિધાન્ ગૌતમીમ્ અગમદ્ ધરિઃ ॥

સ્વપદામ્બુજસંભૂતાં મનોનયનનન્દિનીમ્
તત્રામ્બર્ય ઇતિ ખ્યાતો દણ્ડકાધિપતે રિપુઃ ॥

દેવાનાં દુર્જયો યોદ્ધા બલેન મહતાવૃતઃ
તેનાભવન્ મહારૌદ્રં ભીષણં લોમહર્ષણમ્ ॥

શસ્ત્રાસ્ત્રવર્ષણં યુદ્ધં હરિણા દૈત્યસૂનુના
નિજઘાન હરિઃ શ્રીમાંસ્ તં રિપું હ્ય્ ઉત્તરે તટે ॥

ગઙ્ગાયાં નારસિંહં તુ તીર્થં ત્રૈલોક્યવિશ્રુતમ્
સ્નાનદાનાદિકં તત્ર સર્વપાપગ્રહાર્દનમ્ ॥

સર્વરક્ષાકરં નિત્યં જરામરણવારણમ્
યથા સુરાણાં સર્વેષાં ન કોપિ હરિણા સમઃ ॥

તીર્થાનામ્ અપ્ય્ અશેષાણાં તથા તત્ તીર્થમ્ ઉત્તમમ્
તત્ર તીર્થે નરઃ સ્નાત્વા કુર્યાન્ નૃહરિપૂજનમ્ ॥

સ્વર્ગે મર્ત્યે તલે વાપિ તસ્ય કિંચિન્ ન દુર્લભમ્
ઇત્યાદ્ય્ અષ્ટૌ મુને તત્ર મહાતીર્થાનિ નારદ ॥

પૃથક્ પૃથક્ તીર્થકોટિ ફલમ્ આહુર્ મનીષિણઃ
અશ્રદ્ધયાપિ યન્નામ્નિ સ્મૃતે સર્વાઘસંક્ષયઃ ॥

ભવેત્ સાક્ષાન્ નૃસિંહો ઽસૌ સર્વદા યત્ર સંસ્થિતઃ
તત્ તીર્થસેવાસંજાતં ફલં કૈર્ ઇહ વર્ણ્યતે ॥

યથા ન દેવો નૃહરેર્ અધિકઃ ક્વાપિ વર્તતે
તથા નૃસિંહતીર્થેન સમં તીર્થં ન કુત્રચિત્ ॥