બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 150

પૈશાચં તીર્થમ્ આખ્યાતં ગઙ્ગાયા ઉત્તરે તટે
પિશાચત્વાત્ પુરા વિપ્રો મુક્તિમ્ આપ મહામતે ॥

સુયવસ્યાત્મજો લોકે જીગર્તિર્ ઇતિ વિશ્રુતઃ
કુટુમ્બભારદુઃખાર્તો દુર્ભિક્ષેણ તુ પીડિતઃ ॥

મધ્યમં તુ શુનઃશેપં પુત્રં બ્રહ્મવિદાં વરમ્
વિક્રીતવાન્ ક્ષત્રિયાય વધાય બહુલૈર્ ધનૈઃ ॥

કિં નામાપદ્ગતઃ પાપં નાચરત્ય્ અપિ પણ્ડિતઃ
શમિતૃત્વે ધનં ચાપિ જગૃહે બહુલં મુનિઃ ॥

વિદારણાર્થં ચ ધનં જગૃહે બ્રાહ્મણાધમઃ
તતો ઽપ્રતિસમાધેય મહારોગનિપીડિતઃ ॥

સ મૃતઃ કાલપર્યાયે નરકેષ્વ્ અથ પાતિતઃ
ભોગાદ્ ઋતે ન ક્ષયો ઽસ્તિ પ્રાક્તનાનામ્ ઇહાંહસામ્ ॥

કિંકરૈર્ યમવાક્યેન બહુયોન્યન્તરં ગતઃ
તતઃ પિશાચો હ્ય્ અભવદ્ દારુણો દારુણાકૃતિઃ ॥

શુષ્કકાષ્ઠેષ્વ્ અથારણ્યે નિર્જલે નિર્જને તથા
ગ્રીષ્મે ગ્રીષ્મદવવ્યાપ્તે ક્ષિપ્યતે યમકિંકરૈઃ ॥

કન્યાપુત્રમહીવાજિ ગવાં વિક્રયકારિણઃ
નરકાન્ ન નિવર્તન્તે યાવદ્ આભૂતસંપ્લવમ્ ॥

સ્વકૃતાઘવિપાકેન દારુણૈર્ યમકિંકરૈઃ
સંઘાતે પચ્યમાનો ઽસૌ રુરોદોચ્ચૈઃ કૃતં સ્મરન્ ॥

પથિ ગચ્છન્ કદાચિત્ સ જીગર્તેર્ મધ્યમઃ સુતઃ
શુશ્રાવ રુદતો વાણીં પિશાચસ્ય મુહુર્ મુહુઃ ॥

પુત્રક્રેતુર્ બ્રહ્મહન્તુર્ જીગર્તેસ્ તુ પિતુસ્ તદા
પાપિનઃ પુત્રવિક્રેતુર્ બ્રહ્મહન્તુઃ પિતુશ્ ચ તામ્ ॥

શુનઃશેપસ્ તદોવાચ કો ભવાન્ અતિદુઃખિતઃ
જીગર્તિર્ અબ્રવીદ્ દુઃખાચ્ છુનઃશેપપિતા હ્ય્ અહમ્ ॥

પાપીયસીં ક્રિયાં કૃત્વા યોનિં પ્રાપ્તો ઽસ્મિ દારુણામ્
નરકેષ્વ્ અથ પક્વશ્ ચ પુનઃ પ્રાપ્તો ઽન્તરાલકમ્
યે યે દુષ્કૃતકર્માણસ્ તેષાં તેષામ્ ઇયં ગતિઃ ॥

જીગર્તિપુત્રસ્ તમ્ ઉવાચ દુઃખાત્ સો ઽહં સુતસ્ તે મમ દોષેણ તાત
વિક્રીત્વા માં નરકાન્ એવમ્ આપ્તસ્ તતઃ કરિષ્યે સ્વર્ગતં ત્વામ્ ઇદાનીમ્

એવં પ્રતિજ્ઞાય સ ગાધિપુત્ર પુત્રત્વમ્ આપ્તો ઽથ મુનિપ્રવીરઃ
ગઙ્ગામ્ અભિધ્યાય પિતુશ્ ચ લોકાન્ અનુત્તમાન્ ઈહમાનો જગામ

અશેષદુઃખાનલધૂપિતાનાં નિમજ્જતાં મોહમહાસમુદ્રે
શરીરિણાં નાન્યદ્ અહો ત્રિલોક્યામ્ આલમ્બનં વિષ્ણુપદીં વિહાય

એવં વિનિશ્ચિત્ય મુનિર્ મહાત્મા સમુદ્દિધીર્ષુઃ પિતરં સ દુર્ગતેઃ
શુચિસ્ તતો ગૌતમીમ્ આશુ ગત્વા તત્ર સ્નાત્વા સંસ્મરઞ્ છંભુવિષ્ણૂ

દદૌ જલં પ્રેતરૂપાય પિત્રે પિશાચરૂપાય સુદુઃખિતાય
તદ્દાનમાત્રેણ તદૈવ પૂતો જીગર્તિર્ આવાપ વપુઃ સુપુણ્યમ્

વિમાનયુક્તઃ સુરસંઘજુષ્ટં વિષ્ણોઃ પદં પ્રાપ સુતપ્રભાવાત્
ગઙ્ગાપ્રભાવાચ્ ચ હરેશ્ ચ શંભોર્ વિધાતુર્ અર્કાયુતતુલ્યતેજાઃ

તતઃ પ્રભૃત્ય્ એતદ્ અતિપ્રસિદ્ધં પૈશાચનાશં ચ મહાગદં ચ
મહાન્તિ પાપાનિ ચ નાશમ્ આશુ પ્રયાન્તિ યસ્ય સ્મરણેન પુંસામ્

તીર્થસ્ય ચેદં ગદિતં તવાદ્ય માહાત્મ્યમ્ એતત્ ત્રિશતાનિ યત્ર
તીર્થાન્ય્ અથાન્યાનિ ભવન્તિ ભુક્તિ મુક્તિપ્રદાયીનિ કિમ્ અન્યદ્ અત્ર

સર્વસિદ્ધિદમ્ આખ્યાતમ્ ઇત્યાદ્ય્ અત્ર શતત્રયમ્
તીર્થાનાં મુનિજુષ્ટાનાં સ્મરણાદ્ અપ્ય્ અભીષ્ટદમ્ ॥