બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 142

દેવસ્થાનમ્ ઇતિ ખ્યાતં તીર્થં ત્રૈલોક્યવિશ્રુતમ્
તસ્ય પ્રભાવં વક્ષ્યામિ શૃણુ યત્નેન નારદ ॥

પુરા કૃતયુગસ્યાદૌ દેવદાનવસંગરે
પ્રવૃત્તે વા સિંહિકેતિ વિખ્યાતા દૈત્યસુન્દરી ॥

તસ્યાઃ પુત્રો મહાદૈત્યો રાહુર્ નામ મહાબલઃ
અમૃતે તુ સમુત્પન્ને સૈંહિકેયે ચ ભેદિતે ॥

તસ્ય પુત્રો મહાદૈત્યો મેઘહાસ ઇતિ શ્રુતઃ
પિતરં ઘાતિતં શ્રુત્વા તપસ્ તેપે ઽતિદુઃખિતઃ ॥

તપસ્યન્તં રાહુસુતં ગૌતમીતીરમ્ આશ્રિતમ્
દેવાશ્ ચ ઋષયઃ સર્વે તમ્ ઊચુર્ અતિભીતવત્ ॥

તપો જહિ મહાબાહો યત્ તે મનસિ સંસ્થિતમ્
સર્વં ભવતુ નામેદં શિવગઙ્ગાપ્રસાદતઃ
શિવગઙ્ગાપ્રસાદેન કિં નામાસ્ત્ય્ અત્ર દુર્લભમ્ ॥

પરિભૂતઃ પિતા પૂજ્યો યુષ્માભિર્ મમ દૈવતમ્
તસ્યાપિ મમ ચાત્યન્તં પ્રીતિશ્ ચ ક્રિયતે યદિ ॥

ભવદ્ભિસ્ તપસો ઽસ્માચ્ ચ અહં વૈરાન્ નિવર્તયે
વૈરનિર્યાતનં કાર્યં પુત્રેણ પિતુર્ આદરાત્
પ્રાર્થયન્તે ભવન્તશ્ ચેત્ પૂર્ણાસ્ તન્ મે મનોરથાઃ ॥

તતઃ સુરગણાઃ સર્વે રાહું ચક્રુર્ ગ્રહાનુગમ્
તં ચાપિ મેઘહાસં તે ચક્રૂ રાક્ષસપુંગવમ્ ॥

તતો ઽભવદ્ રાહુસુતો નૈરૃતાધિપતિઃ પ્રભુઃ
પુનશ્ ચાહ સુરાન્ દૈત્યો મમ ખ્યાતિર્ યથા ભવેત્ ॥

તીર્થસ્યાસ્ય પ્રભાવશ્ ચ દાતવ્ય ઇતિ મે મતિઃ
તથેત્ય્ ઉક્ત્વા દદુર્ દેવાઃ સર્વમ્ એવ મનોગતમ્ ॥

દૈત્યેશ્વરસ્ય દેવર્ષે તન્નામ્ના તીર્થમ્ ઉચ્યતે
દેવા યતો ઽભવન્ સર્વે તત્ર સ્થાને મહામતે ॥

દેવસ્થાનં તુ તત્ તીર્થં દેવાનામ્ અપિ દુર્લભમ્
યત્ર દેવેશ્વરો દેવો દેવતીર્થં તતઃ સ્મૃતમ્ ॥

તત્રાષ્ટાદશ તીર્થાનિ દૈત્યપૂજ્યાનિ નારદ
તેષુ સ્નાનં ચ દાનં ચ મહાપાતકનાશનમ્ ॥