બ્રહ્મ પુરાણ · અધ્યાય 102

સાવિત્રી ચૈવ ગાયત્રી શ્રદ્ધા મેધા સરસ્વતી
એતાનિ પઞ્ચ તીર્થાનિ પુણ્યાનિ મુનયો વિદુઃ ॥

તત્ર સ્નાત્વા તુ પીત્વા તુ મુચ્યતે સર્વકલ્મષાત્
સાવિત્રી ચૈવ ગાયત્રી શ્રદ્ધા મેધા સરસ્વતી ॥

એતા મમ સુતા જ્યેષ્ઠા ધર્મસંસ્થાનહેતવઃ
સર્વાસામ્ ઉત્તમાં કાંચિન્ નિર્મમે લોકસુન્દરીમ્ ॥

તાં દૃષ્ટ્વા વિકૃતા બુદ્ધિર્ મમાસીન્ મુનિસત્તમ
ગૃહ્યમાણા મયા બાલા સા માં દૃષ્ટ્વા પલાયિતા ॥

મૃગીભૂતા તુ સા બાલા મૃગો ઽહમ્ અભવં તદા
મૃગવ્યાધો ઽભવચ્ છંભુર્ ધર્મસંરક્ષણાય ચ ॥

તા મદ્ભીતાઃ પઞ્ચ સુતા ગઙ્ગામ્ ઈયુર્ મહાનદીમ્
તતો મહેશ્વરઃ પ્રાયાદ્ ધર્મસંરક્ષણાય સઃ ॥

ધનુર્ ગૃહીત્વા સશરમ્ ઈશો ઽપિ મૃગરૂપિણમ્
મામ્ ઉવાચ વધિષ્યે ત્વાં મૃગવ્યાધસ્ તદા હરઃ ॥

તત્કર્મણો નિવૃત્તો ઽહં પ્રાદાં કન્યાં વિવસ્વતે
સાવિત્ર્યાદ્યાઃ પઞ્ચ સુતા નદીરૂપેણ સંગતાઃ ॥

તા આગતાઃ પુનશ્ ચાપિ સ્વર્ગં લોકં મમાન્તિકમ્
યત્ર તાઃ સંગતા દેવ્યા પઞ્ચ તીર્થાનિ નારદ ॥

સંગતાનિ ચ પુણ્યાનિ પઞ્ચ નદ્યઃ સરસ્વતી
તેષુ સ્નાનં તથા દાનં યત્ કિંચિત્ કુરુતે નરઃ ॥

સર્વકામપ્રદં તત્ સ્યાન્ નૈષ્કર્મ્યાન્ મુક્તિદં સ્મૃતમ્
તત્રાભવન્ મૃગવ્યાધં તીર્થં સર્વાર્થદં નૃણામ્
સ્વર્ગમોક્ષફલં ચાન્યદ્ બ્રહ્મતીર્થફલં સ્મૃતમ્ ॥