ભાગવત પુરાણ · અધ્યાય 10.34
વિક્રીડિતં વ્રજ-વધૂભિર્ ઇદં ચ વિષ્ણોઃ $ શ્રદ્ધાન્વિતો ઽનુશૃણુયાદ્ અથ વર્ણયેદ્ યઃ &અમ્પ્;
ભક્તિં પરાં ભગવતિ પ્રતિલભ્ય કામં % હૃદ્-રોગમ્ આશ્વ્ અપહિનોત્ય્ અચિરેણ ધીરઃ ॥ ભ્પ્_10.33.039*
0 શ્રી-શુક ઉવાચ
એકદા દેવ-યાત્રાયાં ગોપાલા જાત-કૌતુકાઃ ।
અનોભિર્ અનડુદ્-યુક્તૈઃ પ્રયયુસ્ તે ઽમ્બિકા-વનમ્
તત્ર સ્નાત્વા સરસ્વત્યાં દેવં પશુ-પતિં વિભુમ્ ।
આનર્ચુર્ અર્હણૈર્ ભક્ત્યા દેવીં ચ ણૃપતે ઽમ્બિકામ્
ગાવો હિરણ્યં વાસાંસિ મધુ મધ્વ્-અન્નમ્ આદૃતાઃ ।
બ્રાહ્મણેભ્યો દદુઃ સર્વે દેવો નઃ પ્રીયતામ્ ઇતિ
ઊષુઃ સરસ્વતી-તીરે જલં પ્રાશ્ય યત-વ્રતાઃ ।
રજનીં તાં મહા-ભાગા નન્દ-સુનન્દકાદયઃ
કશ્ચિન્ મહાન્ અહિસ્ તસ્મિન્ વિપિને ઽતિ-બુભુક્ષિતઃ ।
યદૃચ્છયાગતો નન્દં શયાનમ્ ઉર-ગો ઽગ્રસીત્
સ ચુક્રોશાહિના ગ્રસ્તઃ કૃષ્ણ કૃષ્ણ મહાન્ અયમ્ ।
સર્પો માં ગ્રસતે તાત પ્રપન્નં પરિમોચય
તસ્ય ચાક્રન્દિતં શ્રુત્વા ગોપાલાઃ સહસોત્થિતાઃ ।
ગ્રસ્તં ચ દૃષ્ટ્વા વિભ્રાન્તાઃ સર્પં વિવ્યધુર્ ઉલ્મુકૈઃ
અલાતૈર્ દહ્યમાનો ઽપિ નામુઞ્ચત્ તમ્ ઉરઙ્ગમઃ ।
તમ્ અસ્પૃશત્ પદાભ્યેત્ય ભગવાન્ સાત્વતાં પતિઃ
સ વૈ ભગવતઃ શ્રીમત્ પાદ-સ્પર્શ-હતાશુભઃ ।
ભેજે સર્પ-વપુર્ હિત્વા રૂપં વિદ્યાધરાર્ચિતમ્
તમ્ અપૃચ્છદ્ ધૃષીકેશઃ પ્રણતં સમવસ્થિતમ્ ।
દીપ્યમાનેન વપુષા પુરુષં હેમ-માલિનમ્
કો ભવાન્ પરયા લક્ષ્મ્યા રોચતે ઽદ્ભુત-દર્શનઃ ।
કથં જુગુપ્સિતામ્ એતાં ગતિં વા પ્રાપિતો ઽવશઃ
ભ્પ્_10.34.012।0 સર્પ ઉવાચ
અહં વિદ્યાધરઃ કશ્ચિત્ સુદર્શન ઇતિ શ્રુતઃ ।
શ્રિયા સ્વરૂપ-સમ્પત્ત્યા વિમાનેનાચરન્ દિશઃ
ઋષીન્ વિરૂપાઙ્ગિરસઃ પ્રાહસં રૂપ-દર્પિતઃ ।
તૈર્ ઇમાં પ્રાપિતો યોનિં પ્રલબ્ધૈઃ સ્વેન પાપ્મના
શાપો મે ઽનુગ્રહાયૈવ કૃતસ્ તૈઃ કરુણાત્મભિઃ ।
યદ્ અહં લોક-ગુરુણા પદા સ્પૃષ્ટો હતાશુભઃ
તં ત્વાહં ભવ-ભીતાનાં પ્રપન્નાનાં ભયાપહમ્ ।
આપૃચ્છે શાપ-નિર્મુક્તઃ પાદ-સ્પર્શાદ્ અમીવ-હન્
પ્રપન્નો ઽસ્મિ મહા-યોગિન્ મહા-પુરુષ સત્-પતે ।
અનુજાનીહિ માં દેવ સર્વ-લોકેશ્વરેશ્વર
બ્રહ્મ-દણ્ડાદ્ વિમુક્તો ઽહં સદ્યસ્ તે ઽચ્યુત દર્શનાત્ ।
યન્-નામ ગૃહ્ણન્ન્ અખિલાન્ શ્રોતૄન્ આત્માનમ્ એવ ચ ।
સદ્યઃ પુનાતિ કિં ભૂયસ્ તસ્ય સ્પૃષ્ટઃ પદા હિ તે
ઇત્ય્ અનુજ્ઞાપ્ય દાશાર્હં પરિક્રમ્યાભિવન્દ્ય ચ ।
સુદર્શનો દિવં યાતઃ કૃચ્છ્રાન્ નન્દશ્ ચ મોચિતઃ
નિશામ્ય કૃષ્ણસ્ય તદ્ આત્મ-વૈભવં $ વ્રજૌકસો વિસ્મિત-ચેતસસ્ તતઃ &અમ્પ્;
સમાપ્ય તસ્મિન્ નિયમં પુનર્ વ્રજં % ણૃપાયયુસ્ તત્ કથયન્ત આદૃતાઃ ॥ ભ્પ્_10.34.019* ॥
કદાચિદ્ અથ ગોવિન્દો રામશ્ ચાદ્ભુત-વિક્રમઃ ।
વિજહ્રતુર્ વને રાત્ર્યાં મધ્ય-ગૌ વ્રજ-યોષિતામ્
ઉપગીયમાનૌ લલિતં સ્ત્રી-જનૈર્ બદ્ધ-સૌહૃદૈઃ ।
સ્વ્-અલઙ્કૃતાનુલિપ્તાઙ્ગૌ સ્રગ્વિનૌ વિરજો-ઽમ્બરૌ
નિશા-મુખં માનયન્તાવ્ ઉદિતોડુપ-તારકમ્ ।
મલ્લિકા-ગન્ધ-મત્તાલિ- જુષ્ટં કુમુદ-વાયુના
જગતુઃ સર્વ-ભૂતાનાં મનઃ-શ્રવણ-મઙ્ગલમ્ ।
તૌ કલ્પયન્તૌ યુગપત્ સ્વર-મણ્ડલ-મૂર્ચ્છિતમ્
ગોપ્યસ્ તદ્-ગીતમ્ આકર્ણ્ય મૂર્ચ્છિતા નાવિદન્ નૃપ ।
સ્રંસદ્-દુકૂલમ્ આત્માનં સ્રસ્ત-કેશ-સ્રજં તતઃ
એવં વિક્રીડતોઃ સ્વૈરં ગાયતોઃ સમ્પ્રમત્ત-વત્ ।
શઙ્ખચૂડ ઇતિ ખ્યાતો ધનદાનુચરો ઽભ્યગાત્
તયોર્ નિરીક્ષતો રાજંસ્ તન્-નાથં પ્રમદા-જનમ્ ।
ક્રોશન્તં કાલયામ્ આસ દિશ્ય્ ઉદીચ્યામ્ અશઙ્કિતઃ
ક્રોશન્તં કૃષ્ણ રામેતિ વિલોક્ય સ્વ-પરિગ્રહમ્ ।
યથા ગા દસ્યુના ગ્રસ્તા ભ્રાતરાવ્ અન્વધાવતામ્
મા ભૈષ્ટેત્ય્ અભયારાવૌ શાલ-હસ્તૌ તરસ્વિનૌ ।
આસેદતુસ્ તં તરસા ત્વરિતં ગુહ્યકાધમમ્
સ વીક્ષ્ય તાવ્ અનુપ્રાપ્તૌ કાલ-મૃત્યૂ ઇવોદ્વિજન્ ।
વિષૃજ્ય સ્ત્રી-જનં મૂઢઃ પ્રાદ્રવજ્ જીવિતેચ્છયા
તમ્ અન્વધાવદ્ ગોવિન્દો યત્ર યત્ર સ ધાવતિ ।
જિહીર્ષુસ્ તચ્-છિરો-રત્નં તસ્થૌ રક્ષન્ સ્ત્રિયો બલઃ
અવિદૂર ઇવાભ્યેત્ય શિરસ્ તસ્ય દુરાત્મનઃ ।
જહાર મુષ્ટિનૈવાઙ્ગ સહ-ચૂડ-મણિં વિભુઃ
શઙ્ખચૂડં નિહત્યૈવં મણિમ્ આદાય ભાસ્વરમ્ ।
અગ્રજાયાદદાત્ પ્રીત્યા પશ્યન્તીનાં ચ યોષિતામ્
મૂળ પાઠ: Bhāgavatapurāṇa · Data entry Ulrich Stiehl · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0