અર્થશાસ્ત્ર · અધ્યાય 04.11

કલહે ઘ્નતઃ પુરુષં ચિત્રો ઘાતઃ ॥

સપ્ત.રાત્રસ્ય^અન્તર્.મૃતે શુદ્ધ.વધઃ, પક્ષસ્ય^અન્તર્ ઉત્તમઃ, માસસ્ય^અન્તઃ પઞ્ચ.શતઃ સમુત્થાન.વ્યયશ્ ચ ॥

શસ્ત્રેણ પ્રહરત ઉત્તમો દણ્ડઃ ॥

મદેન હસ્ત.વધઃ, મોહેન દ્વિ.શતઃ ॥

વધે વધઃ ॥

પ્રહારેણ ગર્ભં પાતયત ઉત્તમો દણ્ડઃ, ભૈષજ્યેન મધ્યમઃ, પરિક્લેશેન પૂર્વઃ સાહસ.દણ્ડઃ ॥

પ્રસભ.સ્ત્રી.પુરુષ.ઘાતક.અભિસારક.નિગ્રાહક.અવઘોષક.અવસ્કન્દક.ઉપવેધકાન્ પથિ.વેશ્મ.પ્રતિરોધકાન્ રાજ.હસ્ત્ય્.અશ્વ.રથાનાં હિંસકાન્ સ્તેનાન્ વા શૂલાન્ આરોહયેયુઃ ॥

યશ્ ચ^એનાન્ દહેદ્ અપનયેદ્ વા સ તમ્ એવ દણ્ડં લભેત, સાહસમ્ ઉત્તમં વા ॥

હિંસ્ર.સ્તેનાનાં ભક્ત.વાસ.ઉપકરણ.અગ્નિ.મન્ત્ર.દાન.વૈયાવૃત્ય.કર્મસુ^ઉત્તમો દણ્ડઃ, પરિભાષણમ્ અવિજ્ઞાતે ॥

હિંસ્ર.સ્તેનાનાં પુત્ર.દારમ્ અસમન્ત્રં વિસૃજેત્, સમન્ત્રમ્ આદદીત ॥

રાજ્ય.કામુકમ્ અન્તઃપુર.પ્રધર્ષકમ્ અટવ્ય્.અમિત્ર.ઉત્સાહકં દુર્ગ.રાષ્ટ્ર.દણ્ડ.કોપકં વા શિરો.હસ્ત.પ્રદીપિકં ઘાતયેત્ ॥

બ્રાહ્મણં તમઃ પ્રવેશયેત્ ॥

માતૃ.પિતૃ.પુત્ર.ભ્રાત્ર્.આચાર્ય.તપસ્વિ.ઘાતકં વા^અ.ત્વક્.શિરઃ.પ્રાદીપિકં ઘાતયેત્ ॥

તેષામ્ આક્રોશે જિહ્વાચ્.છેદઃ, અઙ્ગ.અભિરદને તદ્.અઙ્ગાન્ મોચ્યઃ ॥

યદૃચ્છા.ઘાતે પુંસઃ પશુ.યૂથ.સ્તેયે ચ શુદ્ધ.વધઃ ॥

દશ.અવરં ચ યૂથં વિદ્યાત્ ॥

ઉદક.ધારણં સેતું ભિન્દતસ્ તત્ર^એવ^અપ્સુ નિમજ્જનમ્, અનુદકમ્ ઉત્તમઃ સાહસ.દણ્ડઃ, ભગ્ન.ઉત્સૃષ્ટકં મધ્યમઃ ॥

વિષ.દાયકં પુરુષં સ્ત્રિયં ચ પુરુષઘ્નીમ્ અપઃ પ્રવેશયેદ્ અગર્ભિણીમ્, ગર્ભિણીં માસ.અવર.પ્રજાતામ્ ॥

પતિ.ગુરુ.પ્રજા.ઘાતિકામ્ અગ્નિ.વિષદાં સંધિચ્.છેદિકાં વા ગોભિઃ પાટયેત્ ॥

વિવીત.ક્ષેત્ર.ખલ.વેશ્મ.દ્રવ્ય.હસ્તિ.વન.આદીપિકમ્ અગ્નિના દાહયેત્ ॥

રાજ.આક્રોશક.મન્ત્ર.ભેદકયોર્ અનિષ્ટ.પ્રવૃત્તિકસ્ય બ્રાહ્મણ.મહાનસ.અવલેહિનશ્ ચ જિહ્વામ્ ઉત્પાટયેત્ ॥

પ્રહરણ.આવરણ.સ્તેનમ્ અનાયુધીયમ્ ઇષુભિર્ ઘાતયેત્ ॥

આયુધીયસ્ય^ઉત્તમઃ ॥

મેઢ્ર.ફલ.ઉપઘાતિનસ્ તદ્ એવચ્^છેદયેત્ ॥

જિહ્વા.નાસ.ઉપઘાતે સંદંશ.વધઃ ॥
કz04.11.26અબ્। એતે શાસ્ત્રેષ્વ્ અનુગતાઃ ક્લેશ.દણ્ડા મહાત્મનામ્ ।
કz04.11.26ચ્દ્। અક્લિષ્ટાનાં તુ પાપાનાં ધર્મ્યઃ શુદ્ધ.વધઃ સ્મૃતઃ ॥એ
(વિઓલતિઓન્ ઓf મૈદેન્સ્)