Viṣṇupurāṇa (critical edition) · Chapter 4.15

hiraṇyakaśiputve ca rāvaṇatve ca viṣṇunā
avāpa nihato bhogān aprāpyān amarair api //

na layaṃ tatra tenaiva nihataḥ sa kathaṃ punaḥ
saṃprāptaḥ śiśupālatve sāyujyaṃ śāśvate harau //

etad icchāmy ahaṃ śrotuṃ sarvadharmabhṛtāṃ vara
kautūhalapareṇaitat pṛṣṭo me vaktum arhasi //

tisraḥ koṭyaḥ sahasrāṇām aṣṭāśītiśatāni ca
kumārāṇāṃ gṛhācāryāś cāpayogyāsu ye ratāḥ //

saṃkhyānaṃ yādavānāṃ kaḥ kariṣyati mahātmanām
yatrāyutānām ayutaṃ lakṣeṇāste sadāhukaḥ //

devāsurahatā ye tu daiteyāḥ sumahābalāḥ
te cotpannā manuṣyeṣu janopadravakāriṇaḥ //

teṣām utsādanārthāya bhuvi devā yadoḥ kule
avatīrṇāḥ kulaśataṃ yatraikābhyadhikaṃ dvija //

viṣṇus teṣāṃ pramāṇe ca prabhutve ca vyavasthitaḥ
nideśasthāyinas tasya babhūvuḥ sarvayādavāḥ //

prasūtiṃ vṛṣṇivīrāṇāṃ yaḥ śṛṇoti naraḥ sadā
sa sarvaiḥ pātakair mukto viṣṇulokaṃ prapadyate //