વિષ્ણુપુરાણ (સમીક્ષિત આવૃત્તિ) · અધ્યાય 4.15

હિરણ્યકશિપુત્વે ચ રાવણત્વે ચ વિષ્ણુના
અવાપ નિહતો ભોગાન્ અપ્રાપ્યાન્ અમરૈર્ અપિ ॥

ન લયં તત્ર તેનૈવ નિહતઃ સ કથં પુનઃ
સંપ્રાપ્તઃ શિશુપાલત્વે સાયુજ્યં શાશ્વતે હરૌ ॥

એતદ્ ઇચ્છામ્ય્ અહં શ્રોતું સર્વધર્મભૃતાં વર
કૌતૂહલપરેણૈતત્ પૃષ્ટો મે વક્તુમ્ અર્હસિ ॥

તિસ્રઃ કોટ્યઃ સહસ્રાણામ્ અષ્ટાશીતિશતાનિ ચ
કુમારાણાં ગૃહાચાર્યાશ્ ચાપયોગ્યાસુ યે રતાઃ ॥

સંખ્યાનં યાદવાનાં કઃ કરિષ્યતિ મહાત્મનામ્
યત્રાયુતાનામ્ અયુતં લક્ષેણાસ્તે સદાહુકઃ ॥

દેવાસુરહતા યે તુ દૈતેયાઃ સુમહાબલાઃ
તે ચોત્પન્ના મનુષ્યેષુ જનોપદ્રવકારિણઃ ॥

તેષામ્ ઉત્સાદનાર્થાય ભુવિ દેવા યદોઃ કુલે
અવતીર્ણાઃ કુલશતં યત્રૈકાભ્યધિકં દ્વિજ ॥

વિષ્ણુસ્ તેષાં પ્રમાણે ચ પ્રભુત્વે ચ વ્યવસ્થિતઃ
નિદેશસ્થાયિનસ્ તસ્ય બભૂવુઃ સર્વયાદવાઃ ॥

પ્રસૂતિં વૃષ્ણિવીરાણાં યઃ શૃણોતિ નરઃ સદા
સ સર્વૈઃ પાતકૈર્ મુક્તો વિષ્ણુલોકં પ્રપદ્યતે ॥